معمر قذافی در 42 سال حکومت خود رفتارهای عجیب و غریب زیادی از خود نشان داده است؛ رفتارهایی که یا با تمسخر افکار عمومی دنیا روبهرو میشد یا مردم دنیا تعجب خود را نمیتوانستند نسبت به این رفتارهای نامتعارف پنهان کنند. داشتن یک دوجین محافظ زن، برپایی چادر در سفرهای دیپلماتیک خارجی یا نشستهای بینالمللی، پوشیدن لباسهای چهلتکه، خوردن شیر شتر و بردن چند رأس شتر در سفرهای خارجی، سخنرانی طولانی در نشست سالانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد که مترجم نگونبخت در اثر شدت فشار روحی غش کرد، پاره کردن منشور ملل متحد در صحن سازمان ملل و بالاخره اعلام عزای عمومی برای رفیق عزیزش صدام جنایتکار عراق. اما همه این رفتارهای نامتعارف یک طرف و اقدام جنونآمیز وی در بمباران مردم لیبی طرف دیگر؛ اقدام جنونآمیزی که با خشم افکار عمومی دنیا روبهرو شده است. واکنش سازمان کنفرانس اسلامی، اتحادیه عرب، شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد و شورای امنیت این سازمان همه در حالی است که قذافی با وجود بهکارگیری هواپیماها و بالگردهای جنگی و همینطور توپخانه و خمپارهانداز بر ضد مردم معترض لیبی با کمال وقاحت اعلام میکند هنوز متوسل به خشونت نشده است. با شنیدن این سخنان و ژستهای غیرانسانی تصور میشود صدام هنوز نمرده است چون این بار روح این جنایتکار در لیبی حلول کرده است. جایی که صحبتها و رفتارهای جنونآمیز محمد قذافی و فرزندش سیف الاسلام قذافی انسان را به یاد جنایتهای صدام و عدی فرزندش میاندازد. نکته جالب اینکه قذافی قصد ندارد از سرنوشت دیکتاتورهای هممسلک خود نظیر مبارک و بنعلی درس بگیرد. قذافی حتی صدام را نیز فراموش کرده است. به نظر میرسد قذافی حافظه تاریخی خود را از دست داده است، در غیر این صورت یا از سرنوشت سایر دیکتاتورهای جهان عرب که در همین یک ماهه ساقط شدهاند درس عبرت میگرفت یا اینکه با مراجعه به تاریخ لیبی و مردان بزرگ آن نظیر عمر مختار در مییافت که در برابر خشم ملت حتی پناه بردن به سلاحهای پیشرفته جنگی و به کارگیری مزدوران خارجی نیز بینتیجه است، پس بهتر است قذافی پرونده قطور جنایات خود را بیش از این سنگین نکند و تسلیم اراده مردم لیبی شود؛ مردمی که بهرغم برخورداری از ثروت طبیعی و نفت، 42 سال رفتارهای نامتعارف قذافی را تحمل کردهاند، اما ظاهراً این بار آستانه تحمل آنها بهسر آمده است، موضوعی که قذافی هنوز آن را نمیخواهد درک کند!