اليوت ميروويتز، متخصص ژنتيك گياهي در مؤسسه فناوري در اروپا ميگويد يك تومور گياهي از نقطهاي خاص گسترش نمييابد زيرا سلولهاي گياه به طور معمول توسط ماتريكسي از ديوارههاي سلولي سخت زنداني شدهاند، طوري كه نميتوانند مهاجرت كنند. تفاوت بين تومورشناسي حيوان و گياه در آن است كه به جاي شيميدرماني و جراحي تومورهاي گياهي، انسانها اغلب گياهان را به ميز و وسايل مايحتاج خود تبديل ميكنند، حتي زماني كه سلول گياه شروع به تقسيم كنترل نشده ميكند، توموري كه ايجاد ميشود، معمولاً در يك نقطه به دام ميافتد و داراي اثرات حداقل روي سلامتي گياه است.
بر اساس تحقيقات جديد، گياهان نيز پديده سرطان را به همراه تودههاي سرطاني تجربه ميكنند و اين تومورها از طريق عفونت ايجاد ميشوند. در حيوانات، تومور زماني گسترش مييابد كه يك سلول يا گروهي از سلولها كنترل رشدش را در نتيجه جهشهاي ژنتيكي از دست ميدهد و در گياهان نيز پديده مشابهي تجربه ميشود اما اين وضعيت اغلب از طريق عفونت ايجاد ميشود. قارچها، باكتريها، ويروسها و حشرات همگي با سرطانهاي گياهي مرتبط هستند و به طور مثال درختان بلوط اغلب تومورهايي را رشد ميدهند كه به عنوان ميزبان لاروها دو برابر ميشوند. خبر خوب براي گياهان اين است كه آنها گرچه در مقابل سرطان آسيبپذير هستند اما در برابر اثرات آن كمتر در معرض آسيب قرار ميگيرند.