بحث و جدل ها ادامه دارد، نه سازمان لیگ و تیم های باشگاهی کوتاه می آیند و نه سرمربی تیم ملی. برخی معتقدند که تیم ملی از همه چیز اولی تر است، حتی از لیگ قهرمانان و لیگ برتر و جام حذفی.
کارلوس کرش در کنفرانس قبلی اش از مربیان تیم های لیگ برتری خواست تا امسال بیشتر به بازیکنان جوان و آینده دارشان بها بدهند. این خواسته در واقع همان خواسته مربیان کشورمان است که همواره از سرمربی پرتغالی به خاطر استفاده از بازیکنان باتجربه و قدیمی تر انتقاد کرده اند. بیشتر مربیان در شرایطی از دعوت نشدن شاگردان جوان و با انگیزه شان به اردوهای تیم ملی گلایه دارند که خودشان حاضر نیستند این ریسک را در مسابقات باشگاهی و حتی در مصاف با تیم های ضعیف به بی تجربه ها میدان دهند.
همین مسئله موجب شده تا ملی پوشان هر چه در توان دارند برای تیم های باشگاهی شان خرج کنند و به تیم ملی که می رسند نای دویدن هم ندارند. حال آنکه لیگ قهرمانان آسیا و برنامه ریزی بحث برانگیز AFC فوتبال ایران را بیش از پیش دچار مشکل کرده. از یک طرف لیگ برتر، ز یک طرف لیگ قهرمانان آسیا و از یک طرف هم جام حذفی؛ همه چیز دست به دست هم داده تا تیم ملی فوتبال کشورمان که پس از 8 سال انتظار به جام جهانی راه یافته از برنامه عقب نیافتد. هیچ کس هم خیال کوتاه آمدن ندارد.
سرمربی تیم ملی در جلسه ای که با کفاشیان و سازمان لیگ داشت صراحتا اعلام کرد با این وضع به جایی نمی رسیم. بهترین بازیکنان فوتبال ایران هنوز شش هفته از لیگ برتر نگذشته نفس شان بریده و سازمان لیگ را تحت فشار گذاشته اند تا بازی هایشان را به تعویق بیاندازند. به ویزه برخی مزبیان که این روزها با حرف ها و مصاحبه هایشان نشان داد آینده تیم باشگاهی هایشان بر موفقیت تیم ملی ارجحیت دارد. تهدیدهای این مربیان در خصوص ندادن بازیکن به تیم ملی نیز در همین راستاست.
حرفه ای نبودن فوتبال ایران بیش از پیش نمایان شده، متاسفانه پول های میلیاردی خرج بازیکن می شود اما زمان بازدهی که می رسد جز اعتراض به فشردگی بازی ها و مصدومیت چیزی حاصل نمی شود. در صورتی که بازی کردن هر چهار یا پنج روز یک بار را نمی توان فشردگی مسابقات نامید.
در چنین شرایطی مربیان وطنی به کسب جام و شهرت بیشتر می اندیشند، بازیکنان به فکر ساق هایشان هستند و اینکه چگونه هم جام جهانی را از دست ندهند و هم لیگ را ولی کرش دغدغه ای جز تیم ملی ندارد و می داند اگر اردوهای متمرکز نداشته باشیم و بازی های تدارکاتی انجام ندهیم در برزیل توریستی بیش نخواهیم بود. فدراسیون پول ندارد، باشگاه ها همکاری نمی کنند و بازیکنان هم تحمل چند بازی پشت سر هم را ندارند. تیم ملی بد برزخی به سر می برد که معلوم نیست چه بر سرش خواهد آمد.
تا دیر نشده فدراسیون فوتبال باید بین تیم ملی و باشگاه ها توازن اجاد کند تا از فرصت حضور در جام جهانی بیشتر استفاده کنیم. این جام حهانی است که هر چهار سال یک بار برگزار می شود ،این جام جهانی است که سطح فوتبال یک کشور را بالا می برد .
