در جمهوری اسلامی ایران، انگیزه چندانی برای کل کل کردن با اماراتیها، آن هم بر مبنای ادعاهای واهی و بعضاً مضحک آنها در باب جزاير سهگانه ایران در خلیج فارس وجود ندارد. چه آنکه ایرانیها، از صدر تا ذیل مسئولان حکومتی، اساساً کارهای مهمتری دارند تا اینکه بخواهند هر از چند گاهی خودشان را مشغول خیال بافیهای مضحک اماراتیها در مورد جزاير سهگانه ایرانی کنند.
از آن سو اما، اماراتیها خسته از این همه رخوت سیاسی که عرصه دیپلماسیشان را دربرگرفته، هر چند وقت یک بار یادشان میافتد که باید در مورد حاکمیتشان بر جزاير سهگانه ابوموسی و تنب کوچک و تنب بزرگ حرف بزنند که حداقل نشانی از امارات هم در عرصه بینالمللی باشد! بهانه این بار اماراتیها سفر رئیسجمهور احمدینژاد به جزیره ابوموسی در قالب سفر استانی هیئت دولت به استان هرمزگان است. شیخ عبدالله بن زاید آل نهیان، وزیر امور خارجه امارات در اظهاراتی شدید و بیرون از عرف دیپلماتیک، این سفر را محکوم کرده و آن را تجاوزی وقیحانه به حقوق سرزمینی کشورش و نقض حاکمیت ملی امارات دانسته است!
نکته اما آن است که این اظهارات بیشتر از مسئولان دولتی ایران، بین کاربران شبکههای اجتماعی در اینترنت بازتاب داشته و ادعای مضحک نقض حاکمیت ملی امارات به دلیل سفر رئیس جمهور اسلامی ایران به یکی از مناطق سرزمین خود، همراه با طنز نوشتههایی بین این کاربران دست به دست میشود. چه آنکه همین حضور محمود احمدی نژاد در ابوموسی، استقبال مردم ساکن ابوموسی از وی و سخنرانی رئیس جمهور در جمع آنان، به خوبی مشخص میکند که ابوموسی تحت کدام حاکمیت قرار دارد! فی الواقع آیا جای این سؤال نیست که این چه مدل حاکمیت ملی است که این قدر صریح و شفاف مورد نقض قرار میگیرد و حتی مردم جزیره هم از آن استقبال میکنند؟!
اماراتیها شاید بتوانند در مقام حرف از توهمات خود سخن ها بگویند، اما در عالم واقع، سالیان سال است که ابوموسی تحت حاکمیت ایران در دولتها و حکومتهای مختلف بوده و اساساً تاریخ حاکمیت ایران بر ابوموسی را اگر بررسی کنیم، روشن میشود که مربوط به زمانی است که اصلاً کشوری به نام امارات، روی کره زمین وجود نداشته است!
در کتابی که آقای دکتر اقتداری تهیه کرده و مطالب این کتاب در زمان مظفرالدین شاه توسط «سدیدالسطنه کبابی» (سیاستمدار و از مورخین بندرعباس) آماده شده، نوشته شده است که بسیاری از شیوخی که به جزیره ابوموسی آمدند، یک اعترافنامه نوشتند و اعلام کردند که «ما برای گوسفندچرانی میآییم و رعیت دولت ایران هستیم و مهمان دولت ایران هستیم و بسیار از دولت ایران تشکر میکنیم که اجازه داده ما در اینجا بمانیم و گوسفندان خود را چرا دهیم». بنابراین نمیشود هر کس آمد گوسفند خود را چرا دهد، بعدتر ادعای مالکیت آن سرزمین را داشته باشد!
در واقع اعتراض اماراتیها به سفر رئیس جمهور اسلامی ایران به بخشی از سرزمین ایران، نوعی مداخله در امور داخلی ایران محسوب شده که خلاف قوانین و عرف دیپلماتیک است.
نکته جالب توجه دیگر آنکه، پس از اظهارات وزیرخارجه امارات، بسیاری از کاربران ایرانی مخالف رئیسجمهور یا حتی منتقد جمهوری اسلامی نیز، عمل رئیسجمهور در سفر به امارات را ستودهاند و عکس العمل اماراتیها، موجب اتحاد ایرانیها از هر طیف و گروهی شده است. این، یعنی که هیچکس در ایران، در مورد خاک این سرزمین اهل مذاکره و معامله نیست.
سفر رئیسجمهور احمدینژاد به ابوموسی گرچه طبق روال عادی سفرهای استانی رئیسجمهور انجام گرفت، اما اتفاق خوبی بود که جا دارد از سوی دیگر مسئولان هم نسبت به جزاير سهگانه تکرار شود.
از طرفی شاید لازم است دولت، ساخت مراکز رفاهی-تفریحی در جزاير سهگانه را در دستور کار خود قرار دهد تا این جزاير برای همه مردم سرزمینمان جزء مراکز گردشگری محسوب شود.
نکته دیگر آنکه، دولت امارات در اقدام مضحك دیگری، بازی دوستانه فوتبال بین تیمهای ایران و امارات را به همین دلیل فوق لغو کرده است؛ اتفاقی که لازم است از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا مورد پیگیری قرار بگیرد که آیا قانون عدم دخالت سیاست در فوتبال لغو شده است و ما خبردار نشدهایم یا قصه از اساس، چیز دیگری است؟!
واقعیت آن است که جمهوری اسلامی بر سر حتی وجبی از خاک سرزمین خود، با کسی معامله نخواهد کرد و این اندیشه را در طول هشت سال جنگ تحمیلی و با دادن خونهای بسیار به باور همه اذهان نشانده است. اماراتیها هم بهتر است، وقتی هر از چند گاهی، محض تنوع میان خورد و خواب و خوشگذرانیهای نانوشتنی! و ابراز وجود در عرصه بین الملل یاد دیپلماسی میافتند، انگشت اشارهشان مدام جزاير سهگانه ایرانی در خلیج همیشه فارس را نشانه نرود که گرچه جمهوری اسلامی در این دنیا آنقدر کارهای مهمتر دارد که حرافیهای حاکمان جزیره امارات را در دستور کار دیپلماسیاش ندارد، اما همه در این سرزمین، همیشه خوب حواسشان هست که دستی اگر به سوی این سرزمین بیاید، آن دست به بدن بازنخواهد گشت.
