با انتخاب جانشين كــوروش باقري، وزنهبرداري از روزهاي بلاتكليفي فاصله گرفته است و اين اميدواري در بين اهالي پولاد سرد به وجود آمده كه قرار است دوباره روزهاي خوب اين رشته برگردد. نقل داستانهاي ماههاي گذشته و اتفاقاتي كه بر وزنهبرداري گذشت تأسف بار و حيرتانگيز است، اتفاقاتي كه بعد از المپيك با بالا گرفتن اختلافات كوروش باقري و وزنهبرداران المپيكي شروع شد و با حرمتشكني طرفين جلوي دوربينها به اوج رسيد و در نهايت به اين ختم شد كه باقري از مربيگري تيم ملي استعفا داد تا المپيكيهايي كه قهر كرده بودند راضي به بازگشت شوند.
حالا با انتخاب بهمن زارع به عنوان جانشين باقري تمرينات تيم ملي شروع شده و در ظاهر آرامشي كه يك سال و خردهاي بود از دست رفته بود دوباره بازگشته است، آرامشي كه وزنهبرداري ايران به آن اين روزها بيشتر از گذشته احتياج دارد، آن هم رشتهاي كه از سيدني 2000 دوباره به رشتههاي مدالآور ايران در المپيك برگشت و حسين رضازاده و حسين توكلي با دو طلا به سالهاي بيمدالي رشتههاي غير كشتي ايران در المپيك پايان دادند. در اين 14 سال هم همواره وزنهبرداري در المپيكها جزو رشتههايي بود كه مسئولان و مردم روي مدالهاي آن حساب ويژهاي باز ميكردند و قبل از هر المپيك كه ميرسيد چند مدال براي آن كنار ميگذاشتند. هرچه بود وزنهبرداري بعد از طلاي محمد نصيري در المپيك 1968 مكزيكوسيتي تا سال 2000 يك ركود طولاني را تجربه كرده بود و از جمع رشتههاي مدالآور كنار گذاشته شده بود اما آمدن ايوانف به تيم ملي وزنهبرداري و رنسانس او باعث شد تا اين رشته ورزشي دوباره به جمع رشتههايي مانند كشتي و تكواندو كه مدالهاي المپيك ايران به پاي قهرمانان اين رشتهها نوشته ميشد اضافه شوند. به همين خاطر هم وقايعي كه بعد از المپيك لندن رخ داد كام خيليها را تلخ كرد و كمتر كسي بود كه از به حاشيه رفتن وزنهبرداري خوشحال باشد. اما حالا با تجربه تلخ گذشته به نظر ميرسد با آمدن بهمن زارع بايد اندكي روي آن نگرانيها خط كشيد و با اميدواري به آينده پولاد سرد نگاه كرد. البته همچنان نگرانيهايي وجود دارد كه باعث شده تا نگاهها به آينده با ترديدهايي روبهرو شود؛ ترديدهايي كه به نظر ميرسد در صورتي كه رفع نشود بايد در انتظار فاصله گرفتن وزنهبرداري از روزهاي خوبش بود. با اين حال با توجه به پتانسيل بالاي وزنهبرداري و قهرماناني كه در اردوي تيم ملي هستند و همچنين استعدادهايي كه در اين ورزش وجود دارد بايد براي جلوگيري از اتفاقاتي كه بعد از المپيك لندن بر سر اين ورزش آمد چارهانديشي جدي شود.
اگر چه در پايان غائله وزنهبرداري و جنگ بين باقري و المپيكيها، در نهايت اين مليپوشان بودند كه حرفشان به كرسي نشست و در ظاهر آنها خودشان را پيروز اعلام كردند اما با وجود اين بايد مديريت فدراسيون با انديشيدن تدابيري ديگر اجازه سر باز كردن چنين اختلافاتي را ندهد، اختلافاتي كه به وزنهبرداري ضربه زد و اين ورزش را به حاشيه برد. هر چند وجود اختلافات طبيعي است اما به نظر ميرسد با مديريت كردن اين اختلافات بايد آن را از بين برد تا آرامش اين ورزش گرفته نشود؛ تدبيري كه در بحث اختلاف باقري و المپيكيها ديده نشد و باعث شد تا آن ماجراها پيش بيايد و حرمتها شكسته شود. حالا با تجربه چنين اتفاق تلخي مسئوليت بهمن زارع سختتر از قبل شده است. جلوگيري از قهرمان سالاري و مديريت كردن اردوهاي تيم ملي در كنار بحثهاي فني از جمله مواردي است كه زارع بايد به آن توجه كند. نبايد اين تصور براي المپيكيهاي وزنهبرداري به وجود بيايد كه اگر زارع هم مربي دلخواهشان نبود با فشار به فدراسيون و قهر آن را عوض كنند و مربي مورد نظرشان را سر كار بياورند. رضازاده هم به عنوان رئيس فدارسيون كه در بحث اختلاف باقري و مليپوشان نتوانست آن را به درستي حل كند، بايد با مديريت صحيح تر از تكرار چنين اتفاقاتي جلوگيري كند، مسائلي كه يك بازي دو سر باخت بود و كسي نميتواند خودش را برنده آن بداند. وظيفه زارع و البته رضازاده حالا سنگينتر شده تا وزنهبرداري كه اكنون به يك آرامش نسبي رسيده دوباره به مسير قبل از المپيك 2012 برگردد و با بازگشت ايران به جمع مدعيان، افتخارآفرينيهاي مليپوشان پولاد سرد همچنان در المپيكهاي بعدي هم ادامه داشته باشد و پرچم ايران با مدالهاي رنگارنگ آن در المپيك و مسابقات جهاني برافراشته شود.
