مساجد در فرهنگ و سبك زندگي ايراني- اسلامي تنها مكاني براي عبادت و نزديكي به خدا نيست. هر چند حتي داشتن همين ويژگيها كافي است تا ما اين اماكن مقدس را ارج نهيم و گرامي بداريم. مساجد اما كانون وفاق و همدلي و شكلگيري حركتهاي عظيم اجتماعي، فرهنگي و سياسي است و ايام مباركي همچون ماههاي رجب، شعبان و رمضان فرصتي است تا مردم مسلمان كشورمان با حضور بيشتر و طولانيتر در مساجد، آرامشي ناب و پايدار را تجربه كنند.
اهميت مساجد
با نگاهي به تاريخ ايران اسلامي و حتي تاريخ اسلامي ميتوان به روشني به نقش مهم و استراتژيك مساجد در شكل دهي و استقرار نظام اسلامي پي برد. مساجد نخستين پايگاه براي معرفي و نشر اسلام بودند و پيامبر گرامي اسلام حضرت محمد(ص)، در نخستين اقدام پس از هجرت به مدينه، ساخت مسجد قبا را پايهگذاري كردند. نخستين بارقههاي فكري شكلگيري انقلاب اسلامي ايران نيز در مساجد رقم خورد و سپس در تمام جامعه فراگير شد. از همين روست كه بنيانگذار انقلاب اسلامي حضرت امام خميني(ره) فرمودهاند: «مساجد سنگر است، سنگرها را حفظ كنيد.» هم اكنون نيز سالهاست در دهه پاياني ماه مبارك شعبان، در اقدامي خودجوش به همت مردم و اهالي محلات در گوشه گوشه كشورمان، گرد و غبار از در و ديوار مساجد زدوده ميشود و خانههاي خدا و محل عبادت روزهداران ماه مبارك رمضان با عطر عود و گلاب ناب گلستانهاي كشورمان عطرآگين ميشود.
اين اماكن مقدس قرار است در شبهاي راز آلود ماه مبارك رمضان، راز دار نجواهاي عاشقانهاي باشد كه ميان عابد و معبود برقرار ميشود. روزهداران و شب زندهداران مسلمان ميخواهند به اين اماكن مقدس بيايند و همه در كنار هم دعا كنند. پس بايد براي ميزباني شايستهتر از مهمانان ماه خدا آمادهتر بود. در اين ميان اما همچون هميشه جوانان نقش ويژهاي را ايفا ميكنند.
تصوير زيباي خدمت در قاب مساجد
انگار دلهاي جوانان نرمتر و ضميرشان پاكتر است شايد از همين روست كه در صف اول حركتهايي همچون غبارروبي از مساجد و اماكن مقدس، جوانان را ميبينيد كه با شور و شعفي خاص، لباس خدمتگزاري به مسلمانان روزهدار را پوشيدهاند و بدون هيچ رنگ و ريايي جارو ميكشند و گردگيري ميكنند.
پاي معنويت كه وسط ميآيد ديگر همه با هم برابر ميشوند. از همين روست كه در جمع داوطلبان غبار روبي مساجد از استاد دانشگاه گرفته تا كارگر ساده ساختمان همه در كنار هم قرار دارند، يكي در و ديوار و شيشههاي پنجرهها را پاك ميكند و ديگري جارو ميكشد و بزرگترها و پير غلامان مساجد هم كه همچون هميشه آب سماورشان جوش و بساط چاي تازه دمشان به راه است. اينجا تنها يك افتخار وجود دارد و آن هم مدال خادم مسجد بودن است كه تمام اين داوطلبان بر گردن خود آويختهاند. اين تجمعات دوستانه و بيريا اما بهانهاي است براي برقراري دوستيهاي عميق و رابطههاي صميمي. اين اما تنها بخشي از بركات حضور در مساجد است.
حتي اگر دهه كرامت و غبارروبي در تقويمها ثبت نشود
بيترديد حكايت اين غبار روبي، داستان زدودن گرد و غبار غفلت و روزمرگي از دلهاي خودمان است و تميز كردن ظاهر و در و ديوار مساجد و اماكن مذهبي، تجلي بيروني چنين حركتي است. پس ترديد نداشته باشيد آرامش عميق حضور در اين حركت معنوي است كه هر ساله تعداد بيشتري از افراد را راهي مساجد ميكند حتي اگر دهه غبارروبي و تكريم مساجد در بسياري از تقويمها ثبت نشود و مسئولان امور فرهنگي كشورمان اين موضوع را هم مانند بسياري از مسائل ديگر فراموش كنند.
