همه می‌‌خواهند کارگردان باشند

یکی از مشکلات اساسی که امروز سینمای ایران با آن روبروست ضعف در حوزه نگارش فیلمنامه‌های خوب و استاندارد است.این نقیصه در دنیای انیمیشن خود را جدی تر و عینی‌ترنشان می‌‌دهد.به طوری که سینمای انیمیشن ما تا به امروز هنوز نتوانسته است یک فیلم بلند براساس یک فیلمنامه انیمیشن تولید کند.شاید تنها کاری در این حوزه قابل اعتنا باشد فیلم تهران 1500 بهرام عظیمی است که در آن یک تیم حرفه‌ای فیلمنامه نویسی گرد هم آمده‌اند تا یک اثر خوب تولید کنند. البته برای قضاوت درست در این‌باره هم باید منتظر اکران این فیلم نشست.
درانیمیشن ایران همه دوست دارند که در همان ابتدای ورود به این عرصه کارگردان باشند. در انیمیشن ایران پست‌هایی چون مدیر تولید، مجری طرح،‌ دستیار کارگردان عکاس و منشی صحنه جدی گرفته نمی‌شود و بسیاری از آثار تولیدی توجه کافی برای گماردن هنرمندان تخصصی در زمینه‌های ذکر شده ندارند.برخی از بخش‌ها چون جلوه‌های ویژه، افکت، انیماتور و ... نیز هنوز جایگاه مشخصی در تیم‌های ایرانی ندارد. اگر چه علت این امرعدم پرورش افراد متخصص کافی در این زمینه است؛ اما استفاده نکردن از این توانایی‌ها در آثار انیمیشن ایرانی نیز موجب عدم توسعه کمی و کیفی سمت‌‌های مذکور شده است. ذکر این نکته ضروری است که در حال حاضر اغلب شرکت‌های خصوصی و فعال که در انیمیشین فعال هستند دچار معضلات تولیدی برای کار خود هستند و به عبارتی یک کارگردان باید همه کارهای ساخت یک انیمیشن را خودش یک نفره یا نهایتا با کمک چند نفر از دوستانش انجام بدهد و به این طریق ‌عملاً نیرو‌های دیگر شاغل در این حرفه غیر فعال می‌‌شوند. با توجه به اهمیت اشتغال در صنعت انیمیشن، باید برای رفع این مشکل هنرمند محوری را تجویز کرد. اشتغال مناسب و به جا علاوه بر افزایش کمی و کیفی تولید انیمیشن در ایران می‌تواند منجر به ایجاد انگیزه، جلوگیری از مهاجرت هنرمندان، بهبود وضعیت اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی باشد. یکی از راه‌های بهبود وضعیت اشتغال موجود در صنعت انیمیشن افزایش فرصت شغلی با توجه به کمبود نیرو‌های متخصص در این هنر صنعت است.با نگاهی اجمالی به وضعیت فعلی انیمیشن در ایران می‌توان سمت‌های خالی و مورد نیاز را ارزیابی کرده و اقدام به ترتیب و آموزش متخصصانی در پست‌های مورد نیاز کرد. به عنوان مثال درصد کارگردان‌های فعال بیش از تعداد مورد نیاز برای تولید انیمیشن است. اما نویسنده‌های فعال که عموماً غیرتخصصی و همان عوامل تولید از جمله کارگردان‌ها هستند، باید سمت‌های خود را به نویسندگان تخصصی در این زمینه واگذار کنند.