المپيك جاي كسب تجربه نيست، المپيك جايي نيست كه تنها بروي تا حضور داشته باشي، المپيك جاي بهترينهاي دنياست، اما اين روزها اين جمله را بسيار از زبان مسئولان ورزش كشور ميشنوي كه «ورزشكاران ما همين كه موفق به كسب سهميه المپيك شدهاند پيروزند.» و اين يعني اينكه اهميتي ندارد كه در آوردگاه لندن چگونه ظاهر شوي و چه نتيجهاي را كسب كني. شايد بنا به همين نظر غيرحرفهاي و غيرمسئولانه باشد كه قهرمان قايقراني كشورمان بعد از شكست تحقيرآميزش در رقابتهاي المپيك صراحتاً اعلام ميكند كه چون ديدم رقبايم بسيار قوي و برتر از من هستند، زياد به خودم فشار نياوردم!
راستي كسي پيدا نشد كه از محسن شادي سؤال كند اگر قرار نبود رقابت پا به پايي داشته باشي اصلاً چرا به المپيك رفتي؟ يا كسي نپرسيد در لحظه استارت مسابقه وقتي تمام رقبا آماده، سرحال و قبراق منتظر شروع مسابقه بودند چرا شادي خميازه ميكشيد و با قيافهاي خوابآلود فقط آمده بود كه در المپيك پارو بزند؟
طبيعي است وقتي مسئولان و بزرگان ورزش كشور اينقدر نگاهي سطحي و كوتاه بينانه به المپيك دارند، ورزشكار نيز نبايد از خود تلاشي نشان دهد.
امروز دهمين روز المپيك لندن است رقابت در رشتههاي تير و كمان، تيراندازي، قايقراني رويينگ، شمشير بازي و برخي اوزان بوكس و دووميداني براي كشورمان به پايان رسيده هر چند كسي از ورزشكاران اين رشتهها توقع كسب مدال را نداشت، اما توقع اين را هم نداشتيم كه برخي اينگونه بيتفاوت در المپيك ظاهر شوند.
مشكلات ريز و درشت فدراسيونها نيز مزيد بر علت شد تا مثلاً ورزشكاران تير و كمان بهرغم تمام شايستگيهايي كه داشتند بي مربي و غريبانه رقابت كنند و حذف شوند.
البته هستند در اين بين قهرماناني كه از جان و دل مايه گذاشتند و تفاوتهاي خود را نشان دادند. ميتوان به سعيد محمدپور قهرمان جوان وزنهبرداري دسته ۹۴ كيلوگرم كشورمان اشاره كرد كه تا آخرين لحظه مبارزه كرد و بهرغم استحقاق كسب مدال به مقام پنجم رضايت داد. آيا قهرمان اردبيلي كشورمان نميتوانست مثل شادي عنوان كند كه چون حريفانش بسيار قدر و قهرمان جهان بودند نيازي به تحمل آن همه فشار زير وزنههاي سنگين نداشت؟
به هر حال اينها واقعيتهايي است از ورزش ايران، واقعيتهايي كه ما را از جهان حرفهاي ورزش روز به روز دورتر ميكند، اينكه ورزش و مسئولان آن المپيكي فكر نميكنند و تنها در باد چند پيروزي ميخوابند واقعيتي است انكارناپذير كه حتي به ورزشكاران كشور هم سرايت ميكند.
المپيك همچنان برقرار است و كاروان ايران به كشتي، وزنهبرداري و تكواندو اميدوار و هنوز زمان براي انتقاد نيست، هنوز فرصت باقي است اما نبايد از واقعيت غافل شد، واقعيتي كه حتماً بعد از رقابتهاي المپيك بيشتر و موشكافانهتر در مورد آن خواهيم نوشت.
