دليل غيبت روحاني در مجمع احمدي‌نژادي است

جلسه صبح روز گذشته مجمع تشخيص مصلحت نظام به رياست هاشمي رفسنجاني، بدون حضور حسن روحاني رئيس‌جمهور كشورمان برگزار شد. حضور نيافتن رئيس‌جمهور در جلسات مجمع تشخيص يكي از آسيب‌هايي است كه در دوره قبلي نيز با آن مواجه بوديم و غيبت‌هاي محمود احمدي نژاد در جلسات مجمع مورد انتقادهاي گسترده‌اي بود.

اكنون با توجه به آنكه رئيس‌جمهور روحاني براي بار چهارم طي چند ماه رياست جمهوري، در مجمع تشخيص حاضر نشده و دليل موجهي هم براي تنوير افكار عمومي در اين زمينه به ميان نيامده، برخي گمانه‌زني‌ها محتمل است.

اولين دليل حدسي در اين زمينه به مشغله فراوان رئيس‌جمهور مربوط مي‌شود كه اميدواريم غيبت‌هاي ايشان در جلسات مجمع صرفا به خاطر مسائل كاري بوده باشد. هر چند كه در برابر اين دليل بايد گفت بررسي مسائل و مصالح نظام در جلسات مجمع تشخيص هم از اهميت بسيار بالايي برخوردار است و اعضاي مجمع خصوصا رئيس‌جمهور نبايد آن تكاليف را با نگاه «وقت گير بودن» در نظر داشته باشند. مضاف بر اينكه شنيده شده در جلسات بدون روحاني، مجيد انصاري غالباً خواستار تعويق تصميم‌گيري‌ها به خاطر غيبت رئيس جمهور مي‌شود!

اما دومين دليل حدسي در اين زمينه به تجربه‌اي باز مي‌گردد كه از ديدگاه‌هاي رئيس دولت قبل در يادها مانده است. ديدگاه‌هايي همچون آنكه: «نمي‌شود عده قليلي بگويند مصلحت ملت را ما تشخيص مي‌دهيم و ملت قادر به تشخيص نيست. » اين‌كه «نبايد رئيس‌جمهور در جلسه‌اي حاضر شود كه در آن رئيس نباشد!»

بي شك حضور مداوم دكتر روحاني در جلسات مجمع تشخيص كه پيش از اين هم سابقه فعاليت در مجمع را داشته و به اهميت اين جايگاه قائل است، مي‌تواند در پيشبرد اهداف و برنامه‌هاي مجمع تشخيص مصلحت نظام كارساز باشد و از تبليغات سوء در اين زمينه جلوگيري كند.

رئيس‌جمهور بايد بپذيرد كه عضويت در مجمع تشخيص مصلحت نظام ضميمه شخصيت حقوقي رياست جمهوري وي است و همين موضوع حاكي از اهميت فوق العاده و ضرورت حضور رئيس‌جمهور در جلسات مجمع تشخيص مصلحت نظام است كه اميدواريم بعد از اين بيشتر مورد توجه قرار گيرد.