زهرا چیذری - حدود یك هفته پیش بود كه یك خبر تكان دهنده در حوزه بهداشت و درمان منتشر شد. خبری كه مانند شوكی بر پیكره جامعه نشست و مردم را در فكری عمیق فرو برد. اما با گذشت كمتر از یك هفته این بار خبر دیگری شنیدیم كه كمی دلگرم و امیدوارمان كرد، امید به اینكه قطعاً میتوان رنگ تعهدات اخلاقی و انسانی را در اعمال و رفتار سفیدپوشان عرصه سلامت مشاهده كرد.
به گزارش «جوان» خبر، مربوط به بیماری بود كه امروز نهصد و چهل و چهارمین روزی است كه در بین مرگ و زندگی معلق مانده اما مسئولان بیمارستان قلب شهید رجائی نه فقط این بیمار بیبضاعت را در در بیابان رها نكردهاند! بلكه 75 میلیون تومان هزینه بستری این بیمار را در طول سه سالی كه میهمان اتاق مراقبتهای ویژه بیمارستان بوده است به عهده گرفتهاند تا شاید اینگونه بخشی از پول دوستی و بیتعهدی برخی از پزشكان و كادر درمانی را جبران كنند.
عیادت از بیمار 944 روزه
بیمارستان قلب شهید رجائی بخش جراحی مردان، یك تخت و یك بیمار 51 ساله، پرونده بیمار كه در پایین تخت روی میزی قرار دارد، تاریخ بستریاش را 13/7/87 نشان میدهد. روز 944، حسن شیرامه، اكنون 51 ساله است اما 48ساله بوده كه بستری میشود.
دستگاههای مختلفی به او متصل است، دستگاههایی كه پل اتصال او به این دنیا هستند. دكترفریدون نوحی پزشك معالج بیمار میگوید احتمال بیرون آمدن وی از كما خیلی ضعیف است اما وظیفه انسانی به ما اجازه نمیدهد تا او نفس میكشد دستگاهها را جدا كنیم.
روی میز كنار تخت یك هاون كوچك قرار دارد كه به گفته علی انصاری فرد سرپرستار بخش جراحی مردان، قرصهای بیمار با این هاون كوبیده شده و در آب حل شده وبه او داده میشود، ازطریق سرنگ تغذیه و هر ساعت جا به جا میشود تا زخم بستر نگیرد. همچنان كه با وجود سه سال بستری بودن به دلیل مراقبتهای دلسوزانه هنوز زخم بستر نگرفته است.
هفتهای یك بار حمام و حركت دادن روزانه حسن شیرامه همه كارهایی است كه به وسیله پرسنل بیمارستان انجام میشود. قوم و خویش دارد ولی همسر و سه فرزندش در شهرستان هستند و حالا ارتباطشان با بیمارستان در حد یك تلفن است.
به گفته سر پرستار بخش، یكی دو ماه اول حضور داشتند اما حالا دیگر كمتر سر میزنند.
آنقدر بضاعت ندارند تا 75 میلیون تومان هزینه بستری و درمان بیمارشان را بپردازند. بنا به اظهار انصاری فرد دیر رسیدن او به بیمارستان با وجود عمل اورژانسیاش موجب شده تا به مغزش اكسیژن نرسیده و حالا هم كه قلبش خوب كار میكند، ادامه زندگیاش وابسته به تعدادی دستگاه باشد. میپرسم تا كی قرار است این وضعیت ادامه یابد؟ میگوید: «ما كه خسته نمیشویم.»
