
پارسا یزدانی
ورزش ایران دوران طلایی خود را سپری میکند. کسب 20 مدال طلا، 14 مدال نقره و 25 مدال برنز و ایستادن در رتبه چهارم بازیهای آسیایی گوانگژو در رقابتی تنگاتنگ با قزاقستان بارقههای امید را در ورزش ایران زنده کرده است، اما در ورزش حرفهای و قهرمانی حفظ موفقیت و نگه داشتن جایگاه از رسیدن به آن مقام دشوارتر است. در دوحه قطر 2006 ما در مکان ششم بودیم و قزاقها و تایلندیها از ما گوی سبقت را ربودند، اما در 2010 چین این کاروان پرافتخار ایران بود که با برنامهریزی مناسب، حمایتهای بیدریغ دولت دهم و به لطف بودجه کافی بهترین نتیجه را پس از انقلاب گرفت، بنابراین از همین امروز باید به فکر المپیک لندن و بازیهای آسیایی کرهجنوبی 2014 بود.
شاید بزرگترین دغدغه فدراسیونهای ورزشی کشور امکانات و بودجه کافی برای پیشبرد اهداف و برنامههایشان در چهار سال آینده باشد و این مهم میسر نمیشود مگر در سایه حمایتهای دولت و سازمان تربیت بدنی. وقتی کمیسیون تلفیق و پیامد آن نمایندگان مجلس با اختصاص بودجه یک درصدی دستگاههای اجرایی در برنامه پنجم توسعه کشور مخالفت کردند بسیاری از دستاندرکاران ورزشی با این استدلال که حرکت صعودی ورزش به تزریق خون تازه نیاز دارد، به تصمیم نمایندگان خرده گرفتند. وقتی خبر نامه درخواست 175 نماینده برای طرح مجدد قانون اختصاص بودجه یک درصدی دستگاههای اجرایی منتشر شد یکبار دیگر این امید در اذهان اهالی ورزش زنده شد که میتوان به ادامه روند رو به رشد ورزش کشور دل بست.
175 نماینده مجلس بیتردید آثار مثبت توفیق ورزشی کشور در گوانگژو را به خوبی لمس کردهاند، شادی و نشاط عمومی مردم، افزایش غرور ملی، 20 بار اهتزاز پرچم ایران پس از هر قهرمانی در گوانگژو که بهترین تبلیغ برای نظام جمهوری اسلامی ما بود، پاسخ کوبندهای به تحریمهای بینالمللی کشور بود. زبان تبلیغ با ورزش یکی از بهترین راههای رساندن پیام انقلاب به جهانیان به خصوص به کشورهای ستمدیده است. اگر نمایندگان مجلس به این مهم توجه کنند بیدرنگ حتی قسمتی از بودجههای توسعه فرهنگی کشور به ورزش اختصاص مییابد.
تصور کنید در المپیک 2012 در قلب لندن ورزشکاران ایرانی بتوانند در اوج اقتدار بارها پرچم مقدس جمهوری اسلامی را به اهتزاز درآورند، این اتفاق تا چه حد در افزایش غرور ملی و شور و نشاط عمومی مؤثر است. آنهایی که دستی بر آتش ورزش دارند، به خوبی میدانند اختصاص یک درصد اعتبارات دستگاههای اجرایی به ورزش و بودجه 5000 میلیارد تومانی آن طی پنج سال چه انقلابی در سطح ورزش کشور ایجاد میکند. تکمیل پروژههای نیمهتمام عمرانی که قریب به سه هزار پروژه ملی و استانی را شامل میشود و توسعه زیرساختها که لازمه پرداختن به ورزش قهرمانی است از مهمترین برکات تصویب این طرح تلقی میشود. براساس طرح ارائه شده 50 درصد از بودجه یک درصدی دستگاهها صرف تکمیل ساخت فضاهای ورزشی مصوب شده سفرهای استانی مقام معظم رهبری و سفرهای استانی هیئت دولت، 30 درصد به هیئتهای ورزشی شهرستانها و فدراسیونهای ورزشی و 20 درصد به توسعه ورزش همگانی و روستایی اختصاص مییابد.
تزریق سالانه 1000 میلیارد تومان به ورزش کشور اعم از قهرمانی، همگانی، روستایی و توسعه زیرساختها علاوه بر بودجه عمرانی و جاری که سالانه هیئت دولت به سازمان ورزش اختصاص میدهد، میتواند ظرف چند سال یک جهش عظیم و بینظیر را در ورزش سبب شود.
همکاری کمیسیون تلفیق، نمایندگان مجلس و سازمان تربیت بدنی و طرح مجدد قانون اختصاص یک درصد اعتبارات دستگاههای اجرایی به ورزش و تصویب آن در صحن مجلس افق روشنی را پیشروی ورزش باز میکند و آثار و برکات آن به سرعت در منظر عمومی قرار میگیرد به امید آنکه ورزش یکبار دیگر بتواند حق خود را از بودجه عمومی کشور به دست آورد.