علي رضائي |متهم كردن ايران به نقض حقوق بشر يكي از ابزارهايي است كه نظام سلطه و تروريست هاي بين المللي هنوز يك دهه از پيروزي انقلاب اسلامي نگذشته بود، آن را به كار گرفتند و اين دقيقا مواجه بود با آخرين نفس هاي دشمنان جمهوري اسلامي در حمله نظامي به ايران كه آنان را در گرداب شكست فرو برد. كاملا مشخص بود كه آنان پس از شكست در يك نبرد نظامي عليه ايران به تدابير ضدفرهنگي و استراتژي جنگ نرم روي آورند. اتهام نقض حقوق بشر نيز يكي از تاكتيك هاي جنگ نرم است كه همچنان در پوشه پرونده سازي هاي غرب عليه جمهوري اسلامي ورق مي خورد.
مقابله با مكتب اسلام در ايران يكي از آخرين اوراق از پرونده هاي جعلي نقض حقوق بشر در ايران مربوط مي شود به گزارش احمد شهيد كسي كه در سازمان ملل به عنوان گزارشگر ویژه حقوقبشر درباره ایران انتخاب شده است. اين گزارش از يك طرف سراسر پر است از اتهامات پوچ و واهي عليه ايران و از ديگر سو قوانين و قواعدي را در نظام جمهوري اسلامي مصداق نقض حقوق بشر پنداشته كه اولا مطابق با شريعت اسلام است و ثانيا در بسياري از كشورهاي ديگر آن قوانين اجرا مي شود. نحوه نگارش گزارش مزبور نشان مي دهد كه مشكل ليبرال دموكراسي غرب با اسلام درون ايران است؛ اسلامي كه با انحراف و تحريف مواجه نشده است و مكتبي را در دل مردم مسلمان ايران جاي داده است كه حاضرند تا پاي جان به خاطر حفظ آرمان هاي انقلاب اسلامي بايستند و شهادت را كه ارمغان شيرين اسلام است، مايه افتخار خود بدانند. ترويج شعار جمهوري ايراني كه پيش از اين توسط فتنه گران مطرح شده بود و حمايت مدافعان بين المللي حقوق بشر را در پشت سر خود داشتند، ثابت مي كند كه درگيري غرب با ايران بر سر نوع جمهوريت مقرر در آن است و بي شك اگر نظام ما نيز با جمهوريتي شبيه نظام سلطه اهداف خود را پيش مي برد، ديگر حتي اگر بزرگترين جنايات بشري را به مانند سران غرب مرتكب مي شد، غصه اي نبود و سازمان ملل احساس تكليفي نمي كرد.
نقض حقوق طبيعي گزارشگران حقوق بشر اما نگاهي به گزارش احمد شهيد، مواردي را نشان مي دهد كه با كمي دقت در گزارش هاي قبلي عليه ايران مي توان دريافت كه سناريوها بر اساس همان سوژه هاي سابق است و فقط به روز رساني شده اند. اگر به اوخر دهه ۶۰ برگرديم و گزارش رينالدو گاليندوپل را مرور كنيم اين ادعا ثابت مي شود. گاليندوپل شخصي بود كه از سوي سازمان ملل براي بررسي وضعيت حقوق بشر در نظام جمهوري اسلامي در اواخر دهه ۶۰ دو سفر به ايران داشت. جالب است كه وي در سفر نخست خود به ايران، طبق مشاهدات خود سعي كرد گزارشي منطبق با واقعيات را ارائه كند. همين موضوع باعث شد تا گزارش وي موردپسند نظام سلطه قرار نگيرد و رسانه هاي ارتباطي غرب آن را در بايكوت خبري قرار دهند. هجمه ها به گاليندوپل و گزارش وي به قدري بود كه بسياري به صراحت زبان به اعتراض گشودند كه «اين گزارش مورد تاييد ما نيست و فاقد حقايق داخل ايران است.» گويا حقايق در ذهن اين عده به نحوي طبقه بندي شده بود كه فقط در صورت منفي بودن گزارش، امكان زدن مهر حقيقت به آن وجود داشت! اين اعتراضات و نقض آزادي بيان گزارشگران حقوق بشر در نهايت كار را به جايي رساند كه گاليندوپل مجبور شود خود را براي سفر دوم به ايران آماده كند. وي در سفر دوم دقيقا مطابق با اميال سازمان ملل و سران غرب گزارشي را تهيه كرد كه كاملا سفارشي بود و تنها به اين نيت صادر شد كه تروريست هاي بين المللي در غرب وحشي دست از سر او بردارند. بعد از گزارش دوم گاليندوپل كه كاملا متناقض با گزارش اول او بود، آنچنان هجمه اي به سمت ايران در بحث حقوق بشر روانه شد كه مي توان ادعا كرد اين روزها يادآور آن روزهاست. در شرايطي كه احمد شهيد پس از شكست فتنه ۸۸ و فرو ريختن ديوار آرزوهاي ديكتاتورهاي به ظاهر دموكرات، گزارش سفارشي غرب را درباره حقوق بشر در ايران تهيه كرده است، سران غرب، جمهوري اسلامي را متهم به نقض حقوق بشر مي كنند و اين در حالي است كه آنان راه ديگري غير از به كارگيري اين تاكتيك ها براي ضربه زدن به ايران ندارند.
گزارش احمد شهيد، به روز شده گزارش ۲۰ سال پيش گاليندوپل تشابه محتوايي گزارش سال ۹۰ احمد شهيد با گزارش سال ۶۹ گاليندوپل نيز بسيار جالب است و نشان مي دهد كه آنان نه فقط در نحوه گزارش گيري و اجراي كار مانند يكديگر عمل كرده اند كه در نگارش گزارش هم از يك خط پيروي كرده اند. گاليندوپل در سال ۶۹ گزارشي را ارائه داد كه بيشتر يا قوانين اسلام را مورد حمله قرار داده بود و يا مجازات هايي كه در بسياري از كشورهاي ديگر جهان نيز با خاطيان صورت مي گرفت. اكنون نيز گزارش احمد شهيد كه هجمه اي را عليه جمهوري اسلامي به راه انداخته است از همين قماش است و مي توان ادعا كرد كه به روز شده گزارش ۲۰ سال پيش گاليندوپل بود. آنان بايد بدانند كه جمهوري اسلامي ايران در هر شرايطي و هر زماني قطعا قوانين اسلام را بر قوانين مخرب ليبرال دموكراسي ترجيح مي دهد و ملت ايران ثابت كرده اند كه به هيچ وجه حاضر به كوتاه آمدن در اين زمينه نيستند.
شرايط ضد حقوق بشر در كشورهاي مدعي حقوق بشر حال بد نيست براي آنكه از ميزان رعايت حقوق بشر در غرب مطلع شويم، نيم نگاهي به برخي از قوانين اجرايي و شرايط موجود در كشورهاي مدعي حقوق بشر بياندازيم:
نقض حقوق اقليت ها و حق حريم خصوصي در انگلستان: تبليغ كنندگان اسلام هراسي با انگیزه های نژادپرستانه مسلمانان را افرادي افراطي كه مستعد خشونت و تروريسم هستند، معرفي مي كنند و به همين دليل به خود حق مي دهند انواع اهانت ها و حملات لفظي و فيزيكي را عليه مسلمانان انجام دهند.
از سوي ديگر راه اندازي فناوري جديد پيگرد، شناسايي و شنود تماس هاي تلفني در كلانشهر لندن، به پليس اجازه مي دهد، چتر جاسوسي را بر تمامي مكالمه هاي تلفني شهروندان حتي قانون مداران بگستراند.
نقض حق برگزاري تجمعات آزاد در ايالات متحده آمريكا: در حالي كه مردم امريكا در جنبش تسخير وال استريت حتي در هواي سرد در خيابان ها مانده اند، اما ماموران دولتي و پليس به تجهيزات آنان آسيب زده و مردم را به زور از چادرهاي خود خارج مي كنند و علاوه بر اين تاكنون بسياري را در اين تظاهرات مجروح كرده اند و عده اي را نيز كشته اند.
نقض حق تعیین سرنوشت در فرانسه: برخي از رسانه هاي فرانسه با تاخير فاش كردند كه در جزيره مسلمان نشين مايوت از مستعمرات ماوراي بحار اين كشور واقع در آبهاي اقيانوس هند، نا آرامي هايي در جريان است. اين در حالي است كه دولتمردان فرانسه با نقض حق تعيين سرنوشت معترضان، سعي دارند خواسته هاي آنان را طور ديگري جلوه دهند.
نقض آزادي بيان در آلمان: ترسيم دو كاريكاتور در مطبوعات آلمان در مورد وضعيت مدارس فلسطيني و رژيم صهيونيستي در سرزمين هاي اشغالي موجب جنجال رسانه اي در اين كشور با ادعاي سامی ستیزی شده است. در اين كاريكاتورها مدارس فلسطيني به صورت اتاق هاي خراب، با تارهاي عنكبوت و مملو از دانش آموز نشان داده شده است، در حاليكه در مدارس رژيم اسراييل تعداد كمي دانش آموز در فضايي زيبا تصوير شده اند. مقامات آلمان، به شدت تحت نفوذ رژيم صهيونيستي قرار دارند و اجازه هيچ گونه انتقادي از اين رژيم را در كشورشان نمي دهند و در موارد بسيار محدودي نيز كه اينگونه انتقادات صورت مي گيرد، لابي هاي صهيونيست و سفارت رژيم صهيونيستي در برلين با جنجال سازي و فشار بر برگزاركنندگان اين برنامه ها، آنها را وادار به لغو برنامه هايشان مي كنند.
