فاصله ميان اختتاميه جشنواره فيلم فجر و شروع اكرانهاي نوروزي يكي از بدترين فصلهاي اكران است. زماني كه معمولاً هيچ فيلم شاخصي در آن اكران نميشود و فيلمهاي بيمخاطب تنها براي بستهنبودن سينماها تا زمان اكران عيد، به روي پرده ميروند. اما امسال اتفاق تازهاي در اكران اسفند افتاده است. اتفاقي كه براي سينماي ايران تجربهاي نو به شمار ميرود، تجربهاي كه تنها به دست فيلمسازي به نام مسعود دهنمكي ميسر ميشد.
ده نمكي در يكي از بدترين زمانهاي اكران، بهترين ميزان فروش را به دست آورده است. فروش ميلياردي «معراجيها» در روزهاي پايان سال كه همه مشغول تدارك عيد هستند و كمتر كسي به سينما فكر ميكند، تا حد زيادي تعجبآور بود. تعجب از اينكه اين بار دهنمكي ثابت كرد همه آن ايراداتي كه به فيلمهايش ميگرفتند، چيزي بيشتر از دروغهايي از سر حسادت نبوده است.
وقتي سهگانه اخراجيها، ركورد فروش فيلم را در ايران ميشكستند، عدهاي به نام منتقد و كارشناس سينما، نظريهاي ارائه ميدادند كه دولت احمدينژاد در حال حمايت از دهنمكي است، دولت بليت اخراجيها را براي كارمندانش ميخريد و اتوبوسي براي اين فيلم تماشاگر به سينما ميفرستد. اما امسال كه نه دولت احمدينژاد بر سر كار است و نه خبري از تماشاگرهايي كه با اتوبوس به سينما ميآيند، فيلم «معراجي ها» باز هم ركورد زده است.
امسال وقتي اعلام شد كه دهنمكي ميخواهد فيلمش را بلافاصله بعد از جشنواره اكران كند، خيليها به اين تصميم خنديدند؛ همان هايي كه فكر ميكردند فروش فيلمهاي دهنمكي به واسطه اكرانهاي نوروزي بوده و در غير اين صورت اين فيلمها قابليت ميلياردي شدن نداشتهاند و حتماً امسال فيلم اين كارگردان با شكست تجاري سنگيني روبهرو خواهد شد. دهنمكي اكراني را انتخاب كرد كه اصلاً كسي تمايلي به آن نداشت، خبرهايي از ضعف فيلم و اينكه «معراجي ها» نسبت به «اخراجي ها» كاري سطحيتر است و دهنمكي با ساخت آن ضعيفترين فيلمش را توليد كرده نيز باعث نشده تا به حال از ميزان تماشاگران فيلم كاسته شود.
آمار فروش معراجيها به گونهاي است كه امكان پايين آمدن كف فروش آن به اين زوديها قابل تصور نيست و هر روز كه رقم فروش گيشه سينماها اعلام ميشود، بيش از پيش تحليلهاي منتقدان دهنمكي درباره رانتهاي اين فيلمساز و حمايتهاي ويژه از وي رنگ ميبازد. اين كارگردان با فيلمش هم ثابت كرد ميتواند از مردهترين فصل اكران بهترين نتيجه را بگيرد و هم خيلي از منتقدان سينما را وادار كرد تا بعد از اين، قبل از آنكه بخواهند درباره كارگرداني موضع منفي بگيرند، نسبت به صحت عقايد و نظرات خود مطمئن شوند تا بعداً جايگاه خود را به عنوان يك نظريهپرداز از دست ندهند.
