پسر نوجواني كه هنگام غذا خوردن با دوستش درگير شده و او را با ضربه مشت به قتل رسانده بود به دادگاه گفت قصد قتل نداشته و از كاري كه كرده پشيمان است.
به گزارش خبرنگار ما، نماينده دادستان تهران به هيئت قضات شعبه 71 دادگاه كيفري استان تهران گفت: حادثه چهار سال قبل و در حالي كه متهم پرونده 19 ساله بوده، اتفاق افتاده است. مراد بعد از حادثه دوستش را كه امير نام داشت براي درمان به بيمارستان منتقل كرده و در بازجوييها هم گفته كه قصد قتل نداشته است اما ضربه مشتي كه او به مقتول زده كشنده است و برايش درخواست صدور مجازات قانوني دارم.
بعد از آن اولياي دم درخواست قصاص كردند. پدر مقتول گفت: متهم و پسرم در يك كارگاه كار ميكردند. من پسرم را از دست دادهام و عامل مرگ او هم مراد است كه بايد مجازات شود.
سپس متهم به درخواست قاضي در جايگاه قرار گرفت و گفت: من اتهام قتل عمد را قبول ندارم، چراكه اصلاً قصد كشتن او را نداشتم. من نميخواستم به دوستم آسيب برسانم. ما با هم در كارگاه كار ميكرديم و رفيق بوديم. روز حادثه داشتيم ناهار ميخورديم كه امير به من گفت چرا داري از غذاي من ميخوري. سر اين مسئله با من مشاجره كرد و بعد بدون هيچ دليلي دعوايمان بالا گرفت. البته دعواي ما كودكانه بود، من مشتي به طرفش پرتاب كردم كه به سرش برخورد كرد. امير روي زمين افتاد و من نفسم بند آمد. ترسيدم و بلافاصله او را به بيمارستان منتقل كردم تا معاينه و حالش بهتر شود، اما به من گفتند كه ضربه به گيجگاهش خورده و كار از كار گذشته است.
بعد از آن وكيل متهم در جايگاه قرار گرفت و گفت: دعواي موكل من و دوستش يك دعواي كودكانه بوده است. آنها بر سر يك مسئله كوچك با هم مشاجره كرده و بعد هم با هم درگير شده بودند. موكل من با قصد كشتن به دوستش ضربه نزده است. ضربه مشت او به گيجگاه مقتول برخورد كرده و باعث ضربه مغزي و در نهايت مرگ او شده است. بنابراين براي موكلم درخواست صدور رأي برائت دارم.
سپس متهم براي آخرين بار در جايگاه قرار گرفت و گفت: از اتفاقي كه افتاده پشيمان هستم. از پدرش و خانواده او عذرخواهي ميكنم و ميخواهم كه مرا ببخشند. چهار سال است كه در زندان عذاب ميكشم. قاضي به متهم گفت: آيا حاضري كه به خانواده مقتول ديه پرداخت كني؟ متهم جواب داد: اگر خانواده او رضايت دهند من به پرداخت ديه راضيام. هيئت قضات بعد از شنيدن آخرين دفاع متهم وارد شور شدند.
