ایسنا: به فاصله ۱۰ روز پس از پیروزی انقلاب اسلامی، دولت جیمز کالاهان (نخستوزیر وقت انگلستان) دولت موقت مهندس بازرگان را به رسمیت شناخت ولی ۲ ماه پس از این شناسایی در اردیبهشت سال بعد مارگارت تاچر نخستوزیر جدید انگلیس اعلام کرد کشورش در شناسایی سیاسی ایران تجدید نظر خواهد کرد. این اعلام سرآغاز سیاستی بود که تاچر طی ۱۱ سال زمامداری خود در قبال جمهوری اسلامی ایران در پیش گرفت.
به گزارش ایسنا،اقدامات تاچر علیه ایران به شرح زیر است:
حمایت از حمله به ایران
اولین موضعگیری تاچر در برابر انقلاب اسلامی ایران، اعلام موافقت کشورش با پیشنهاد بعضی مقامات آمریکایی مبنی بر لزوم حمله نظامی به ایران در پاسخ به تصرف سفارت ایالات متحده آمریکا در تهران بود. به همین دلیل در فروردین ۱۳۵۹ از درخواست آمریکا برای پیوستن به تحریم اقتصادی ایران حمایت کرد و در اردیبهشت ۱۳۵۹ از مداخله نظامی آمریکا در طبس حمایت کرد.
چند روز پس از این حمله، سفارت ایران در لندن هدف حمله تروریستی قرار گرفت و سبب کشته شدن ۲ دیپلمات ایرانی به نامهای عباس لواسانی و علیاکبر صمدزاده شد.
در سال ۱۳۶۰ کنسولگری ایران در منچستر و دفتر هواپیمایی ایران در لندن سه بار مورد حمله و اشغال قرار گرفت. در خرداد ۱۳۶۳ دولت تاچر ۵ دیپلمات ایرانی را از انگلستان اخراج کرد که با عکسالعمل متقابل ایران مواجه شد.
حضور فعال در ماجرای سلمان رشدی
انتشار کتاب «آیات شیطانی» توسط سلمان رشدی و حمایت دولت تاچر از این اقدام و سپس فتوای امام خمینی (ره) مبنی بر مهدورالدم بودن نویسنده کتاب، تنش بزرگی در روابط ایران و انگلیس به وجود آورد. پس از آن با مصوبه مجلس ایران در شانزدهم اردیبهشت ۱۳۶۸ روابط دو کشور به طور کامل قطع شد.
در این سال علیرغم اظهارات داگلاس هرد وزیر امور خارجه وقت انگلیس مبنی بر بهبود روابط دو کشور، تاچر ایران را کشوری تروریست معرفی کرد و از سخنان آیتالله خامنهای رهبر انقلاب اسلامی مبنی بر ابقای حکم فتوای امام (ره) انتقاد کرد. در همین سال تعداد ۲۴۸ نفر از نمایندگان مجلس عوام بریتانیا طی بیانیهای خواستار اخراج ایران از سازمان ملل و جایگزینی نماینده سازمان مجاهدین خلق در آن سازمان شدند.
اشغال سفارت ایران در لندن
ساعت ۱۱:۳۰ صبح چهارشنبه ۳۰ آوریل ۱۹۸۰ شش جوان عرب با گذرنامههای عراقی که از بغداد به لندن آمده بودند حمله به سفارت را آغاز کردند. ۲ تن از مردان مسلح که سر و صورتشان را با چفیه عربی قرمز و سفید پوشانده بودند وارد اتاق اصلی گروگانها شدند. مردان مسلح ۲۶ نفر را به گروگان گرفتند.
تاچر در پیامی کاملا غیرمعمول به صورت جدی خواستار حفظ جان گروگانها و کشتن همه گروگانگیرها شده بود. به اعتقاد بعضی تحلیلگران تاچر نمیخواست این ماجرا با زنده ماندن گروگانگیرها استمرار یابد چرا که گروگانگیرها حافظ اسراری بودند که زنده ماندن آنها خطر افشای آن را در بر داشت.
فوزی بداوینژاد تنها بازمانده تروریستها در دادگاه به قاضی گفت که در بغداد او را فریب دادهاند و اکنون از آنچه کرده پشیمان است.
او گفت که هدایت عملیات در بغداد و سازماندهی گروه در لندن را یک افسر عراقی ارتش بعث به نام سامی محمدعلی با نام مستعار روباه بر عهده داشته است.
"افروز" کاردار وقت سفارت ایران خواستار حضور در دادگاه عضو باقیمانده این گروگانگیری شد ولی دولت بریتانیا دادگاه را غیر علنی برگزار کرد.
بعدها بخشی از صورتجلسههای دادگاه ناپدید و حذف شد و هیچگاه معلوم نشد افرادی که تروریستها را در بریتانیا پذیرفته و مقدمات کار آنها را فراهم کردهاند چه کسانی بودند و چرا محاکمه نشدند.
حمایت از صدام در جریان جنگ تحمیلی
در جریان حمله رژیم بعثی عراق به ایران، دولت تاچر به ظاهر اعلام بیطرفی کرد اما طبق اسناد منتشر شده از مرکز اسناد ملی انگلیس، دولت مارگارت تاچر در اواخر سال ۱۹۸۰ تا اوایل ۱۹۸۱، علاوه بر فروش تسلیحات نظامی، برای عراق پایگاه نظامی دریایی و هوایی ایجاد کرده بود. این اقدام انگلستان در حالی صورت گرفت که این کشور قطعنامه شورای امنیت را درباره ضرورت خودداری از هر اقدامی که به تنش بیشتر و گسترش جنگ میانجامد، امضا کرده بود.
بر اساس اسناد، فهرست سلاحهایی که دولت تاچر فروش آن را به رژیم صدام پیشنهاد کرده بود، شامل ۷۸ نوع تجهیزات نظامی از جمله خودروهای لندرور، خودروهای نجات، انواع رادار و لوازم یدکی انواع تانک بود که البته همه آنها به فروش نرفت.
توماس ترنشاد وزیر مشاور دولت در امور خارجه، سال ۱۹۸۱ در نامهای محرمانه نوشته است که "قراردادهای دفاعی به ارزش بیش از ۱۵۰ میلیون لیره استرلینگ با عراق در شش ماه اخیر امضا شده است که از جمله آنها قراردادی به ارزش ۳۴ میلیون لیره برای تحویل خودروهای زرهی بهمنظور نجات و تخلیه نیروها از میدان جنگ است که از طریق اردن در اختیار عراق قرار میگیرد".
در نامه ترنشاد همچنین آمده است که "دیدار با صدام حسین گامی مهم در راه برقراری روابط کاری با عراق برای تحقق منافع تجاری زیاد در زمینههای تجاری و سیاسی است".
تاچر نیز با نوشتن یادداشتی بر این نامه، از پیشرفت روابط عراق و انگلیس، ابراز خرسندی کرد.
به گزارش ایسنا، مارگارت تاچر معروف به بانوی آهنین روز گذشته در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
