توافق بین ایران با 1+5 در مذاکرات ژنو3 یعنی ادامه مذاکره برای همکاری بر روی نقاط مشترک مبین این بود که پس از توفقی یکساله قطار مذاکرات به راه افتاده است و براساس توافق طرفین، ایستگاه بعدی مذاکرات استانبول ترکیه است.
همزمان با این تحرک دیپلماتیک بین جمهوری اسلامی ایران و 1+5 که خانم اشتون نیز از آن با عنوان تعامل سازنده یاد کرد، برخی اخبار و اطلاعات منتشر شده در سطح رسانهها از تلاش امریکا و اتحادیه اروپا برای بسترسازی دور جدید تحریمها بر ضد ایران حکایت دارد. شاید همین تحرکات پنهانی بین امریکا و اروپاست که سبب شده این فرضیه قوت پیدا کند که امریکا و تروئیکای اروپا همچنان بر استمرار برخوردهای سیاسی با تهران همزمان با اعلام حمایت از دیپلماسی پافشاری میکنند. البته چنین رویکردی تازگی ندارد چرا که ترجمان همان سیاست هویج و چماق یا به تعبیر مدرن آن به استناد مقاله خانم کلینتون وزیر امور خارجه امریکا در نشریه فارینافرز استفاده از تاکتیک قدرتمند هوشمند است. صرفنظر از تکراری بودن چنین تاکتیکی به نظر میرسد بازخورد این اقدام در سطح افکار عمومی بینالمللی مثبت نبوده است، چراکه قبل از هر چیز بیانگر برخورد تبعیضآمیز و سیاست مبتنی بر قدرت امریکا و تروئیکای اروپا در مذاکرات است. از طرف دیگر به استناد مطلب آسیا تایمز تلاش امریکا و اروپا برای دور جدید تحریمها بر ضد ایران مذاکرات استانبول را بیمعنا میکند.
علاوه بر این در تفسیری متفاوت که البته در تحلیلهای پس از مذاکرات ژنو3 نیز مطرح شد نشریه فارین پالیسی اشاره کرده است هدف از تحریم و فشار چه برای تقابل با ایران باشد یا بسترسازی برای مذاکره نکته این است که با تحریم نمیتوان نظر مقامات ایران را تغییر داد. به نظر میرسد امریکا و وتروئیکای اروپا نیز به خوبی میدانند با سیاست تحریم یا مانور روی آن نمیتوانند ایران را به پذیرش خواستهای خود وادار سازند، بنابراین تنها نکتهای که باقی میماند هدف امریکا و تروئیکای اروپا از دامن زدن به بحث دور تازه تحریمها صرفاً فراهم آوردن آتش تهیه برای مذاکرات استانبول است تا با تاکتیک تکراری مذاکره تحت فشار بتوانند به اهداف خود دست یابند اما آنچه مهم است و امریکا و تروئیکای اروپا باید آن را درک کنند توجه به این ضربالمثل معروف ایران است که آزموده را آزمودن خطاست.
