مرور اين تاريخچه همه حكايتكننده تنشهايي است كه در زمان حضور احمدينژاد در مجلس وجود داشته است. از ماجراي حضور سرزده احمدينژاد در مجلس گرفته تا ماجراي طرح سؤال از وي كه در تمامي آنها به دليل نوع رفتار خاص احمدينژاد، فرياد بسياري از بهارستاننشينها بلند شد.
البته تمامي حاشيهها و كشمكشها ميان احمدينژاد و مجلس به زمان حضور وي در بهارستان مربوط نميشود بلكه وي بارها دور از بهارستان هم تلاش كرده تقابلي را با مجلس شوراي اسلامي كليد بزند. براي تأييد اين موضوع ميتوان به ماجراي دستور احمدينژاد به حميد بهبهاني وزير سابق راه و ترابري براي حاضر نشدن در جلسه استيضاحش يا تهديد مجلس به انتصاب سعيد مرتضوي به عنوان سرپرست وزارت كار، در صورت استيضاح وزير كار و دهها تقابل ديگر اشاره كرد.
دعوايي قديمي بر سر يارانهها
اما حضور روز چهارشنبه احمدينژاد در مجلس بار ديگر بر سر موضوع هدفمندي يارانهها است؛ طرحي كه سال ۸۹ اجرا شد و اقتصاد كشور را دستخوش تغييرات زيادي كرد. پس از آنكه بهارستاننشينها طي مصوبهاي اجراي فاز دوم اين طرح را تا پايان سال جاري ممنوع اعلام كردند، احمدينژاد كه عجله زيادي براي اجراي فاز دوم طرح و افزايش دوبرابري مبلغ يارانهها دارد، طي نامهاي به مجلس از آنها بخواهد كه بر اساس ماده ۱۱۰ آييننامه داخلي مجلس، به بهارستان برود و توجيهات خود را در خصوص اجراي فاز دوم طرح هدفمندي يارانهها به استماع نمايندگان برساند؛ رفتاري شبيه آنچه كه در جريان بررسي اين طرح در مجلس هشتم اتفاق افتاد. گرچه احمدينژاد اين بار برخلاف دفعه پيش، سنتشكني كرد و پيش از رفتن به مجلس در نامهاي به هيئت رئيسه، از حضور خود خبر داده بود.
درست در آبان سال ۸۸ كه مجلس هشتم سرگرم بررسي طرح هدفمندي يارانهها بود، موضوع ايجاد «صندوق هدفمندي يارانهها» و واريز درآمدهاي دولت از محل اجراي طرح به اين صندوق با مخالفت نمايندگان همراه و تأسيس اين صندوق منتفي شد.
گفته ميشود درست يك ساعت بعد از اين مخالفت بود كه خبري عجيب در راهروهاي هرم بهارستان به گوش رسيد. احمدينژاد به مجلس آمده است. اين حضور سرزده رئيسجمهور در تاريخ جمهوري اسلامي بينظير بود، البته همين حضور سرزده نيز جنجالهاي فراواني داشت چراكه بر اساس ماده ۱۱۲ آيين نامه داخلي مجلس، نماينده دولت تنها پنج دقيقه فرصت دارد كه از يك طرح يا لايحه دولتي دفاع كند.
از اين رو احمدينژاد نيز كه بدون هماهنگي به مجلس آمده بود به عنوان نماينده دولت تلقي ميشد و تنها فرصتي پنج دقيقهاي براي سخنراني داشت. گرچه احمدينژاد همان روز با لحني خاص در پاسخ به اعتراض نمايندگان به حضور سرزدهاش خطاب به لاريجاني گفت: «طبق قانون اساسي رئيسجمهور هر زمان كه بخواهد ميتواند به مجلس بيايد و بايد سخنان او استماع شود». البته لاريجاني هم اينگونه پاسخ داد كه «بله، اما بايد از قبل، درخواست كتبي به هيئت رئيسه ميداديد». اگرچه در نهايت مجلس و هيئت رئيسه آن كوتاه آمد و اجازه سخنراني مفصلي را به احمدينژاد داد، اما تهديد احمدينژاد خطاب به بهارستاننشينها، با اين مفهوم كه اگر اين لايحه تمام و كمال تصويب نشود، طرح را از مجلس پس خواهد گرفت، پاسخي دور از انتظار به مهماننوازي مجلس بود. همين سخنان تند احمدينژاد باعث شد صداي اعتراض بسياري از نمايندگان بلند شود و بسياري از نمايندگان خواستار تذكر به وي شدند اما لاريجاني كوشيد با مديريت جلسه، مانع از گسترش تشنج در صحن پارلمان شود.
كشمكشهاي پيش از رفتن
اما در حالي كه رابطه مجلس و دولت اين روزها شكرآب است و در اين بين عده زيادي از دلسوزان نظام در پي اصلاح اين رابطه هستند، نيت حضور احمدينژاد در مجلس بار ديگر كشمكش ميان وي و بهارستاننشينها را باعث شده است. موضوع وقتي شدت پيدا كرد كه احمدينژاد در پيامي شفاهي خطاب به نمايندگان مجلس گفته كه وقتي براي شنيدن نظرات آنها ندارد و بلافاصله پس از سخنراني، صحن مجلس را ترك خواهد كرد.
همين موضوع سبب شد هيئت رئيسه، در پيامي شفاهي، خطاب به وي اعلام كند كه در صورتي كه احمدينژاد فرصتي براي استماع سخنان نمايندگان و پاسخ به آنان ندارد، بهتر است درجلسه روز چهارشنبه مجلس شوراي اسلامي حضور پيدا نكند چراكه با اين شرايط نمايندگان مردم در مجلس، تمايلي به شنيدن سخنان وي ندارند.
همين پيغام و پسغامهاي دوطرفه و سابقه قبلي تقابل اين دو نهاد بود كه بسياري را بر اين عقيده نگه داشته كه جلسه روز چهارشنبه بار ديگر يكي از جلسات تاريخي مجلس با احمدينژاد خواهد بود كه مثل بسياري از اوقات حضور وي در مجلس حرف و حديثهاي بسياري را به دنبال خواهد داشت.
دعوت به تشريك مساعي
اما تمامي اينها در حالي است كه رهبر انقلاب بارها در سخنان خود به پرهيز از علني شدن اختلافات مجلس و دولت در نزد افكار عمومي تأكيد كردهاند.
از سوي ديگر موضوعي كه اين روزها بيشتر به چشم ميآيد، تلاشهاي دشمنان براي سوءاستفاده از فضاها و خلأهاي موجود ميان مسئولان كشور است و همين سوءاستفادهها زمينهساز افزايش فشار و تنگتر شدن فضاي اقتصادي و سياسي به مردم شده است. از اينرو بسياري از عقلا و دلسوزان نظام هر دو طرف را به تشريك مساعي و شنيدن صداي نقد هر دو گروه در جلسه چهارشنبه مجلس دعوت كردهاند؛ موضوعي كه ميتواند در نهايت به نفع مردم و معيشت آنان تمام شود.
البته نكتهاي كه در اين ميان بايد دولت آن را در نظر بگيرد و بسيار به آن پايبند باشد، پرهيز از شتابزدگي و سياسيكاري در اجراي فاز دوم اين طرح است. علاوه بر اين لازم است كه دولت با ايجاد تعاملي مستمر با بهارستاننشينها و كارشناسان اقتصادي، طرح خود را در بوته نقد قرار دهد و از نظرات اصلاحي آنها بهرهمند شود. در نهايت مهمترين نكته اين است كه دولت با رعايت قانون، تمامي طرحها و لوايح خود را براي اجرا از كانال مجلس بگذراند.
