
در میان حوادث پس از انتخابات، هیچ روزی به اندازه روز عاشورا و اتفاقاتی که جریان فتنه در آن به وجود آورد، در شناسایی ماهیت آن مؤثر نیفتاد. گرچه از اقدامات 16 آذر به آن سو تظاهرات و اعتراضاتی علیه آن جریان در سراسر کشور و به ویژه قم به وقوع پیوست، اما تا روز عاشورا و حوادث آن روز این جریان تا این اندازه ماهیت خود را آشکار نساخته بود. در روز عاشورا با اهانتهایی که به یکی از مهمترین نمادهای مذهب شیعه صورت گرفت و این روز مقدس با بیاحترامی گروهی از افراد وابسته به جبهه تجدیدنظرطلب مواجه شد، درونیات ناگفته و واقعی کسانی که ماهها به آشوب دست زدند روشنتر شد.
مشکل این جبهه آن بود که تقلید ناشیانه و به قول رهبری "کاریکاتوری " از تحولات انقلاب اسلامی سال 57 را در دستور کار خود قرار داده بود. اگر در انقلاب اسلامی مناسبتهای مذهبی برای ایجاد انقلاب فرصتسازی میکرد، از این جهت بود که رهبر انقلاب، فعالان انقلابی و عموم مردم انقلابی به باورهای مذهبی و دینی ایمان قلبی داشتند و از سر تظاهر و صحنهآرایی نبود. جانمایة انقلاب اسلامی در همان ایدئولوژی دینی بود. لذا مکانهای مقدس مذهبی نظیر مساجد مرکز تجمع نیروهای انقلابی بود و مناسبتهای مذهبی نیز فرصتهای تاریخی و نقطه عطفی برای حرکت به سوی انقلاب محسوب میشد. اما در شرایطی که ایدئولوژی مبارزاتی تجدیدنظرطلبانه و سکولاریستی است، رهبران آن به تعارضهای متعدد دچارند و نیروهای خیابانی به ارزشهای دیگری میاندیشند، استفاده از نمادهای مذهبی و مناسبتهای مذهبی چیزی جز تظاهر و ریا نخواهد بود. در چنین وضعیتی آنها حتی به این فکر نکرده بودند که ممکن است این جمعیت به رفتارهایی دست بزند که حتی نتیجه معکوس ببخشد.
به عبارت دیگر، وقتی قرار باشد نیروهای سکولار با تقلیدهای کاریکاتوری و ناشیانه از انقلاب اسلامی از مناسبتهای مذهبی برای مقابله با نظام اسلامی بهره ببرد نتیجه چیزی جز وقایع روز عاشورای 1388 نخواهد بود. با وجود این، موسوی با نادیده گرفتن شعور جامعهای که خود به طور مستقیم و غیرمستقیم آن حوادث را مشاهده کرده بود تلاش میکند دوباره واقعیت را پنهان کند و تحریف سازد. وی در بیانیه شماره 17 خود آشوبآفرینان روز عاشورای 88 را "مردمی خداجو " خطاب میکند و مینویسد: "همواره به اینجانب و دوستان گفته میشد که اگر شما اطلاعیه ندهید مردم به خیابانها نخواهند آمد و آنان از اعتراضات و مطالبات خود دست برخواهند داشت... برای مراسم عاشورای حسینی علیرغم درخواستهای فراوان، نه جناب حجتالاسلام والمسلمین کروبی اطلاعیه دادند و نه حجتالاسلام والمسلمین خاتمی اطلاعیه صادر کردند و نه بنده و دوستانم. با این وصف یک بار دیگر مردمی خداجوی به صحنه آمدند و نشان دادند که شبکههای وسیع اجتماعی و مدنی که در طول انتخابات و بعد از آن به صورت خودجوش شکل گرفته است، منتظر اطلاعیه و بیانیه نمیمانند. "
البته در این بیانیه که دو روز پس از قیام تاریخی 9 دی صادر شد تفاوتهایی با بیانیههای گذشته موسوی مشاهده میشود. اول، تغییر مخاطب بیانیه؛ این بار موسوی به جای خطاب قرار دادن حامیان و کسانی که او را همراهی کردهاند، بیشتر نظام سیاسی را مخاطب خود قرار میدهد.
منبع: کتاب شورش اشرافیت بر جمهوریت