از بهمن ۵۷ كه امريكاييها عاجزانه سقوط مهمترين پايگاه فرامنطقهاي خود را نظارهگر بودند، تا امروز اين كابوس در هر سال براي آنها تكرار شده است. اما امسال طراحي آنها بر اين قرار گرفته بود كه مبتني بر سناريوي تحريمهاي فلجكننده اقتصادي يا به تعبير جو بايدن، معاون اوباما بهرهگيري از «قويترين تحريمها در طول تاريخ» با دلسرد كردن و ايجاد يأس در مردم اين روز را به روزي تلخ در كام مردم ايران و البته در تاريخ انقلاب اسلامي تبديل كنند.
ماهها قبل وقتي كه مراكز طراحي و سياستگذاري امريكا مرحله نهايي تحريم ايران را طراحي ميكردند، انتخاب تاريخ ۶ فوريه (۱۸بهمنماه) براي آنها مفهوم خاص خود را داشت چرا كه از منظر آنان تشديد تحريمها و اجراي عمليات رواني گسترده در آستانه آن روز، اگرچه به حركت اجتماعي نينجامد، حداقل ميتواند به كاهش مشاركت مردم در راهپيمايي بيعت با رهبري و ارزشهاي انقلاب بينجامد و اين خود ميتواند به نقطه شروعي براي راهبرد آنها در ماههاي آينده تبديل شود، اين در حالي بود كه از منظر آنان ماجراي روز ۱۵ بهمن ماه مجلس نيز در كنار فرصت تحريمها فرصت ديگري را براي رسانههاي غربي و دشمنان داخلي و بيروني نظام فراهم كرده بود تا با بازتاب و بزرگنمايي آن، البته از آن در راه تضعيف نظام ديني و كارآمدي آن بهره جويند.
اما حماسه مردم ايران در روز ۲۲ بهمن ۱۳۹۱ يك بار ديگر توهم اركان نظام سلطه را بر هم ريخت. مقاممعظم رهبري كه روز ۱۹ بهمنماه در جمع كاركنان و فرماندهان نيروي هوايي ارتش به درستي تحقق اين حماسه را پيشبيني كرده بودند، روز گذشته اين حضور را بزرگترين نعمت الهي دانسته و چرايي آن را اينگونه بيان فرمودند كه: «هنر بزرگ و برجسته اين است كه در ايران مردم خود صاحبان انقلاب و كشور هستند و كار برگزاري جشن انقلاب بر دوش خود آنان است و به همين دليل مردم از اين ثروت عظيم كه مايه عزت و استقلال آنهاست حمايت ميكنند و هر جا كه نياز باشد حضور خود را نشان ميدهند.»
اما اين حماسه عظيم مردمي بايد نقطه عزيمتي براي مسئولان نظام در مواجهه با راهبردهاي دشمن به ويژه در ماههاي حساس آينده باشد.
۱- حضور عظيم مردم تأييدي بر منطق ايستادگي نظام اسلامي در برابر نظام سلطه به ويژه بر مسئله درخواست مذاكره مستقيم سران امريكاست؛ مذاكرهاي كه به طور طبيعي هدف غايي آن القاي تسليم نظام اسلامي است.
اين منطق به ويژه بايد از سوي مذاكرهكنندگان هستهاي ايران كه در اجلاس ۱+۵ حضور مييابند مورد توجه قرار گيرد كه مردم به رغم حمايت از روند اين مذاكرات ذرهاي از مطالبات خود در عرصه فعاليتهاي صلحآميز هستهاي كوتاه نخواهند آمد. نكتهاي كه مؤسسه گالوپ نيز در نظرسنجي خود از مردم ايران در هفته گذشته بر آن تأكيد كرده بود.
۲- مردم با حضور خود وحدتي علني و عملي را تجلي بخشيدند و البته پيام روشنشان به مسئولان و به ويژه كساني بود كه حيات سياسي خود را در چالشآفريني و بحرانسازي ميبينند، شايد مصداق روشن آن را بتوان بسترسازي حلقه انحرافي در راهپيمايي مردم قم دانست كه اهانت معدود حاضران در آن مراسم به سخنران اين همايش بزرگ مردم قم كه به گزارش خبرگزاريها با شعار «زنده باد بهار» در مراسم حضور داشتند، سبب شد بازتاب آن بيش از بازتاب حضور چند ده ميليوني مردم ايران در حماسه عظيم روز ۲۲ بهمنماه باشد و رسانههاي بيگانه تلاش كردند با پوشش اين حادثه حماسه مردمي را تحتالشعاع قرار دهند. اين حادثه و برخي از تأكيدات مسئولان اجرايي در پيگيري ماجراي روز يكشنبه ۱۵ بهمن مجلس ضرورت مهار حلقه انحرافي و ديگر جرياناتي كه حيات سياسي خود را در چالشآفريني ميبينند الزامي مينمايد؛ تحركاتي كه متأسفانه رگههاي نفاق نيز در آن ديده ميشود.
۳- پيام ديگر حماسه عظيم مردم در روز ۲۲ بهمن اعلام شكست سناريوي تحريم نظام سلطه بود. از منظر تحريمكنندگان، روند دو سال گذشته، با وجود هزينههايي كه براي كشورهاي تحريمكننده داشت، بايد به نارضايتي مردمي و چالشهاي سياسي در كف خيابانهاي شهرهاي ايران ميانجاميد، اما برخلاف تصور آنها، حضور مردم خط بطلاني براي اين توهم بود.
اما بهرغم دشمنان، اين حضور مسئوليت مسئولان قواي كشور و به ويژه دولت را بيش از پيش سنگين ميكند، چرا كه از يك سو بايد تلاش آنها معطوف بر كاهش آلام آنها در حل مشكلات معيشتي باشد و از سوي ديگر بهرهگيري از يك ديپلماسي قوي در عرصه بينالمللي را براي پايان بخشيدن به تحريمها ضروري مينمايد.
