به نظرم بعضی اسامی، در ذات خودشان اسرار و ویژگی های منحصر به فردی دارند. مثلاً در صدا و سیمای ما اسم افشین وساسان شاهرخ و اسکندر و خشایار و بهادر و نامهایی از این دست بیشتر به درد کلاهبرداری و باندبازی و جنایت و دزدی می خورند. اصلاً رسانه ملی را بی خیال شوید. همین اسم «سعید»! ببینید چه برو بیایی دارد؟! نمونه اش هم فراوان است. ویژگی اسم «سعید» این است که به کل «خبرساز» است و تا آخرین لحظه به مقاومت و استقامت و ایستادگی معروف است. «سعید الصحّاف» را که یادتان هست؟! سخنگوی دولت صدام که تا آخرین دقیقه ی عمر مدیریتی اش از حرف خودش برنگشت و در حالی که نیروهای متفقین آخرین مواضع صدام در فرودگاه بغداد را به تصرف خود در می آوردند همین «سعید» داستان ما در پاویون فرودگاه داشت با خبرنگاران مصاحبه می کرد و می گفت که نیروهای اشغالگر را شکست داده و به عقب رانده اند و تا چند روز دیگر عراق پیروز جنگ خواهد بود! از سعید حجاریان معروف و تئوریسین اصلاحات گرفته تا سعید عسگر (ضارب حجاریان) تا سعید امامی معروف و خودسر! که واقعا در زمینه پافشاری بر روی عقیده شان لنگه ندارند. نمونه های وطنی دیگری هم در مورد مقاومت «سعیدها» زیاد داریم. گوش شیطان کر، همین سعید مرتضوی خودمان! مقاومت جانانه ی ایشان در پست های حساسی نظیر ریاست ستاد مبارزه با قاچاق کالا و سپس مدیر عامل سازمان تامین اجتماعی به رغم همه ی حرف ها و حدیث های پشت سرش! و محکومیت ها و استیضاح های جلوی سرش! مدت های مدیدی بر روی حرف خودش ایستاد و ثابت کرد که این سعید با همه ی سعید های دیگر تومنی هفت صنار فرق و توفیر دارد. از سعید که بگذریم می رسیم به نام با فضیلت «فاضل»! سالها پیش «فاضل» نامی بر سر زبانها افتاد که به دلیل اختلاس 120 میلیارد تومانی، از بانک صادرات به همراه یک رفیق و دوست و آقازاده ی دیگر! محکوم شد و نامش به عنوان یکی از بزرگترین مفسدین اقتصادی در لیست سیاه قرار گرفت و نامش بر سر زبانها افتاد. حالا بعد از گذشت این همه سال، «فاضل» نام دیگری پیدا شده که فیلمش در اینترنت دست به دست می گردد و حرفها و حدیث های بسیاری در مورد کارها و وساطت های این برادر عزیز در بین مردم و مسئولان خوش پوش و نمایندگان باهوش و برخی از سعیدهای سختکوش! رد و بدل می شود. لطفاً اصرار نکنید! عمراً اگر در مورد «اسفندیار» لب به سخن گشایم که این کاری است از توان حقیر خارج. و عاجز است این قلم بدست گردن شکسته از یافتن ارتباطی میان اسفندیار شاهنامه و اسفندیار زمانه! چه، خوب می دانیم که: نه هر که سربتراشد قلندری داند نه هر که آئینه سازد سکندری داند!
