ابوي ميگويد: حالا اگر بخواهيم انصراف بدهيم و يارانه نگيريم چه؟ اينكه شرايطش سختتر است.
ميگويم: سخت نيست. ثبت نام نميكني. آنها هم يارانه نميدهند.
ابوي ميگويد: نه! اينطور نيست. اينها به مردههايي كه وجود ندارند هم يارانه ميدادند آنوقت از خير وجود ما اگر ثبتنام نكنيم به همين راحتي بگذرند؟ مگر نميبيني هر كه از زنش قهر ميكند و ميخواهد يارانه نگيرد نامه مينويسد به رئيسجمهور. يك جا بايد ثبت شود. بيحساب و كتاب هم كه نميشود. يكي را بايد برايش كار پيدا كنند و مسئول دريافت نامه كنند!
ميگويم: نامه؟ به رئيسجمهور؟ بيكارتر از رئيسجمهور پيدا نكردهاند؟
ميگويد: نمونهاش نامه رئيس، مديران و كاركنان سازمان هدفمندسازي يارانهها به رئيسجمهور، نامه مديران ارشد، اعضاي شوراي معاونان و مديران كل آموزش و پرورش سراسر كشور به رئيسجمهور، نامه مديران سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري به رئيسجمهور، نامه...
ميگويم:اي واي بر ما. مگر قرار نشد مردم به رئيسجمهور نامه ننويسند؟ اينكه ميشود مثنوي هفتاد من كاغذ!
ابوي: يعني اول قرار نبود. بعداً قرار گذاشتهاند؟
ميگويم: 277 هزار يا 11 گوني نامه، رهاوردهاي سفر روحاني به استان خوزستان بود. همان زمان خيليها از ادامه شيوهاي كه در زمان احمدينژاد باب شده بود، انتقاد كردند و براي همين دولت تصميم گرفت از آن به بعد راه ارتباطياش با مردم را از نامه به تلفن ويژه تبديل كند و به همين دليل از مردم خواست تا از نوشتن نامه به رئيسجمهور خودداري كنند و مسائل و مشكلات را از طريق شماره 111 بيان و پيگيري كنند. حالا باز خودشان دارند ميزنند زيرش؟
ابوي: خب پس تلفني هم قبول است؟
ميگويم: پس از تماس با شماره 111 از هر شهر و استان كشور، اپراتور ميگويد كه براي ارتباط با كارشناسان شماره 2، پيگيري نامه شماره 3 و براي ضبط پيام شماره 8 را بايد شمارهگيري كنيد.
ابوي: پس بايد نامه بنويسيم و بعد زنگ بزنيم؟
ميگويم: نه! شماره 3 براي كساني است كه قبلا براي رئيسجمهور نامه نوشتهاند! بعدش هم اگر نامه انصراف بنويسي كه پيگيري نميخواهد.
ابوي: خب پس تلفن را بياور تا زنگ بزنيم.
ميگويم: مگر ميخواهيد انصراف بدهيد.
ابوي ميگويد: نه!
ميگويم: پس چه؟
مي گويد:بالاخره پس چه جوري نشان بدهيم كه وجود داريم؟
ميگويم: شما همين كه ثبتنام ميكني و يارانه ميگيري وجود داري؟
ميگويد: يعني اين بار بيوجودها(منظورش مردههاست) يارانه نميگيرند؟
ميگويم: هنوز كه نامه انصراف ننوشتهاند. ببينيم چه ميشود!
