فوتبال ساحلي ايران ديشب قهرمان جام بين قاره اي شد، آن هم با شكست بزرگان فوتبال ساحلي دنيا، از روسيه كه قهرمان بالامنازع ساحلي جهان است تا برزيل كه پرافتخارترين تيم دنياست و ايتاليا كه آنها هم نام بزرگي در فوتبال ساحلي دنيا هستند. ساحلي بازان امروز بعد از كسب اين افتخار بزرگ به كشور برگشتند . حالا همه در انتظار قدرداني از ساحلي بازان هستند، علي كفاشيان بر خلاف چند روز پيش وعده داده كه به بازيكنان تيم ملي پاداش مي دهد. او چند روز پيش گفته بود كه پولي براي دادن پاداش به فوتباليست هاي ساحلي، در فدراسيون نيست ، آن هم در حالي كه شاگردان اوكتاويو يكي از بزرگترين افتخار تاريخ فوتبال ايران را رقم زده اند، افتخاري كه خيلي ها را خوشحال كرد.
ساحلي بازان ايران در حالي در امارات، پرچم ايران را بالا بردند و بر بام فوتبال ساحلي دنيا ايستادند كه با كمترين امكانات آماده اين بازي ها شده بودند و به رغم اين تدارك حداقلي يك افتخار بزرگ براي ايران رقم زدند، بازيكنان كم ادعايي كه با كوچكترين تبليغات به امارات رفتند و خبري از جنجال و هياهوهاي معمولي كه اطراف فوتبالي ها ديده شود نبود، ساحلي بازاني كه از نظر مالي هم بر خلاف خيلي از فوتبالي ها در وضعيت خوبي نيستند و حتي يك شغل خوب براي اداره زندگي شان ندارند.
شايد خيلي ها تعجب كنند اما يكي از بازيكنان تيم فوتبال ساحلي، شاگرد نانوايي است. با وجود اين شرايط ، آنها به امارات رفتند و نشان دادند كه لياقت آنها خيلي بيشتر از چيزي است كه اكنون آنجا ايستاده اند. با اين حال برخورد فدراسيون فوتبال با اين تيم و صحبت هايي كه در رسانه ها مطرح مي كنند نشان مي دهد كه آنها انگار هنوز به كار بزرگي كه شاگردان اوكتاويو انجام داده اند واقف نشده اند.
اين را بايد در تبعيض آشكاري دانست كه در فدراسيون فوتبال در نگاه به تيم هاي مختلف وجود دارد. مي شود تصور كرد اگر چنين افتخاري توسط تيم ملي فوتبال كسب مي شد، اهالي فدراسيون از هيچ پاداشي براي دادن به اين تيم دريغ نمي كردند و آن موقع بي پولي بي معني مي شد، آن هم پاداش هاي كلان براي فوتباليست هايي كه با قراردادهاي ميلياردي و دريافت پول هاي آنچناني در بهترين شرايط هستند و البته بر خلاف ساحلي بازان، كمترين بازدهي را هم دارند.
فوتباليست هايي كه با وجود دريافت چنين رقم هاي آنچناني باز هم بدهكار هستند و همواره صداي اعتراض آنها روي جلد روزنامه هاست و با دير شدن مطالباتشان زمين را به آسمان مي دوزند، طوري كه يكي ادعا مي كند كه حتي پول غذا خوردن هم ندارد! آن هم بازيكني كه سالي نزديك به يك ميليارد پول مي گيرد و حتي يك هزارم بازيكنان ساحلي نتوانسته براي ايران افتخار كسب كند.
هر چند اين تبعيض براي امروز و ديروز نيست اما بايد گفت در سال هاي گذشته اين مسئله شديدتر شده . پول هاي فوتبال در جايي هزينه مي شود كه كمترين سود و نفعي به حال فوتبال ايران دارد و در مقابل تيمي مانند تيم فوتبال ساحلي با كمترين توجه و حمايت مالي از بازيكنانش، بزرگترين افتخار تاريخ فوتبال ايران را به دست مي آورد.
در اين شرايط به نظر مي رسد بايد يك تجديد نظر جدي در طرز نگاه اهالي فدراسيون نسبت به تيم هاي زير مجموعه اش به وجود بيايد.در حالي علي كفاشيان ادعا مي كند كه پولي براي پاداش دادن ندارد كه قهرماني تيم ساحلي در در رقابت هاي بين قاره اي در كارنامه فدراسيوني ثبت مي شود كه او رئيس آن است. او هم به طور حتم هر وقت بخواهد كارنامه اش را اعلام مي كند جام قهرماني ساحلي بازان را صدر كارهايش مي نويسد و آن را به رخ بقيه خواهد كشيد تا نشان دهد مجموعه فدراسيونش موفق است.
هر چند سهم زيادي از اين موفقيت فوتبال ساحلي را بايد به پاي غيرت و تلاش ساحلي بازان گذاشت كه با كمترين امكانات، بيشترين بازدهي را داشتند.به همين خاطر اين مطالبه از كفاشيان وجود دارد كه او بايد بيشتر از هميشه از بازيكنان تيم فوتبال ساحلي حمايت كند، چرا كه اگر بخشي از كارنامه او پررنگ است به خاطر قهرماني اين بازيكنان است. به همين خاطر فدراسيون فوتبال، در عمل حداقل بايد مانند تيم ملي فوتبال با ساحلي بازان برخورد كند و تقديري در خور افتخارشان از آنها صورت بگيرد، آن هم بازيكناني كه بدن ادعا و عكس هاي روي جلد روزنامه و قراردادهاي ميلياردي، بالاتر از تيم هاي مطرح دنيا ايستادند و نام ايران را بلند آوازه كردند.
