سياتلتايمز: اوباما اگر ميخواهد از يك فاجعه اقتصادي در سال آتي پيشگيري كند، ميتواند هميشه در كنفرانسهاي خبري دو سكه درخشان پلاتينيومي هر كدام به ارزش يك تريليون را با خود حمل كند.
به نظر احمقانه ميآيد اما برخي اقتصاددانان گفتهاند «گزينه سكه پلاتينيومي» در صورتي كه كنگره نخواهد يا نتواند با بحران بدهي مقابله كند، در تئوري يكي از راههاي خنثي كردن بحران خواهد بود.
دولت ايالات متحده با يك مشكل واقعي مواجه است. وزارت خزانهداري در ماه فوريه به مرز محدوده بدهيهاي دولت امريكا يعني ۴/۱۶ تريليون دلار خواهد رسيد. تا زماني كه كنگره براي حل معضل سقف بدهي دولت با او به توافق نرسد، دولت قادر نخواهد بود تا پول بيشتري براي پرداخت هزينههايش قرض كند. سال گذشته جمهوريخواهان تا آخرين دقيقه با افزايش سقف بدهيهاي دولت مخالفت كردند و تنها در قبال كم كردن هزينهها با دولت به توافق رسيدند. وارد كردن سكههاي پلاتينيومي ممكن است راهكار امسال دولت براي مشكلاتش باشد. براساس قوانين حال حاضر دولت امريكا، وزارت خزانهداري اجازه دارد تا هر اندازه كه ميتواند با هر ارزشي كه بخواهد سكههاي پلاتينيومي ضرب كند. اين سناريو به اين گونه است كه سازمان سكهزني ايالات متحده يك جفت سكه پلاتينيومي هر كدام به ارزش يك تريليون دلار ضرب ميكند. رئيسجمهور دستور ميدهد سكهها در بانك مركزي ذخيره شوند.
بانك مركزي اين پول را به حساب خزانه واريز ميكند و به همين راحتي خزانه ناگهان ۲ تريليون دلار اضافه براي پرداخت تعهدات دو سال آيندهاش بدون نياز به صدور اوراق قرضه جديد خواهد داشت. از نظر تئوري اين كار مانند چاپ پول توسط بانك مركزي است، اما جوزف گاگنون از مؤسسه اقتصادهاي بينالمللي پترسون معتقد است، دولت ايالات متحده به سادگي از اين پول براي هزينه كردن در سطح موجود اقدام خواهد كرد، پس اين كار باعث به وجود آمدن هيچ تورم اضافهاي نخواهد شد، اگر هم اين روش مشكلي ايجاد كرد بانك مركزي مثل هميشه ميتواند با مسكوت كردن برخي از برنامههايش با تزريق پول به اقتصاد با اثرات اين مشكل مقابله كند.
بر اساس قوانين امريكا ضرب سكه پلاتينيومي بر خلاف سكههاي نقرهاي و طلايي با محدوديتي مواجه نيست و رئيس دولت ميتواند به هر اندازه، به هر شكل و براي هر مناسبتي آنها را ضرب كند ولي آيا مشكل با اين توجيه حل ميشود؟ شايد نه. اين استراتژي آنچنان هم بدون خطر نيست. كنگره شايد اعتراض كند كه قوانين اصلي فقط براي ضرب سكههاي مناسبتي در نظر گرفته شده باشند نه به منظور تزريق پول در كارهاي دولت.
از عواقب اين استراتژي احتمالاً مقاومت سياسي سخت مخالفان اين طرح خواهد بود. ضرب سكههاي پلاتينيومي تنها يكي از چندين راهي است كه براي نجات دولت از افزايش سقف بدهي پيشنهاد شده است. سال گذشته گاگنون پيشنهاد كرده بود كه وزارت خزانهداري ميتواند تا تصويب قانون از سوي كنگره ذخاير طلايش را براي پرداخت بدهيهاي كشور بفروشد. كريس كروگر، تحليلگر اقتصادي ميگويد، اين ايدهها چندان احتمال اجرايي شدن ندارند مگر اينكه كنگره در راستاي بحثهاي پرتگاه اقتصادي با افزايش سقف بدهيها مخالفت كند كه در آن صورت شايد اين ايدهها توجه بيشتري را به سمت خود جلب كنند.
