هنوز تعطیلات نوروزی به نیمه نرسیده بود که رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی ناجا در صفحه شیشه ای تلویزیونها حاضر شد و آماری از تلفات دور اول سفرها ارایه کرد که چندان خوشایند نبود.
سردار اسکندر مومنی با اشاره به آمار تلفات جادهای گفت: از زمان آغاز طرح نوروزی، ۷۴ مسافر به مقصد نرسیدند و ۶۷۰ نفر از هموطنانمان راهی بیمارستانها شدند.
وی در ادامه به واژگونی ۴۴۴ وسیله نقلیه از زمان شروع طرح راهنمایی و رانندگی خبر داد و تصریح کرد: در همه این موارد مسئولیت برعهده راننده بود.
این جمله ای بود که جاده و خودرو و امکانات مورد نیاز در مسیرها را از هر تقصیری مبرا کرده و تمام بار مسئولیت حوادث را بر دوش شخص راننده قرار میداد.
هر چند وی تاکید داشت که نباید نقش همیاران پلیس را در کاهش تصادفات نادیده گرفت اما در همین راستا به همکاری بیش از ۵۰۰ هزار نفر نیروی انسانی در ایام نوروز اشاره کرد که برای ایجاد نظم و امنیت در جاده ها به جای حضور در کنار خانواده، زمان خود را در میان خودروها صرف می کردند. مامورانی که افتخارشان، برخورداری از آمادگی کامل برای خدمت رسانی به رانندگانی بود که نه به هموطنانشان، بلکه به خود و خانواده شان نیز رحم نمی کردند.
* آب ار آب تکان نخورده
آثار تصادفات به همان اتفاق در محل حادثه ختم نمی شود بلکه آسیب های تصادف وسایل نقلیه نه تنها میتواند آثار جبران ناپذیری بر زندگی سالم و مستقل فرد تا آخر عمرش داشته باشد بلکه آمار بالای این حوادث موجب تحمیل فشارهای شدید مالی بر اقتصاد و بالا رفتن هزینه های بهداشتی و سلامت جامعه می شود. با رعایت قوانین ترافیکی، اصل رانندگی تدافعی، حفظ اتومبیل در وضعیت فنی مناسب، بستن کمربند ایمنی، رانندگی نکردن در حالت خواب آلودگی و استفاده نکردن از تلفن همراه در حین رانندگی میتوان تا حد زیادی احتمال تصادف رانندگی را کاهش داد.
اما واقعا تکرار این حرفهای تکراری تا چه زمانی باید ادامه یابند، وقتی که یک گوش در است و گوش دیگر دروازه.
باید تاسف خورد و اعلام کرد که شرایط در جاده ها و خیابانهای کشور قصد تغییر ندارند و هر چند بعضا می شنویم که آمارهای امسال نسبت به مدت مشابه سالهای قبل چند درصدی پایین آمده اما اگر بخواهیم میزان اطلاع رسانی ها و موارد بازدارنده مثل افزایش میزان جرایم تخلفات و نحوه برخورد با متخلفان را نیز مد نظر بگیریم به خوبی متوجه می شویم که آب از آب تکان نخورده.
به هر حال می گویند سالی که نکوست از بهارش پیداست و امیدواریم حداقل سال جاده های ما به بهارش ربطی نداشته باشد. مطمعنا باز هم کارشناسان و صاحبنظران به تشکیل میزگردها و همایش ها و سمینارهای مختلف و ارزیابی و تجزیه و تحلیل حوادث رانندگی
خواهند پرداخت، اما فراموش نکنیم که سالهاست این رویه ادامه داشته و هیچ ثمری به همراه نداشته. پس باید فکری نو و تاثیر گذار کرد. فکری که در عمل هم حرفی برای گفتن داشته باشد.
