«اقتصاد مقاومتی»؛ عبارتی که در طول سال جاری بسیار آن را شنیده ایم و حتما برای عمل به آن هم گامهایی برداشته ایم اما در زمینه گردشگری و جذب مسافران داخلی و خارجی چطور می شود برای تحقق بخشیدن به این مهم برنامه ریزی کرد.
امروز ایران به سمت اقتصاد بدون نفت گام برمی دارد و آماده شده تا از تمام توان خود در عرصه های مختلف برای شکوفایی اقتصاد داخلی و توسعه کشور بهره گیرد و در این میان توجه به شهرستانها و پتانسیل هایشان در زمینه های گردشگری برگ برنده ایست که دولتمردان را برای رسیدن به اهداف کلان یاری خواهد کرد اما نباید فراموش کنیم که عملی شدن حرف ها به کار و تلاش نیاز دارد وگرنه آش همان آش خواهد بود و کاسه همان کاسه.
سرپناهی برای آسایش
اسکان و اقامت و در کنار آن ارایه خدمات رفاهی از مهمترین مولفه های مسافرت و گردشگري به شمار می آیند. مباحثی که از طرف بخش دولتی و خصوصی بسیار با اهمیت قلمداد شده اند.
در چشم انداز ۲۰ ساله توسعه كشور و در بخش صنعت گردشگري نیز تاکید شده كه تا پايان اين برنامه ايران بتواند ساليانه ۲۰ ميليون گردشگر را از سهم گردشگري جهان به خود اختصاص دهد و براي دستيابي به اين هدف يكي از مهمترين راهها ساخت هتل و افزايش اقامتگاه هایست که گردشگران را راضی نگه داشته و آنها را برای سفرهای بعدی به این سرزمین ترغیب کند.
وقتی سری به روستاها و شهرستانهای هدف گردشگری می زنیم ظواهر چیز دیگری می گویند و باید کمی تاسف خود و به افق برنامه های گردشگری در سند چشمانداز ۲۰ ساله با شک و تردید نگریست. چون طی سالهای اخیر حرف ها و مصاحبه ها و وعده های زیادی از طرف متوليان امر حول محور ساخت هتل و ازدياد اين مراكز اقامتي در مناطق مختلف كشور صورت گرفته، اما این اظهارات در بسياري از موارد تنها به ارايه طرح هتلسازي در نقاط مختلف كشور منتهي شده و هیچ وقت زمان کلنگ زنی ها و اجرایی شدن پروژه ها فرا نرسید و این روند تا امروز ادامه دارد.
کمی آموزش به خودمان
آموزش ها در عرصه های مختلف، از دیگر پیش نیازهاییست که برای جذب مسافر و گردشگر باید مورد توجه ویژه قرارگیرد. هم اکنون کمتر شهروند روستایی یا حتی شهرنشینی را می توان یافت که بداند در برخورد با گردشگران چگونه رفتار کند. در کلامی ساده تر باید گفت، ما نه تنها برای سفرهای خودمان برنامهریزی و آموزش درست و کافی نداریم بلكه در مواجه با توریست و گردشگر نیز اطلاعات و فرهنگ لازمه را كسب نكردهایم و این یعنی، کاری میکنیم که نه به خودمان خوش بگذرد و نه به مسافرانی که از راههای دور و نزدیک سری به منطقه ما زده اند.
به هر حال حرف در عرصه گردشگری و پیش نیازهای جذب توریست بسیار است که امید می رود با بازگو کردن تدریجی و مورد به مورد آن بتوان گام موثری در احیا و بهبود این صنعت برداشت.
