«نان برکت خداست»، تا همین چند سال پیش این باور مردم بود که به شدت حرمت این برکت خدا را حفظ می کردند. جای نان حتی بالای کتاب بود و مردم فیض نعمت را با حفظ حرمت نعمت، شکر می گذاشتند و گویا خدا هم با این شکر، نعمت خویش را افزون می کرد و این باور، فرهنگ مردم شده بود که؛
«شکر نعمت، نعمتت افزون کند
کفر، نعمت از کفت بیرون کند»
لذا مردم اهل شکر نعمت بودند، مخصوصا نعمت نان که صاحب حرمت هم بود.با این تفاسیر متاسفانه امروز در بعضی از شهرها پخت نان به گونه ای صورت می گیرد که کفران نعمت از همان نانوایی آغاز می شود و مردم هم اجبارا بخش زیادی از نانشان را بخاطر کیفیت نامطلوب دور می ریزند.
***
بر اساس گزارش های رسیده، وضعیت تهیه و پخت نان در اردبیل در ماههای اخیر به قدری نامطلوب و بیکیفیت شده که مردم ترجیح می دهند یا از خرید این نان های خمیر و سوخته خودداری کنند ویا علی رغم میل باطنی شان مقدار زیادی از نان های خریداری شده را بخاطر غیر قابل مصرف بودنشان دور ریز کنند.
* کی بود؟ من نبودم!
سوال معروف "کی بود، کی بود؟" در بحث نان اردبیل هم مطرح شده و جواب "من نبودم، من نبودم" نیز مثل تمام امور دیگری که بدون مشخص شدن مقصر، صورت مسئله پاک می شود، به گوش می رسد.
کیفیت نان در استان اردبیل به شدت پایین است و مردم به عنوان آخرین حلقه و اولین متضرر در این زمینه فریادشان به آسمان رسیده که با این همه بی احترامی به این رحمت و نعمن الهی حتما قهر خداوند دامن آنها را خواهد گرفت.
نانوایان می گویند آردهای تولید شده که به دست آنها می رسد بی کیفیت است و تولیدکنندگان آرد هم تقصیر را به گردن گندم های نامرغوب می اندازند و در این میان، مردم سرگردانند که چرا مسئولی برای پایان دادن به این آشفته بازار پیش نمی آید.
هرچند در ماه های اخیر مسئولان قول داده بودند که نان های اردبیل با آردهایی که از گندم های مرغوب تهیه شده اند، پخته خواهد شد اما به رغم این وعده و وعیدها هنوز هم مردم نان هایی را می خرند که بیشترش در کیسه هایی بزرگ به نان خشکی ها داده می شود.
مشکلات و معظلات موجود باعث شده تا در برخی از مناطق اردبیل، نانوایی ها تعطیل شوند که همین امر نیز درد مردم را دو چندان کرده و آنها مجبورند مسافت های طولانی تری را برای به دست آوردن چند قرص نان بی کیفیت طی و ساعت ها زمانشان را در صف ها صرف کنند.
با اینکه نانواها با نشان دادن کیفیت نامطلوب آردها می خواهند مهری بر بی گناهی خود بزنند و کارخانه های تولید آرد را مقصر نشان بدهند اما نباید عدم مهارت آنها و کمک هایشان را نادیده گرفت که در بسیاری از موارد با اینکه دورههای آموزشی و کلاسهای مهارتی را نگذراندهاند، اما اقدام به کار و پخت نان میکنند.
در مقابل، کارخانههای آردسازی نیز با گلهمندی از تحویل گندم نامرغوب از سوی متولیان امر خواستار اصلاح رویه غلط در توزیع گندم شدند اغلب کارخانههای آردسازی از کیفیت پایین گندم گلایه داشته و خواستار عملی شدن برخی از وعدهها در ارتقای این شرایط هستند چرا که پیش از این برخی از کارخانههای آردسازی خودشان اقدام به تهیه گندم میکردند و مدعیاند که در آن روش کارخانهها در خرید گندم وسواس بیشتری داشته و از گندم مرغوب برای تهیه آرد با کیفیت استفاده میکردند.
* قیمت ها پایین است!
با توجه به اظهار نظر مسئولان اردبیل، حدود دو سال است که قیمت نان در این استان ثابت مانده که موجب بروز معضلاتی در این زمینه شده است.
چندی پیش حسین نجفزاده مدیرکل تعزیرات حکومتی استان اردبیل با بیان اینکه قیمت نان در استان اردبیل به غیر از یک استان پایینترین نرخگذاری در کشور محسوب میشود، گفته بود: "در استان همسایه ما گیلان و شهر آستارا نرخ لواش 50 درصد بالاتر از نرخ اردبیل است که در سایر نانهای تولیدی نیز همین وضعیت را شاهد هستیم. انتظار ما این است که نرخگذاریها به گونهای باشد تا نانوایان به خود جرات سوء استفاده و یا افزایش قیمت احتمالی را ندهد."
یکی دیگر از معضلات موجود در حوزه آرد و نان اردبیل که انتظار می رود مسئولان امر برخورد جدی با آن داشته باشند، فروش آردها خارج از شبکه تولید است.
در گزارشی که مدیرکل تعزیرات حکومتی استان اردبیل ارایه داده، آمده: "در یک تخلف آشکار برخی از افراد متخلف با سهمیه باطل شده تعدادی از نانواییهایی که هم اکنون وجود خارجی ندارند آرد را خارج از شبکه به فروش میرسانند که در این زمینه اقدامات لازم انجام شد."
همچنین وی به پروندههای متعدد در خصوص تخلفات آرد و نان و همچنین فروش غیرقانونی سبوس گندم به روستائیان به نرخ بسیار بالاتر اشاره کرده و ادامه داده: "برخی از سودجویان پوسته گندم را به نام سبوس و به نرخ 650 تومان در بین روستاییان به فروش میرسانند که ما شبکهای را شناسایی و دستگیر کردیم که از این طریق منافع زیادی را به جیب زده و سعی میکردند در بازار اختلال ایجاد کنند."
* برکتی که برکت می آورد
کوتاه سخن اینکه نان بخش لاینفک سفره های ایرانیست و با توجه به جایگاهی که این نعمت الهی در بین مسلملنان دارد، هیچگاه هیچ مواد غذایی دیگری نتوانسته جای آن را بگیرد.
تا همین چند سال پیش هیچکس جرات نمی کرد به این برکت خدا بی احترامی یا بی توجهی کند، تا آنجا که اگر تکه نانی در معبری یا کوچه و خیابانی به زمین می آفتاد، اولین نفری که آن را می دید، برمی داشت و می بوسید و در گوشه ای که زیر دست و پا نباشد می گذاشت.
حال از مجموعه نان و غلات کشور انتظار می رود تا با احترام به این نعمت آسمانی شرایطی را به وجود آورند تا مردم به عنوان مصرف کننده مجبور نباشند بخش اعظمی از نان های به دست آورده شان را دور بریزند که بی شک حاصل این کفران نعمت روزی دامنمان را خواهد گرفت.
سلام 
