داستانهاي مجيد را تقريبا همه ما بارها و بارها ديدهايم. در يكي از قسمتهاي آن، مجيد براي گرفتن نمره ۲۰ در ورزش، تمام هم و غم و فكر و ذكر خود را روي ورزش گذاشت، به طوري كه از ديگر درسهايش به طور كامل غافل شد و وقتي كارنامهاش را در پايان سال گرفت، اگر چه نمره ورزش او ۲۰ بود. اما مردود شده بود، چراكه او به جاي وقت گذاشتن روي همه درسها، فقط روي يك گزينه خاص تكيه كرده بود و اين بيبرنامگي باعث شد با وجود تلاش فراوان، مردود شود!
اين اتفاقي است كه شايد در آيندهاي نزديك براي رويانيان رخ دهد. مديرعامل سرخپوشان استارت خوبي زد در ارتباط گرفتن با تيمهاي اروپايي براي گسترش دادن روابط پرسپوليس با فوتبال دنيا. اما به نظر ميرسد رويانيان هيچ زمان بندي خاصي براي برنامههاي خود ندارد و ادامه دادن اين روند، بدون داشتن برنامهاي دقيق با زمان بندي خاص، ميتواند مديرعامل سرخپوشان را در ادامه راه دچار مشكل كند. چراكه گاهي، در پيش گرفتن يك روند اشتباه يا انجام دادن بدون مطالعه و برنامه كاري، ميتواند نتايج زيان باري در پي داشته باشد كه شايد جبران آن، خيليها هم راحت نباشد. يكي از حساسترين بازيهاي فصل پرسپوليس، بازي اختتاميه اين تيم برابر تراكتور در آزادي بود، بازياي كه با شكست سرخپوشان به پايان رسيد تا پرسپوليس، همچون يك ناكام واقعي نيم فصل اول را به پايان برساند. اما در اين روز حساس، رويانيان در كنار تيمش نبود و براي انجام مذاكراتي در خصوص مسائل اقتصادي، فرهنگي و ورزشي، راهي ايتاليا شده بود. در اين رابطه كه چرا رويانيان در خلال بازي با تراكتور، در كنار تيمش نبود، شايد نتوان به مديرعامل پرسپوليس خرده و ايراد گرفت. اما در اين خصوص كه در اين روزهاي سخت چرا رويانيان براي جمع و جور كردن تيم، در تهران حضور ندارد، ميتوان او را مورد سؤال قرار داد.
به رغم آرامشي كه طي سه، چهار هفته اخير، بر پرسپوليس حاكم شده بود، به خوبي ميشد فهميد اين تيم، همچون انبار باروتي است كه با كوچكترين جرقه اي، شعله ور ميشود و باخت به تراكتور، همان جرقه بود كه همه چيز را به هوا برد و برخلاف هميشه، اين بار رويانيان هم نبود كه خيلي زود حواشي را جمع و جور كند. موضعگيريها عليه مانوئل بعد از بازي با تراكتور، بسيار زياد بوده و اين بار تنها پيشكسوتان اعضاي كميته فني باشگاه نبودند كه سرمربي پرسپوليس را به نقد كشيدند، بلكه تعدادي از بازيكنان هم به صورت علني و غير علني، به انتقاد از سرمربي پرداختند. اما در اين آشفته بازار، به دليل عدم حضور رويانيان، به جاي جمع شدن اين حواشي، شاهد كش دار شدن آن بودهايم. مسئلهاي كه نميتواند به سود پرسپوليس باشد. تعطيلات نيم فصل، زمان حساسي است كه نياز به حضور و حمايت مديرعامل دارد. آن هم براي پرسپوليسي كه شرايط جالبي ندارد و خيليها منتظر مشخص شدن ليست مازاد و خيليها هم در انتظار مشخص شدن تكليف سرمربي آن هستند و در اين بين، مخالفان شرايط فعلي، به شدت معترض شدهاند.
اما درست در اين زمان حساس، رويانيان در ميلان است و خبرهايي نظير احتمال برگزاري سوپر جام ايتاليا در ايران را مخابره ميكند. حال آنكه پرسپوليس، بلاتكليف در انتظار بازگشت مديرعامل است. نه اينكه كارهاي رويانيان تماماً اشتباه باشد، نه. برقراري ارتباط با فوتبال دنيا و عقد قراردادهاي همكاري با تيمهاي بزرگ اروپايي، بيشك ميتواند به سود سرخپوشان باشد. اما به شرط آنكه تمام تفكرات رويانيان را اين مسائل به خود اختصاص ندهد و باعث غافل شدن او از مسائل مهمتر پرسپوليس و شرايط حساس اين تيم نشود.
