ترجمه: امين خرمي
وقتي صحبت از ورزش كشتي ميشود، بيهيچ شك و شبههاي نام چند كشور مانند ايران، تركيه، روسيه، آذربايجان، گرجستان و قزاقستان در صدر افتخار آفرينان اين ورزش در ذهن تمامي ورزشكاران و ورزش دوستان جهان نقش ميبندد. هر چند موفقيت برخي كشورها در رشتههاي مختلف ورزشي جهان اتفاق خارق العادهاي نيست اما وقتي قهرماني بزرگ از كشوري نه چندان شناخته شده در ميان قهرمانان نام آشناي يك رشته ورزشي پيدا ميشود كه در ميان تعجب همگان بر سكوي شماره يك جهان ميايستد آن زمان است كه اتفاقي خارق العاده رخ داده و لفظ «پديده» به او اتلاق ميشود. «متيو جنتري»، كشتيگير ۳۰ ساله كانادايي امريكايي الاصل و قهرمان ۷۴ كيلوگرم كشتي آزاد جهان در سال ۲۰۰۸ با قهرماني در المپيك پكن چشمها را به خود به عنوان يكي از پديدههاي بزرگ جهان ورزش معطوف كرد؛ اين كشتيگير صاحب سبك كه به قول خودش «يكي از الگوهاي ورزشي اش، غلامرضا محمدي، كشتيگير صاحبنام ايراني بود»، خيلي زود با افت فاحشي رو به رو شد و حتي به دليل مصدوميتهاي جدي از ناحيه گردن و زانوي پاي چپ تا مرز بازنشستگي پيش رفت. اما دور ماندن از مسابقات جهاني به مدت دو سال فرصت خوبي را در اختيار او گذاشت تا با انجام مراحل درمان بار ديگر خود را براي حضور در سطح اول كشتي جهان آماده كند و با حضور در يكي از ميادين اصلي مبارزات اين رشته ورزشي و در فاصله زماني مناسب با المپيك لندن توانست مقام قهرماني وزن ۷۴ كيلوگرم چهلمين دوره مسابقات بينالمللي كشتي جام «ياشار دوغو» تركيه را در حالي از آن خود كند كه در فينال، قهرمان صاحبنام كشور ميزبان يعني «سونر دميرتاس» را به زانو درآورد. در ادامه آخرين گفتوگوي اين قهرمان را پيش از حضور در جام «ياشار دوغو» از خاطر ميگذرانيد.
آقاي «جنتري» زماني كه به دليل مصدوميتهاي مكرر تصميم به بازنشستگي گرفته بوديد آيا فكر ميكرديد تنها دو سال بعد از دوري از ميادين، در يكي از معتبرترين مسابقات جهاني كشتي حضور داشته باشيد؟
به هيچ وجه! اين بزرگترين رؤيايي بود كه تا به امروز در زندگي ورزشي ام به آن دست يافتهام! آن روزهاي سياه را هيچگاه فراموش نميكنم! هنوز هم نميدانم چه نيرويي در من مانع از اعلام بازنشستگيام شد. اما طي شش ماه اخير همه چيز به شكلي رويايي پيش رفت. تمرينهاي مستمر، از بين رفتن درد زانوهايم و از همه مهمتر آرامش ذهني بينظيري كه در اين مدت همراه من بود! فكر ميكنم بدون هيچ ترديدي، حضورم در اين جام معتبر به واسطه يك معجزه صورت گرفته است.
اما در تمام مدت مصدوميت، كادر پزشكي همواره تأكيد داشتند كه شما بار ديگر توانايي حضور در ميادين كشتي را باز خواهيد يافت؟
اميدواري پزشكان تنها منوط به نتايج آزمايشها و تحقيقات خارجي آنها است در حالي كه براي آماده شدن يك قهرمان جهت حضور در ميادين ورزشي آمادگي روحي از درجه اهميت بسيار بالاتري از آمادگي جسمي قرار دارد. در آن سالها من اعتماد به نفسم را از دست داده بودم و احساس ميكردم حتي نميتوانم در جامهاي آماتوري كشور كانادا هم حضور پيدا كنم! اما معجزهاي كه در درونم رخ داد و من واقعاً ريشه آن را هنوز هم پيدا نكرده ام باعث تولد دوباره من در جهان كشتي شد.
براي حضور در مسابقات جتم «ياشار دوغو» به جز اردوهاي تمريني در هيچ رقابتي شركت نكرده ايد، آيا فكر نميكنيد كه شكست در اين مسابقات بار ديگر از اعتماد به نفس شما خواهد كاست؟
نه! اين حرف را قبول ندارم! چرا كه دليل حضور من دقيقاً نكتهاي بود كه در پرسش شما نهفته بود، من خودم را براي مسابقات المپيك آماده ميكنم و براي كسب سكو و مدال به جام «ياشار دوغو» نيامدهام، هدف من از حضور در اين مسابقات كسب آمادگي بيشتر و قرار گرفتن در جريان مسابقات فشرده با بهترين قهرمانان كشتي جهان بود. هيچ حريف تمريني با شبيهسازي تكنيكها و زمان مسابقات نميتواند به اندازه يك مسابقه واقعي در بطن يك جام معتبر شما را براي قرارگرفتن در جريان مسابقات آماده كند.
شما را از زمان درخشش در مسابقات المپيك پكن، به عنوان كشتيگيري صاحب سبك ميشناسند كه بر فنون كشتيگيران آسيايي تسلط بيشتري داريد، اين مهارتها را چگونه كسب كرديد؟
كشتيگيران امريكايي و حريفاني كه در كانادا من با آنها رو به رو ميشدم تنها بر قدرت بدني تكيه ميكردند و در برخورد با آنها احساس ميكرديد كه با يك صخره سخت مواجه شدهايد. اما ورزش كشتي به دليل اينكه در آسيا و به خصوص ايران متولد شده، همواره در اين منطقه بيشترين پيشرفتها را داشته و طي يك دهه اخير كارهاي تكنيكي تركيبي به همراه تأكيد بر سرعت، استقامت و تنظيم ميزان انرژي مصرفي در زمان هايي كه از مسابقه ميگذرد به فاكتورهاي اساسي براي كسب قهرماني بدل شده است.
به عنوان يك قهرمان آيا الگوهايي براي رسيدن به اهدافتان داشتهايد؟
بله، بدون ترديد! من همواره جزو تحسين كنندگان كشتيگيران ايراني بودم و يكي از قهرماناني كه اغلب فيلمهاي مبارزه او را در مسابقات مختلف جمعآوري، و بارها مشاهده كردم و با گروه آناليز به بررسي آن پرداختم، ورزشكاري به نام غلامرضا محمدي است كه شنيدهام اين روزها، يكي از مربيان خوب كشتي ملي ايران است. همچنين تكنيكها و زيرگيريهاي «گاتسالوف» و «موسل بز» همواره از تمرين هايي بود كه در هر شرايطي به تكرار آنها ميپرداختم.
آيا بعد از المپيك شما را بار ديگر در مسابقات جهاني خواهيم ديد؟
هنوز به صورت قاطع نميتوانم بگويم كه به حضور در ميادين جهاني ادامه خواهم داد يا اعلام بازنشستگي خواهم كرد. اما به صراحت ميگويم اگر موفقيتم در المپيك در سطحي باشد كه بدانم تكرار آن در مسابقات جهاني سخت خواهد بود، سعي ميكنم در اوج از اين ورزش دوست داشتني خداحافظي كنم و خيلي زود در لباس مربيگري در كنار ورزشكاران اين رشته حضور خواهم يافت.
پس قصد مربيگري در جهان كشتي را داريد؟
به شخصه تا آخرين لحظه عمرم در كنار تشك كشتي باقي خواهم ماند، چراكه تمام زندگي، افتخارات و پيروزيهاي زندگيام را از اين ورزش دارم و فكر ميكنم آنقدر به اين ورزش مديون هستم كه بايد تا آخرين لحظه در كنار آن باشم. شك نداشته باشيد كه تنها مرگ، من را از كشتي جدا خواهد كرد. .
منبع: http://www. wrestlersarewarriors. com
