
معضل آلودگی هوا که ناشی از عوامل بسیاری است این روزها شهر تهران را احاطه کرده است هرچند آمارهای متناقض و غیررسمی در رابطه با مرگ و میر بر اثر آلودگی هوا ارائه میشود اما اگر این آمارها از سوی مراجع رسمی تأیید نشود این موضوع را نباید فراموش کنیم که افزایش غلظت آلایندههای هوا، سلامت تدریجی شهروندان را به طور مستقیم و غیرمستقیم تهدید میکند.
به واقع براساس اعلام کارشناسان سلامت، اگر میزان آلایندهها سبب کشتن افراد نشود، اما به مرور زمان سبب خواهد شد تا زمینه برخی بیماریهای جدید و حتی بیماریهای دیگر را تشدید کند.
شهر و هر چه در آن هست در زیر سایه آلودگی هوا در حالی در معرض نابودی تدریجی قرار گرفته است که هزینههای بسیاری صرف میشود تا برای این شهر بزرگراههایی جدید و معبرهای قابل دسترسی از هر سو ایجاد شود، یعنی شهر را برای خودروهای جدید آماده میکنیم در حالی که همگان میدانیم ظرفیت شهر برای تردد خودروها در حد معینی قابل قبول است.
بنابراین مسئولان شهر را در خدمت خودروها درمیآوردند نه برای شهروندان و ساکنان، به واقع با یک دقتنظر مشاهده میشود که هزینههای بسیار کلانی برای ساخت مسیر خودروها صرف میشود و حتی در برخی معابر به حریم ناچیز پیادهروها نیز تجاوز میشود تا آلایندههای شهری بیش از پیش افزایش یابد. شهر در تعطیلات هم در آلودگی است، ساختمانها قد میکشند ولی خدمات موجود همچنان ثابت مانده یا به نسبت رشد جمعیتی این شهر افزایش نمییابد، شهر فروخته میشود، معارضان بزرگراهها و معابر در دست احداث با هزینههای بسیار خریداری میشود تا چند کیلومتر مسیر برای عبور خودروها ساخته شود و این بیتوجهی همچنان ادامه دارد و در طرح جامع و تفصیلی نیز جایی برای شهروندان باقی نمانده است. چشمانداز شهر تهران با وجود حل نشدن معضلات آن، چشمانداز روشنی به نظر نمیرسد هر گام برای توسعه شهری، چند گام به سوی غوطهور شدن در مشکلات آشکار و پنهان شهری است.
اینجا دیگر شهر تهران نیست بلکه ابرشهری است با مشکلات حل نشده، تلاشهای صورت گرفته، هرچند بجاست اما در معضلات موجود غرق میشود تا تهران فقط در نوشتهها و روی کاغذهای زیبا و قصههای زیبا به تصویر کشیده شود.