دليل ديگر اما هزينه گزافي است كه اين تعطيلات، روي دست كشور ميگذارد. احمد توكلي كه از منتقدان پر و پا قرص افزايش تعطيليها بود و هست، در آن موقع رقمي ارائه كرد مبني بر اينكه هر روز تعطيل اضافي، دهها ميليارد تومان به اقتصاد كشور ضرر ميزند.
با تمام اين احوال، به نظر ميرسد كه موضع مخالفان نتوانسته است دولتمردان را به كنترل و كاهش تعطيلات وادار سازد. علاوه بر تعطيلات رسمي، بسياري از روزهاي بين تعطيليها در ايران، عملاً همه چيز متوقف ميشود.
حالا، بنا شده است تهران- و عملاً كشور- چهار، پنج روز به خاطر برگزاري اجلاس سران غيرمتعهدها در كشورمان، تعطيل شود. نگارنده، نظير عامه مردم، درك ميكند كه برگزاري اين اجلاس در اين برهه براي كشور تا چه ميزان اهميت و چه دستاوردهاي مهمي دارد. اين را هم ميداند كه همه چيزبايد در آرامش كامل برگزار و تمهيدات امنيتي تا سرحد امكان لحاظ شود. اما، آيا فراهم كردن اين همه امكانات و توجه به آن، به معني قريب به يك هفته تعطيل كردن مملكت است؟
هر چند تمام تلاش دولتمردان بر آن است تا اين روزها، تعطيلات نيمهرسمي باشد و قرار است بسياري ادارات، شعب بانكها و ... به ارائه خدماتشان ادامه دهند، اما آنچه در عمل رخ ميدهد، غير از اين است. بسياري از هم اكنون بار سفر بسته و موج دوم سفرهاي تابستاني را آغاز كردهاند. يكشنبه گذشته عيدفطر بود. اما از چهارشنبه ما قبل آن، همه جا تق و لق شده و بسياري از ارباب رجوع ادارات سرگردان بودند. نگارنده خود، روز شنبه كه روز رسمي كاري اما بين دو تعطيلي بود، دنبال كار مهمي به يك مركز دولتي در اتوبان نواب رفت، اما ساختمان آنجا سوت و كور بود و نگهبان گفت كه كسي سركار نيامده است. به همين سادگي! و من به عنوان يكي از دهها و شايد صدها ارباب رجوع، چه ميتوانستيم بكنيم؟!
اگر به راستي هر روز تعطيلي، هزينههاي سنگين اقتصادي و اجتماعي براي اين سرزمين و مردم آن دارد، چرا به سادگي، تن به چنين تعطيلاتي ميدهيم؟ آيا ارادهاي جدي براي توقف اين روند هست؟ المپيك، مهمترين و بزرگترين رويداد ورزشي جهان است كه هر چهار سال يك بار برگزار ميشود. چگونه است، در شهري به شلوغي و بزرگي لندن، مديران مربوط قادرند پاسخگوي هزاران مهمان و صدها هزار توريست و تماشاگر بازيها باشند و شهر و كشور نيز سرگرم كار خودش باشد، امنيت هيچكس هم مختل نشود، اما اينجا و براي برگزاري يك اجلاس هرچند مهم سياسي، دولتمردان به قريب يك هفته تعطيلي تن ميدهند. يك راهكار برگزاري چنين كنفرانسي در شهري جز تهران بود.
