به گزارش خبرنگار جوان از سنندج، سردار شهید هوشنگ ورمقانی فرمانده قرارگاه استانی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در کردستان، در سال ۱۳۳۸ در روستای «ورمقان» در شهرستان سقز به دنیا آمد. او تا پایان مقطع متوسطه در این شهرستان درس خواند و در اوایل سال ۱۳۵۸ در جهاد سازندگی شهرستان قروه به خدمت محرومان همت گماشت.
در اواخر همان سال یعنی همزمان با پیدایش گروهکهای ضدانقلاب در منطقه کردستان به خدمت مقدس سربازی رفت و تمام مدت دو سال را در لشکر ۲۸ پیاده کردستان خدمت کرد.
شهید ورمقانی به خاطر ایثار و شجاعتی که در راه مبارزه با گروهکها نشان داد موفق به دریافت مدال رشادت و لیاقت از دست فرمانده وقت لشکر شد.
در سال ۱۳۶۰ به عضویت رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شهرستان قروه درآمد و در همان آغاز ورود به عنوان فرمانده گردان ویژه نیرو های اعزامی از شهرستان قروه در نبرد با رژیم بعث عراق، بخشی از جبهه قصر شیرین را تحویل گرفت.
او در این پست خدمات شایانی ارائه داد مدتی بعد به عنوان مسئول گزینش سپاه شهرستان قروه منصوب شد و پس از آن فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بخش دهگلان را بر عهده گرفت.
شهید ورمقانی در سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد که ثمره این ازدواج سه فرزند پسر و یک فرزند دختر است. در سال ۱۳۶۴ بنا به در خواست فرمانده تیپ بیتالمقدس به آن یگان ماموریت یافت و تا پایان جنگ تحمیلی به عنوان جانشین ستاد و فرمانده پایگاه این تیپ در جبهههای جنوب و جزیره مجنون در کمال خلوص و شجاعت به مبارزه پرداخت و در سال ۱۳۶۸ برای گذراندن دوره دافوس به دانشگاه امام حسین(ع) در تهران رفت که در آن دوره هم به عنوان دانشجوی ممتاز انتخاب شد.
بعد از دوره دافوس به عنوان یکی از ارکان تیپ بیتالمقدس در طراحی برنامههای رزمی و ستادی نقش کلیدی و بسزایی را انجام داد. در سال ۱۳۷۱ به سمت مسئول بازرسی و فرمانده یگان ویژه قرارگاه استانی شهید شهرامفر منصوب شد و در سال ۱۳۷۳ به عنوان پاسدار شایسته و در سال ۱۳۷۴ به عنوان پاسدار نمونه نیروی زمینی سپاه معرفی شد.
آن انسان نمونه سرانجام در غروب روز جمعه مورخ یکم تیرماه سال ۷۵ در محور قهرآباد سقز در کمین نیروهای ضدانقلاب افتاد و پس از ۴۵ دقیقه مبارزه شجاعانه با آنها همراه با همرزم دلاور خود بسیجی عبدالرحمان مهربانی به فیض عظیم شهادت نایل شد.
شاید زیباترین خاطره زندگی سراسر عشق و ایثار این سردار که هشت سال پس از پایان جنگ تحمیلی به قافله شهدا پیوست، نامه سربستهای باشد که در سال شهادتش برای پدر خود نوشت و از او خواست تا او را در جوار قبر منور رسول اکرم(ص) باز کند و بخواند، نامهای که امروز برای همه ما سرگشاده شده و یادآور فصل پرواز برای همه عاشقانی است که هنوز فصل پروازشان فرا نرسیده است.
چمران کردستان در نامه خود به پدرش چنین نوشته بود: پدر عزیزم دعا کنید خداوند سال ۷۵ را سال شهادت من قرار بدهد. اگر دعا نکنید مدیون من هستید. امام عزیز، رهبرمان و شهدا را فراموش نکنید و این چنین بود که خداوند در استجابت دعای این پدر، پسرش را در سال ۷۵ آسمانی کرد.
