به گزارش پایگاه اطلاعرسانی تولید ایرانی، اردشیر دادرس در جمع خبرنگاران گفت: روش معمول برای توسعه مجاری عرضه سوخت در کشورهای توسعه یافته دنیا این است که دولتها به منظور تأمین نیاز مالی آنها از سیاستهای تشویقی استقاده میکنند تا راهاندازی و اداره این مجاری توجیه اقتصادی داشته باشد.
دادرس ادامه داد: در ایران که قرار است یکی از کشورهای توسعه یافته در آینده نزدیک باشد، با وجود این که دارای دومین منابع بزرگ نفت و گاز در جهان است، کمبود جایگاههای توزیع بنزین و سی.ان.جی موجب نگرانی مردم در این باره شده است و این مشکل در شأن و شخصیت مردم و مسئولان ما یا دولت خدمتگزار نیست.
وی با بیان این که صفهای چندکیلومتری متقاضیان استفاده از سوخت سی.ان.جی در کشور هر روز طولانیتر میشود، افزود: عدم وجود بستههای حمایتی در جایگاههای عرضه سوخت نشان از عدم امنیت سرمایهگذاری بخش خصوصی است و به همین علت میزان رشد جایگاهها متناسب با میزان رشد تولید خودروهای گازسوز نیست.
دادرس تأکید کرد: پس از گذشت دو سال و با افزایش بیش از ۷۰ درصدی هزینههای مختلف راهاندازی، عرضه سوخت و اداره جایگاهها، قیمت تمام شده هر مترمکعب گاز سی.ان.جی افزیشی چشمگیری یافته است و این در حالی است که قیمت آن و بهویژه کارمزد جایگاههای آن هنوز بر روال سال ۸۹ است.
وی تصریح کرد: قیمت خوراک تحویلی به جایگاهها هر سال در حدود ۳۰ درصد افزایش قیمت داشته است که با افزودن مالیات و هزینه بیمه در این ۲ سال، دستکم ۷۰ درصد بر هزینههای جایگاهها اضافه شده است، در حالی که این جایگاها از سال ۸۹ تا کنون کوچکترین افزایش درآمدی نداشتهاند.
این کارشناس حوزه سوخت افزود: بر اساس استانداردهای جهانی برای هر یکهزار خودرو باید یک جایگاه توزیع سوخت وجود داشته باشد، بنابراین با احتساب بیش از سه و نیم میلیون خودروی گازسوز در کشور و ۲ هزار جایگاه فعال کنونی، هماکنون بیش از ۱۵۰۰ جایگاه کم داریم و این در حالی است که روز به روز بر تعداد خودروها افزوده میشود.
به گفته دادرس، با شمار فزاینده خودروهای تولیدی، در سه سال آینده با بحران سوخترسانی روبهرو خواهیم بود! جالب این است که کشور در تأمین سوخت مورد نیاز خودروها مشکلی نخواهد داشت، اما توزیع آن در چهار گوشه کشور با وضعیت موجود جایگاهها امکانپذیر نیست و زنگ خطری برای مسئولان کشور است که هر چه سریعتر در این باره تصمیمهای کارشناسی و راهبردی اتخاذ کنند.
وی یادآور شد: در حالی که در جهان فاصله هر ۲ جایگاه در شهرهای بزرگ بین دو تا سه کیلومتر است و در آسیا این شاخص کمتر از هفت کیلومتر برآورد شده است، در تهران، میانگین فاصله جایگاههای سی.ان.جی ۱۳ کیلومتر است و این موضوع موجب طولانی شدن صفها و انتظار بیش از یک ساعتی متقاضیان در صفهای سوختگیری شده است.
رئیس انجمن صنفی سی.ان.جی کشور، همچنین با اعلام اینکه توسعه جایگاههای سی.ان.جی در سال جاری در قیاس با سالهای گذشته رشد منفی ۱۲۰ درصدی داشته است، توضیح داد: در سال ۸۹ تعداد ۴۵۱ جایگاه، در سال ۹۰ تعداد ۲۲۶ جایگاه سی.ان.جی به بهرهبرداری رسید؛ این در حالی است که با افزایش ۱۸۰ درصدی مصرف سی.ان.جی در کشور، از آغاز امسال تاکنون تنها ۷۶ جایگاه به مجموعه شبکه توزیع سی.ان.جی افزوده شدهاند.
