نشست شصت و هفتمين سالگرد تاسيس سازمان ملل متحد در شرايطي در نيويورك مقر مجمع عمومي سازمان ملل متحد برگزار گرديد كه از نكات مهم در اين اجلاس نوع مواضع سران كشورها در قبال تحولات جهاني بود. بررسي مواضع كشورها نشان ميدهد كه مهمترين مباحث مطرح شده عبارت بودند از مخالفت با ساختار كنوني سازمان ملل متحد به ويژه در شوراي امنيت و حق وتوي برخي از كشورها، تأكيد بر پايان جنگطلبيهاي نظام سلطه در عرصه بينالمللي، حق برخورداري كشورها از انرژي صلحآميز هستهاي بدون آنكه كشورهاي بزرگ بخواهند بر رفتارهاي گزينشي در اين عرصه بپردازند.
رويكرد به اصول و راهبردهاي جديد براي حل بحران اقتصادي جهان كه به دور از ناكاميهاي نظام سرمايهداري باشد. توجه به مسئله فلسطين و صلح در خاورميانه با محوريت حمايت از حقوق فلسطينيها و مقابله با تجاوزگريهاي صهيونيستها، بررسي راهحلهاي مسئله سوريه در حالي كه در برابر نگرش سلطهطلبانه غرب بسياري از حاضران بر اصل راهحل سياسي بدون حذف ساختار جديد سوريه تأكيد داشتند، در حالي كه تأكيد بر نقش كليدي جمهوري اسلامي ايران در حل مسئله سوريه از نكات بسيار مهم در اين حوزه بوده است.
برگزاري اجلاس گروه ۷۷ برآمده از جنبش عدم تعهد به رياست ايران و تأكيد اين نهاد بر تلاش براي تحقق صلح و عدالت در جهان و تغيير در ساختار نظام بينالملل در طول سه سال رياست ايران بر جنبش عدم تعهد، تأكيد بر تحقق صلح و عدالت جهاني با تكيه بر ملتها و دوري از جنگافروزي و سياستهاي نظام سلطه و... از جمله مباحثي بوده كه در نشست سازمان ملل متحد مطرح شده است.
مجموع اين تحولات در شرايطي روي داده كه يك اصل اساسي در آنها مشاهده ميشود و آن مغايرت بسياري از اين طرحها با خواست و ديدگاههاي امريكا ميباشد. مسائل مطرح شده از سوي كشورها از يكطرف در حوزههاي مختلف مغاير با امريكا بوده به گونهاي كه واشنگتن همواره تلاش كرده تا با آنها مقابله داشته باشد كه نمود آن مخالفت گسترده امريكا با تغيير در ساختار سازمان ملل به ويژه حذف حق وتو در شوراي امنيت ميباشد. از طرف ديگر چالشهاي بسياري را براي امريكا در عرصه بينالملل ايجاد ميكند كه لزوم پايان سلطهطلبي قدرتها و پايان نظام تكقطبي در جهان نمودي از آن است.
البته مجموع ناكاميهاي امريكا به همين جا ختم نشده؛ چنانكه بسياري از كشورهاي حاضر در اجلاس با طرحهاي امريكا براي اعمال فشار بر برخي كشورها و نيز چگونگي مديريت جهاني به مخالفت برخاستند تا نشانهاي ديگر از تزلزل موقعيت جهاني امريكا باشد.
روند تحولات سازمان ملل نشان ميدهد كه ادعاي امريكا مبني بر جايگاه برتر جهان در حال رنگ باختن است كه در هر دورهاي از نشست سازمان ملل تعداد بيشتري از كشورها به مقابله با امريكا روي ميآورند؛ چنانكه نشست كنوني سازمان ملل را ميتوان عرصه تقابل ميان كشورها و امريكا دانست هرچند كه امريكا و شخص اوباما با فضاسازي سياسي و رسانهاي و برجستهسازي مسائلي مانند محكومسازي تظاهرات مسلمانان عليه امريكا، پرداختن به تحولات ايران و سوريه و... بر آن بودهاند تا بر اين امر سرپوش گذارند اما حقيقت امر آن است كه نشست سازمان ملل عرصه نمايش جايگاه امريكا در عرصه بينالملل بوده كه با ناكامي امريكا همراه شده است.
