به گزارش خبرنگار ما، هفتم دي ماه سال 89 اعضاي خانوادهاي ناپديد شدن ناگهاني دخترشان را به پليس قرچك ورامين گزارش كردند. مادر سمانه گفت: دخترم از مدتي قبل دنبال كار بود تا در هزينه خانواده به ما كمك كند. او روز گذشته قبل از ترك خانه گفت آگهي كار در يك كارگاه توليد كفشوكمربند را پيدا كرده و تلفني با صاحب آنجا حرف زده است. بعد هم از خانه خارج شد و ديگر بازنگشت.
در حالي كه بررسيها در جريان بود، كارآگاهان نشاني كارگاه را به دست آوردند و بعد از حضور در محل از صاحب آنجا كه زوجي افغان به نام علي و مريم بودند، تحقيق كردند. آنها گفتند سمانه را نميشناسند و او را نديدهاند. اما دو متهم در بازجوييهاي بيشتر به قتل اقرار كردند. علي گفت: صبح روز حادثه دختر جوان براي كار به كارگاه آمد. بعد هم مشغول كار شد. همان لحظه متوجه شدم كه گردنبند طلا به گردن دارد. موضوع را با همسرم در ميان گذاشتم و تصميم گرفتيم تا آن را سرقت كنيم. هنگام غروب و قبل از اينكه كارگاه را ترك كند به او نزديك شدم. در يك لحظه به او حمله كردم. ابتدا به او تعرض كردم و بعد با همدستي همسرم او را به قتل رسانديم. بعد از سرقت گردنبند و ساعتش، جسد را مثله و با گذاشتن در كيسه نايلون در نقاط مختلف شهر رها كرديم. مريم هم وقتي مورد بازجويي قرار گرفت حرفهاي شوهرش را تأييد كرد. در حالي كه بررسيهاي پليس در جريان بود، كشف اعضاي مثلهشده زن جواني اطراف شهر به پليس گزارش شد.
بعد از انتقال جسد به پزشكي قانوني، مشخص شد كه جسد متعلق به سمانه است. بعد از كامل شدن تحقيقات كيفرخواست عليه علي به اتهام قتل عمد، تجاوز به عنف و جنايت بر ميت و براي مريم به اتهام معاونت در قتل صادر و پرونده براي رسيدگي به شعبه 74 دادگاه كيفري استان تهران فرستاده شد. علي در جلسه محاكمه گفت: روز حادثه مريم با ليوان به سمانه حمله كرد. من هم با چاقو به او چند ضربه زدم كه فوت شد. مريم نيز وقتي مقابل هيئت قضايي قرار گرفت، گفت: وقتي سمانه وارد كارگاه شد شوهرم تصميم گرفت گردنبند او را سرقت كند. ساعتي بعد به سمانه نزديك شد و دست و پاي او را بست. من هم به او كمك كردم و با ليوان چند ضربه به سمانه زدم كه بيهوش شد. شوهرم بعد از آن با چاقو چند ضربه به او زد كه فوت شد. پس از آن جسد را مثله و از خانه خارج كرديم. هيئت قضايي بعد از شور مريم را به حبس و علي را به خاطر قتل عمد به قصاص، به خاطر سرقت به حبس و براي جنايت بر ميت به پرداخت ديه محكوم كردند. پس از آن پرونده در ديوان عالي كشور بررسي شد و قضات ديوان با استناد به اينكه درباره تجاوز به عنف و جنايب بر ميت از متهمان تحقيق نشده است، رأي را نقض كردند و پرونده را به دادگاه ارجاع دادند.
روز گذشته بعد از اينكه قاضي عبداللهي رسميت جلسه را اعلام كرد، نماينده دادستان تهران در جايگاه قرار گرفت و براي متهمان درخواست صدور مجازات قانوني كرد. اولياي دم هم گفتند كه خواستهشان قصاص است. سپس علي در جايگاه قرار گرفت. او در حالي كه در جلسه قبل اتهامهاي خودش را قبول كرده بود، اين بار همه چيز را انكار كرد و گفت: روز حادثه وقتي به خانه آمدم ديدم كه همسرم سمانه را به قتل رسانده و جسدش را هم مثله كرده است. پس از آن مريم در جايگاه قرار گرفت وگفت: وقتي حادثه اتفاق افتاد من حامله بودم و در زندان زايمان كردهام. او گفت: شوهرم دروغ ميگويد. سمانه براي كار به كارگاه ما آمده بود. وقتي مشغول كار شد، شوهرم تصميم گرفت او را به قتل برساند و گردنبند او را سرقت كند. در حالي كه مريم مشغول كار بود به او نزديك شد و با چاقو چند ضربه به او زد كه فوت شد. بعد هم با كمك هم جسد را مثله و از خانه خارج كرديم. هيئت قضايي بعد از شنيدن اظهارات متهمان وارد شور شدند.
