
به باور رستمي انحصارگرايي در وزارت بهداشت و مجوز واردات دادن به چند شركت
دارويي محدود، سبب شده است تا در شرايط تحريم براي تأمين اقلام دارويي به
دردسر بيفتيم. حال چرا انحصار واردات داروها در اختيار چند شركت محدود است،
نقدي است كه حتي رئيس سازمان غذا و دارو نيز آن را درباره انحصار در توزيع
دارو مطرح نموده است.
به باور عباس حاجي آخوندي نبايد فقط
داروخانههاي مشخصي، داروهاي خاص را ارائه دهند بلكه در آينده مردم بايد
انتخاب كنند كه كجا دارويشان را بگيرند و دارو نيز در دسترس باشد. اين گفته
رئيس سازمان غذا و دارو در حالي مطرح ميشود كه در شرايط كنوني، حتي
داروخانههايي مانند هلال احمر و ۱۳ آبان كه نسخههاي كمياب و ناياب را
ميپيچيدند نيز هم اكنون ۲۱۲ قلم دارو از داروهاي موجود در ليست داروهاي
مجاز كشور را كم دارند.
رئيس سازمان تداركات پزشكي هلال احمر اما مشكل
كمبود دارو را در جاي ديگري ميبيند. وي معتقد است وزارت بهداشت بايد در
ارائه انحصار به شركتهاي دارويي خاص براي واردات داروهاي مهم و حياتي
تجديدنظر كند. بنا به اظهار رستمي، اين سازمان نظرات خود را در اين باره
به خود وزارت بهداشتيها هم منعكس كرده و تعامل خوبي ميان هلال احمر و
وزارت بهداشت وجود دارد. رئيس سازمان تداركات پزشكي در اين راستا واكسن
مننژيت را مثال زد. وي با اشاره به اينكه ايران سالانه به ۲ ميليون دوز
واكسن مننژيت نياز دارد، تأكيد كرد: بر اين اساس اگر پنج شركت هم اين واكسن
را با رعايت فاصله ۱۸ ماه تا تاريخ انقضا وارد كنند، باز هم شرايطي پيش
نميآيد كه ما واكسن تاريخ گذشته داشته باشيم و ناگزير از معدوم شويم. پس
انحصار دادن به تعداد معدودي از واردكنندهها به بهانه مواجه شدن با واردات
بيش از نياز و پايان مهلت مصرف چنين داروهايي منطقي نيست.
رستمي در
پاسخ به «جوان» درباره پشت پرده اتخاذ چنين سياستي خاطر نشان كرد: شايد
تعمدي در اين بخش وجود نداشته باشد، اما براي مديريت تهيه و توزيع دارو در
شرايط تحريم بايد در واردات برخي از داروها تجديدنظر شود و انحصار چند شركت
خاص براي چنين وارداتي شكسته شود. به گفته وي وقتي واردات داروهاي خاصي به
يكي، دو شركت ويژه محدود شود اگر آن شركت دارويي خاصي كه ما داروهاي ساخت
آن را وارد ميكنيم به يك باره و تحت فشار تحريمها حاضر به فروش دارو به
ما نباشد به چالش دچار ميشويم در صورتي كه اگر منابع تأمين دارويي ما
متنوعتر باشد در صورت بن بست واردات دارو از يك منبع، منابع ديگري هم
داريم و به مشكل بر نميخوريم. با اين تفاسير به نظر شما آيا واردات
داروهاي گرانقيمت تحت انحصار برخي شركتهاي خاص، پشت پردهاي ندارد؟