برنامهاي كه اين بار به توليدات تلويزيوني ميپردازد. شبكه سه كه پيش از اين با برنامه ۹۰ به مسائل و حواشي فوتبال پرداخت و بعد از آن هفت را با هدف بررسي سينماي ايران به روي آنتن برد، اين بار سراغ برنامههاي تلويزيوني رفته است. گويا دستور توليد اين برنامه هم به صورت مستقيم از طرف معاونت سينما صادر شده كه ساختار آن قرار است بر اساس برنامه هفت طراحي شود.
به گزارش «جوان»، فضلالله شريعت پناهي مدير گروه اجتماعي شبكه سوم سيما در گفتوگو با يكي از خبرگزاريها، از توليد برنامه «سه طرفه» خبر داد. به گفته شريعت پناهي، «سه طرفه» يا همان نود تلويزيوني قرار است: آینهای تمامنما برای بررسی اتفاقات و رویدادهای رخ داده در سیما در هفته باشد و مانند نمونه سینمایی «هفت»، تلویزیون و مباحث و مشکلات آن را به چالش درآورد.
وي همچنين درباره تركيب مهمانان و كارشناسان احتمالي برنامه نيز ميگويد: از اساتید دانشگاهی، منتقدان تلویزیونی در کنار کارگردانان، برنامه سازان و عوامل تولید یک برنامه و همچنین مسئولان سازمان صداوسیما برای حضور در این برنامه استفاده خواهیم کرد.
سابقه برنامههاي چالشي شبكه سه با توليد برنامه ۹۰ نشان داد كه ميتوان ظرفيت نقدپذيري را در ميان مسئولان سنجيد و آن را تا حدي نيز بالا برد. ۹۰ در چند سالي كه به صورت روتين در حال فعاليت است، به عنوان برند برنامههاي چالشي صدا و سيما خود را معرفي و تثبيت كرده است؛ برنامهاي كه توانست سبك خود را در ديگر حوزهها نيز گسترش دهد. مهمترين حاصلي كه ۹۰ فوتبالي داشت، توليد هفت سينمايي بود. البته توليد ۹۰ اجتماعي و سياسي نيز از سوي مديران تلويزيون مطرح شده است كه شايد برنامههايي چون « ديروز، امروز و فردا» را مقدمهسازان ايجاد چنين برنامهاي دانست. اما در تمامي اين موارد كارشناسان تلويزيون به مسائلي كه براي مردم جذاب بوده و از قضا خارج از حيطه مسئوليت و مديريت مسئولان آن سازمان است، پرداختهاند.
چرا سهطرفه برنامه موفقي ميتواند باشد؟ تلويزيون فعلاً در سه حوزه فوتبال، سينما و سياست توانسته است مشتريان خود را كسب كند. هم اكنون ۹۰ به عنوان كارآمدترين برنامه انتقادي در زمينه فوتبال هر هفته چندين ميليون بيننده ثابت دارد. بينندگاني كه حتي تا پاسي از شب بيدار پاي برنامه مينشينند. جمعه شبها هم هفت براي اهالي سينما آشناترين برنامه تلويزيون ميشود.
اين برنامه با آنكه محافظه كارياش بيشتر از فوتبال است، اما بينندههاي خاص خود را دارد. اما در زمينه نقد خود تلويزيون به عنوان فراگيرترين رسانه، تاكنون برنامهاي توليد نشده و جاي خالي آن به شدت حس ميشود. مردم به طور متوسط هر روز ساعات زيادي را در پاي جعبه جادو ميگذرانند و پيگيري تله فيلمها و سريالها، اصليترين اهداف تماشاي تلويزيون به شمار ميرود. به دليل گسترش فعاليتهاي تلويزيون و سهل الوصول بودن دسترسي به آن، يك سريال عادي، بينندگاني به مراتب بيشتر از بهترين فيلم سينمايي سال دارد. رايگان بودن تلويزيون باعث ميشود كه اوقات فراغت ميليونها ايراني با برنامه آن پر شود.
بينندگاني كه ممكن است نسبت به برنامههاي آن انتقاد داشته باشند و انتظار آن را داشته باشند كه اين انتقادات از زبان يك كارشناس و يا يك مجري صاحب نفوذ تكرار شود، همان طور كه شايد برنامه ۹۰ با انتقاد از عملكرد ضعيف يك تيم فوتبال حرف دل هواداران آن تيم را بزند. توليد برنامهاي چالشي به منظور نقد از درون تلويزيون ميتواند الگوي خوبي براي ساير رسانهها باشد.
چرا «سه طرفه» نميتواند برنامه موفقي باشد؟ در برنامههاي چالشي قبلي، كارشناسان تلويزيوني به عنوان مدعي وارد شده و حوزههاي خارج از صدا و سيما را مورد نقد قرار ميدهند كه باعث ميشود تا در ميان مردم داراي محبوبيت شوند. اما كمتر سازماني راضي ميشود كه خود را در معرض نقد و چالش ديگران قرار دهد. به خصوص آنكه صدا و سيما سابقه بيكار كردن مجرياني كه كمي از خط و خطوط سازمان فاصله گرفتهاند را در پرونده خود دارد و در مقابل در مقابل انتقاداتي كه از بهكارگيري يك مجري بدسابقه در تلويزيون به وجود آمده، بيتفاوت عبور كرده است.
تلويزيون نشان داده كه حتي بعد از پايان ضعيف ترين سريالهاي توليدياش، مجلس تقدير و تشكر از عوامل آن را به راه مياندازد. حتي در روزنامه وابسته به صدا و سيما نيز بيش از آنكه نقدي از برنامه آن سازمان منتشر شود، بيشتر رپورتاژهاي خبري و گزارشهاي سفارشي به چشم ميخورد. به همين خاطر تصور برنامهاي كه بتواند در اين شرايط به نقد و چالش بپردازد، دور از ذهن به نظر ميرسد. درثاني «شما و سيما» كه جزو قديميترين برنامههاي شبكه يك به شمار ميرود، به صورت هفتگي گزارشي از روند توليد فيلمها و سريالهاي تلويزيون ارائه ميكند كه غالباً همراه با گفتوگو با عوامل سازنده است، كاري كه هفت نيز در هفته به آن ميپردازد.
اين برنامه سالهاي سال است كه گزارش عملكرد سازمان را به بينندهها منتقل ميكند. پس اگر قرار باشد هفت به عنوان الگوي «سه طرفه» باشد، احتمالاً با خاصيت نقدناپذيري كه در تلويزيون شاهد آن بودهايم ميتوان منتظر توليد يك « شما و سيما» ديگر باشيم.
