دهم تیر سالروز آزادسازی مهران از دست دشمن بعثی است. به همین بهانه با خود گفتم چرا به عنوان یک ایرانی، مطلبی ننویسم و در این افتخار ملی شادمانی نکنم؟ چرا كه ایلام، "مهد پایداری ایران"، با تمدنی افزون بر ۱۰ هزار سال، تنها يك حد و مرز جغرافيايي بر روي نقشه نیست بلكه به تمام ایرانیان تعلق دارد. پس این مطلب را می نویسم و آن را به تمام مردم بزرگ استان ایلام تقدیم می کنم.
استان ایلام و شهرستان مهران ۴۲۵ کیلومتر مرز مشترک با عراق دارد و حفظ خاک این قسمت از ایران زمین، آن هم با کمترین امکانات، نه تنها مهم ترین افتخار ایلامی ها، بلکه از افتخارات مهم ایرانیان در دوران جنگ تحمیلی محسوب می شود. ایلام، هشت سال خط مقدم جنگ تحمیلی بوده و زنان و مردانش، در دوران دفاع مقدس، پایدارترین مردم بوده اند.
مردم بزرگوار و گران مايه استان ایلام در جنگ تحمیلی شهدای گلگون کفن زیادی را تقدیم میهن اسلامی کرده اند که از جمله این شهدا می توان به سرداران "شهید مرتضی سادمیری"، "یادگار امیدی" و "کاظم فتحی زاده" اشاره کرد.
این سرداران بزرگوار و شهدای گران قدر ایلام، در دوران دفاع مقدس رشادت های مثال زدني و بی نظیری از خود نشان دادند و نام شان برای همیشه در تارک افتخارات ایران ماندگار شد. رشادت های همین شهدا، جانبازان، رزمندگان و ایثارگران ایلام و تمامی میهن اسلامی بود که باعث شده امروز با افتخار و در نهایت آرامش و آسایش زندگی کنیم و اقتدار ایران عزیزمان برای همیشه در دنیا حفظ شود.
ایلامی ها مردمی در اوج پایداری هستند و به حق، نام گذاري این استان به نام "مهد پایداری ایران" به مناسبت دهم تیر، سال روز آزاد سازی مهران، زیبنده ترین نام برای تک تک آنان است. مردمان این دیار در دوران دفاع مقدس زندگی خود را در کوه ها مي گذراندند و هیچ گاه حاضر نشدند از ایلام خارج شوند و بارها دشمن بعثی سعی کرد که این قسمت از ایران را به تصرف خود درآورد، اما با پایداری اهالی، نتوانست به هدف پوچ و واهي خود دست یابد. ایلام در دوران دفاع مقدس، بیش از ۳۰۰ بار بمباران شد که هر یک از این بمباران ها بيش از ۳۰ دقیقه طول مي كشيد. به جرأت می توان گفت که با این بمباران های سنگین، سانتی متر به سانتی متر و وجب به وجب استان ایلام، شاهد حوادث مختلف دوران دفاع مقدس و رشادت های ایلامی هاست و در این یادداشت سعی شده تا تنها به برخی از حوادث تاریخی آن اشاره شود.
به دست آوردن ایلام و به ویژه شهر مهران، آن قدر برای صدام اهمیت داشته که سنگری بتونی در عمق شش متری زیرزمین، در مرز مهران و نقطه صفر مرزی کشور عراق برای انجام عملیات های نظامی با هدف تصرف مهران و استان ایلام احداث می کند. این سنگر از نظر نظامی بی نظیر و از لحاظ امنیتی در نوع خود بسیار امن بوده است. سنگر صدام که در اختیار لشگر ۱۷ زرهی عراق قرار داشته در برابر هرگونه بمب، راکت، گلوله، خمپاره و سایر مهمات نظامی و جنگی مقاوم بوده است. در سنگر یاد شده همچنین دیدگاهی برای دیدبانی در بهترین نقطه مسلط احداث شده است. صدام برخی اوقات با حضور خود در این سنگر، از نزدیک اوضاع مربوط به منطقه را رصد می کرده است. سنگر صدام تاکنون حفاظت شده و روزانه هزاران نفر از مردم کشور از آن بازدید می کنند.
از دیگر مناطق شاهد جنگ تحمیلی می توان به "تنگه بینا"، در هشت کیلومتری شهر مهران، با عمق بسیار زیاد، محل شهادت فرمانده تیم آتش هوانیروز استان ایلام، "شهید احمد کشوری" اشاره کرد.
"شهید احمد کشوری"، پانزدهم آذر ۱۳۵۹، برای آخرین بار بر آسمان این تنگه پرواز کرد و هدف موشک هواپیماى دشمن قرار گرفت و به درجه رفیع شهادت نایل شد.
دیگر منطقه مورد تهاجم دشمن بعثی در دوران دفاع مقدس، "نقطه ایثار و قلاویزان" است که نام آن را بیشتر رزمندگان جنگ تحمیلی می شناسند و خاطرات فراوانی از آن به یاد دارند. این منطقه شاهد درگیری های فراوان و سنگین بین رزمندگان ایرانی و بعثی ها بوده که هنوز بوی دفاع و رایحه خوش شهادت در آن به مشام می رسد.
"شرهانی"، منطقه دیگر استان ایلام در ۶۷ کیلومتری شهرستان دهلران و سرشار از موانع متعددی مانند مین و سیم خاردار است. رزمندگان بسیاری می دانند که "پل شرهانی"، متبرک به خون صدها شهید است و تنها ۲۶۰ شهید آن در شب عملیات محرم برای عبور از رودخانه دویرج، هنگام بارش باران و جاری شدن سیل به درجه رفیع شهادت نایل شدند. در منطقه "شرهانی" عملیات های مهمی مانند "فتح المبین" و "والفجر یک"، انجام و افتخارات بزرگی برای ایرانیان و ایلامی ها در آن ثبت شده است.
یکی از رخدادهای مهم دیگر جنگ تحمیلی در استان ایلام مربوط به ورزش ایران در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۶۵ است که در حمله هوایی ناجوانمردانه، ۱۶ ورزشکار و تماشاچی در زمین فوتبال چوار، مورد اصابت موشک قرار گرفتند و شهید شدند.
اما این تنها قطره ای از اقیانوس بی کران پایداری ایلامی ها در دوران دفاع مقدس است که شاید کمتر کسی، حتی از این حوادث مهم آگاهی داشته باشد. علت این موضوع تبلیغات ضعیف و معرفی کم رنگ حوادث تاریخی و مهم دوران دفاع مقدس در ایلام است.
ایلام یعنی ایران و ایران یعنی وطنم، پاره تنم، زادگاه و میهنم، آفتاب اقتدار، برقرار و استوار، با شکوه و با صلابت، فلات استقامت، یادگار عاشقان، هستی، شور و سرمستی، مهر جاودان، خاک پر گهر، سرچشمه هنر، خاک خوبان، گوهر تابان، خاک زرخیز، آباد و آزاد، و ایلامی یعنی ایرانی و ایرانی یعنی بنده یزدان پاک، آريایی نژاد، پاک دین، افتخار، غرور، عزت، بزرگی، شرف، مردانگی و در یک کلام یعنی "همه جان و تنم".
این چند سطر را نوشتم تا بتوانم به عنوان یک ایرانی، از چهارمحال و بختیاری، "پایتخت زیبایی های ایران زمین" بخش کوچکی از وظیفه بزرگ و سنگینم نسبت به قدردانی از پایداری مردم ایلام را ادا کنم.امیدوارم ایلامی های بزرگواری که این یادداشت را می خوانند، ناتوانی قلم من در بیان رخدادهای بزرگ مربوط به این دیار را به بزرگی و مردانگی خود ببخشند.
