مهر: تیمور یزدانشناس فرماندار کنگان به بیان روایتی از دوران دفاع مقدس پرداخت و اظهار داشت: در روز ششم مهر ماه سال۱۳۶۰، یک روز پس از شکست حصر آبادان، به اتفاق چند تن دیگر از بسیجیان در زیر یکی از پل های جاده ماشهر- آبادان مستقر بودیم.
زیر پلها به دلیل اینکه سایهای وجود داشت و به عنوان پناهگاهی محسوب میشد که از تیررس مستقیم دشمن در امان بود و علاوه بر آن تانکر آب نیز وجود داشت، معمولا محل مناسبی برای استراحت رزمندگان بود.
به ما خبر رسید که فرماندهان عالی رتبه جنگ از جمله شهید فکوری، شهید فلاحی، شهید نامجو، شهید جهان آرا روی پل حضور دارند. همه چهل، پنجاه نفری که در زیر پل بودیم، بالا آمدیم و احوال پرسی گرمی با این فرماندهان انجام دادیم.
فرماندهان خیلی خوشحال بودند و میگفتند که شما دل امام را شاد کردید که البته بسیجیان نیز در پاسخ، ایستادگی خود را تا آخرین نفس اعلام داشتند.
این خوشحالی، شادی و شور فرماندهان و بسیجیان حلقهای از خاطرات معنوی را در آن روز شکل داد که البته یکی از شیرینترین خاطرات ما در آنجا رقم خورد.
صبح روز هفتم مهرماه که منتظر بودیم آیا بچهها برمیگردند یا میمانند، رادیو ایران شهادت فرماندهانی که از پیش ما رفتند را اعلام کرد.
جمعی از این فرماندهان در فضای پرواز اهواز به تهران به شهادت رسیدند و یکی از تلخ ترین خاطرات را برای ما رقم زد.
شاید اگر شب هفتم که همان شب قبل از شهادت بود، فرماندهان را از نزدیک نمیدیدیم، روبوسی و احوال پرسی نمیکردیم، بدان شدت تحت تاثیر شهادت آنان قرار نمی گرفتیم.
