یاد آنکه «آقا زاده» شهادت بود

آنکه می رود عاقبت روزی باز می گردد. یکی با پلاک یکی بی پلاک. یکی با چهار تکه استخوان و یکی هم سردار هور بود که وقتی بازگشت همه عطر تابوت گرفتیم. این روزها برخی اسامی را باید اختصاری نوشت اما بنازم علی هاشمی را که نامش بزرگ بود و پیکرش مختصر.

شهید همین است؛ حتی پیکرش هوای شانه های شهر را دارد. علی هاشمی «آقا زاده» شهادت بود. بچه ناف مجنون. رفتنش از سر بی قراری بود.... مثل بعضی ها فراری نبود.