تحليل اجتماعي پديده «به صف ايستادن» و عكس‌العمل فرهنگ‌هاي مختلف به آن

راحت‌الحلقوم صف‌ها شده‌ايم

صالح سليماني | اگر ساعت‌ها در صف قرار بگيري و جز زل زدن به پشت سر نفر جلويي كار ديگري نداشته باشي كه انجام دهي، اين انتظار به مراتب دشوارتر خواهد بود. انتظار كشيدن بخش گريزناپذيري از زندگي است، ولي اين بدان معنا نيست كه ما از آن لذت مي‌بريم. اگر اين صف‌ها به راستي غيرقابل اجتناب‌اند، چه كارهايي مي‌توان انجام داد تا اين انتظار تلخي گذشته را نداشته باشد؟ اگرچه در ميان مديران ارشد و مشاوران كارخانجات، شركت‌ها يا هرگونه مؤسسه يا نهادي كه خدماتي را به مشتريان ارائه مي‌دهند، آگاهي نسبي در اين زمينه وجود دارد ولي به موضوعاتي از اين قبيل كمتر از حد انتظار پرداخته شده و به چاپ رسيده است. كلمه انگليسي queue (= صف) از كلمه لاتين cauda به معناي دم و دنباله گرفته شده است. صف‌بندي داراي انواع گوناگوني است: فيزيكي (قرار گرفتن در صف نانوايي، ايستگاه تاكسي‌هاي خطي و موارد مشابه)، مجازي (نشستن در اتاق انتظار مطب دكتر، نشستن در بانك براي خوانده شدن شماره و...) و در نهايت صف‌بندي سيار (كه مي‌توان با استفاده از تلفن همراه، اينترنت و دستگاه‌هاي كاربري بيسيم براي دريافت خدمات نوبت گرفت). صف‌بندي داراي اهميت بسيار زيادي است تا جايي كه در اقتصاد نيز صف‌بندي به عنوان راهي براي جيره‌بندي غذايي و كالا و خدمات كمياب ديده مي‌شود.