سخنی با رییس جمهور صبور:

آقای احمدی نژاد حلالمان کنید!

گروه سیاسی – به قلم سردبیر ؛ این روزها که آفتاب سوزان تابستان مصادف با ماه مبارک بیشتر دل و جان روزه داران را کباب می کند خوب است ما اهالی رسانه هم به لطف ماه خدا و از ترس آتش دوزخ نگاهی به عملکرد این چند ساله خود در قبال دولت دهم داشته باشیم، نگاهی از سر انصاف و واقع بینی، نه مصلحت و سیاست بازی. آنچه در پی می آید تا اندازه زیادی با گزارش ها و گفت وگوهایی که تاکنون در سایت تحلیلی افکارنیوز منتشر شده متفاوت است.

روزهای واپسین دولت محمود احمدی نژاد همزمان شده با رمضانی که یکی از دلایل نزولش تفکر در احوالات شخصی انسان است و گرنه چنانکه عرفا و فقها گفته اند این نخوردن و نیاشامیدن‌ها اگر با تامل و تفکر نباشد به تنهایی نه کسی را یک قدم به بهشت خدا نزدیک می کند و نه یک قدم از آتش دوزخ دور.

ما اهالی رسانه در این چهارسال دولت دهم عملکرد پاستورنشینان را از زوایای مختلفی مورد بحث و بررسی قرار دادیم چه نقدهای کوبنده ای که چون پتکی بر سندان دولت فرود آوردیم و در خلوت به تماشای جرقه های آتشین برآمده از آن نشستیم. بی آنکه دغدغه ای خاطرمان را بیازارد ، از احمدی‌نژاد و وزرایش نوشتیم و سیاست های اقتصادی و اجرایی اش را موشکافانه بررسی کردیم. هر چند دولت محترم هم البته  راه خودش را رفت و چندان وقعی به نوشته های مکتوب و سایبریمان ننهاد اما به هر حال باید اعتراف کرد ما کار خودمان را کردیم و دولت هم کار خودش را.

تا کمتر از دو هفته دیگر مراسم تحلیف و تنفیذ رییس جمهور جدید گزارش خواهیم کرد. از کابینه روحانی که به مجلس معرفی خواهد شد خواهیم نوشت و چه بسا بازهم با انتقادات گزنده مان میراث دولت دهم را بدرقه کنیم اما در تشریح آنچه در این حداقل ۴ سال بر فضای رسانه ای کشور رفت باید منصفانه اعتراف کنیم دولت احمدی نژاد صبورترین و باظرفیت‌ترین رفتارها را در مواجهه با رسانه های منتقد از خود بروز داد.

از جانب خودمان حداقل می توانیم اطمینان بدهیم که در نقد عملکرد دولت اگر بیشترین مطالب را ننوشتیم حداقل تلاش کردیم از قافله هم عقب نیفتیم درحالیکه تا امروز حتی یک شکایت و یا تعقیب قانونی از سوی اطرافیان دولت متوجهمان نشده و این به هیچ عنوان به دلیل حاشیه امنی نبوده که برخی از رسانه‌ها به طور طبیعی از آن برخوردارند چرا که حداقل سایت افکارنیوز در میان اهالی قدرت نه از رانتی بهره برده و نه به جایی متصل بوده است و دولت اگر می خواست می توانست به راحتی جلو فعالیت های این پایگاه خبری را بگیرد.

در این چهار سالی که گذشت دولت و شخص رییس جمهور اگر هم انتقادی از رسانه ای داشت به هیچ وجه موضوعش را با پیگرد قانونی دنبال نکرد و البته در اقدامی معنا دار انتقادات دولتی‌ها بیشتر متوجه رسانه ملی و یا برخی از خبرگزاری های خاص شد.

احمدی نژاد برای آنکه خبرنگاران را مرعوب کند می توانست چند سایت و روزنامه را ببندد و یا حداقل از آنان شکایت کند و در این میان البته مصلحت ایجاب می کرد به سراغ کوچکترها برود که هم هزینه کمتری داشت و هم می توانست تاثیرات بزرگی ایجاد کند اما رییس جمهور اینبار هم سنت شکنی کرد و انتقاداتش را اتفاقاً متوجه دانه درشت های رسانه ای کرد و البته پای هزینه هایش هم ایستاد.

در بررسی رفتار دولت‌های گذشته با مطبوعات به خوبی به خاطر داریم که در زمان دولت سازندگی اساساً چیزی به عنوان روزنامه منتقد نداشتیم و فضای رسانه ای به شدت از سوی اطرافیان رییس جمهور وقت کنترل می شد، تنها در زمان خاتمی بود که مطبوعات اجازه یافتند به حیات خلوت دولتمردان وارد شوند و به جز روزنامه های دوم خردادی که تمام قد از اقدامات دولت اصلاحات حمایت می کردند روزنامه های طیف اصولگرا هم می توانستند تا اندازه ای دولت خاتمی را مورد عنایت قرار دهند.

به هر حال اینک که عمر دولت دهم رو به پایان است و آفتابش لب بام سیاست رسیده تنها می توانیم امیدوار باشیم که رییس جمهور منتخب نیز همین رویه را در پیش بگیرد و به فرموده مقام معظم رهبری خصوصیان مثبت احمدی نژاد را حفظ و تقویت کند، البته اگر صبوری و بردباری در مقابل رسانه ها را خصوصیتی مثبت می داند، چرا که با توجه به شعارها و انتقادات رییس جمهور منتخب از فردای روی کار آمدن دولت روحانی انتظارات بیشتری از او وجود دارد، انتظاراتی که امیداوریم برآورده شوند.

و سخن پایانی اینکه آقای احمدی نژاد ما بازهم از سیاست های اقتصادی و عملکرد شما خواهیم نوشت و دولتتان را از دم تیغ تیز نقدمان خواهیم گذراند، آنها که نوشتیم و گفتیم نه از سر دشمنی و بدخواهی که از سر خیرخواهی و احساس وظیفه ای بود که بر گردن مُلک و ملت داشتیم اما در این ماه مبارک حلالمان کنید اگر قلمی به خواهش هوای نفس چرخاندیم، و از شما هم صمیمانه سپاسگذاریم که در بردباری و صبر در مقابل نوشته هایمان سنگ تمام گذاشتید.