سپيده آماده- كسب روزي حلال مسئله اعتقادي است كه از طريق مصاديق اجتماعي و رفتاري عينيت پيدا ميكند. از اين مصاديق ميتوان به رفتار افراد در محيطهاي كاري، اداري و ساير مشاغل اشاره كرد.
تأثيرات اين نگرش ديني باعث ايجاد نوعي خاص از جهان بيني، نگرش و رفتار در افراد ميشود. اين نگرش در ارتباط با فعاليت در جهت امرار معاش فرصت ظهور پيدا ميكند و نوعي رفتار خاص را در محيطهاي كاري رقم ميزند.
وجدان كاري، مصداق رفتاري اعتقاد به روزي حلال
محمدرضا محسنيثاني، عضو كميسيون اجتماعي مجلس شوراي اسلامي، مصداق رفتاري باور به كسب روزي حلال را داشتن وجدان كاري ميداند. داشتن وجدان كاري يكي از معيارهاي استخدام نيروها محسوب ميشود و اين خود نشان از نقش اين امر در اشتغال دارد.
محسني معتقد است: طبق تأكيدات مقام معظم رهبري در خصوص وجدان كاري و ناميدن سالي بدين نام ميتوان به اهميت اين موضوع پي برد.
به باور وي، وجدان كاري يعني وقتي فردي مسئوليت انجام كاري را بر عهده ميگيرد بايد براي انجام صحيح آن تمام كوشش خود را به كار گيرد. رعايت جنبههاي معنوي در كار، وجدانكاري ناميده ميشود. وقتي فردي در انجام كار خود تلاش ميكند، اين عمل او مصداق همان فعاليت جهادي در راه كسب رزق و روزي حلال است. در قرآن نيز در اين باره آمده است: هر كسي كه براي كسب روزي حلال براي خانوادهاش تلاش ميكند مانند مجاهد در راه خدا است و در صورت مرگ در اين راه، شهيد محسوب ميشود.
كمكاري و روزي حرام
مرادعلي منصوريرضي، ديگر عضو كميسيون اجتماعي مجلس در اينباره ميگويد: اعتقادات ديني و مذهبي باعث ميشود فرد در هر عرصه اجتماعي و هر شغلي كه حضور دارد اخلاقيات و معيارهاي ديني را رعايت كند. اين فرد ميتواند كارمند اداره يا شغل آزاد داشته باشد؛ مهم رعايت موازين اسلامي است.
به اعتقاد منصوريرضي، يكي از مصاديق لقمه حرام، كمكاري است. وقتي فردي ديرتر در محل كار حضور پيدا ميكند و زودتر ميرود يا در مدت مقرر حضور پيدا كرده ولي تلاش لازم را در انجام وظايف خود به كار نميگيرد، حقوق دريافتي او نميتواند حلال باشد. روزي كارمندي كه در محيط كار پاسخگوي ارباب رجوع نباشد و مدام كار امروز را به فردا مياندازد از معيارهاي حلال به دور است.
