غلامحسین پیروانی در گفتوگویی با سایت رسمی فدراسیون فوتبال درباره همه اتفاقات پیرامون تیم ملی امید و همچنین انتقادات چند روز گذشته پاسخ داد.
گفتوگوی دوساعته با غلامحسین پیروانی می تواند به خوبی شرایط این تیم را پیش از اعزام به رقابتهای المپیک آسیایی گوانگجو ترسیم کند چرا که سرمربی تیم ملی امید بی پرده و بدون تعارف گفتوگو کرد.
تیم ملی امید یکی از پرامیدترین تیمهای فدراسیون فوتبال برای کسب مدال طلا در رقابتهای آسیایی گوانگجو بود اما به هر جهت این اتفاق نیافتاد. دو شکست در دو بازی آخر باعث شد تا انتقادات از شخص شما و کادر فنی تیم ملی امید افزایش پیدا کند. به هر ترتیب در فضای کنونی فوتبال ایران همان طور که می دانید بحث نتیجه گیری بعضی وقتها بدون توجه به نحوه بازی یا اتفاقاتی که پیش و در حین یک تورنمنت می افتد مهم است. غلامحسین پیروانی چه تحلیلی از وضعیت کنونی تیم ملی دارد؟
- پیش از آن که پاسخگوی سوالات شما باشم به یک نکته مهم می خواهم اشاره کنم، البته قبلا به این نکته اشاره کرده ام اگر فدراسیون به غلامحسین پیروانی بگوید از تیم ملی امید برود به خدا قسم دست آنها را می بوسم و از تیم ملی امید خداحافظی می کنم اما اگر خبرنگار، رسانه ها، تلویزیون و رادیو با تفنگ و کلت بخواهند من را عوض کنند نه قبول دارم و نه از جایم تکان می خورم.
*به هر جهت هر مربی که به نوعی نتیجه نمی گیرد در کمیته فنی که یک نهاد نظارتی است باید پاسخگو باشد. سوال خود را تکرار می کنم. شما چه تحلیلی از وضعیت تیم ملی امید داشتید؟ می خواهیم هر چه که لازم است را در این باره بگویید...
-مطمئنا هر چه که لازم باشد را در این باره خواهم گفت و نه با شما و هیچ کس دیگر تعارف ندارم. ما همانطور که همه می دانند از اردیبهشت 88 کارمان را شروع کردیم. هیچ وقت سابقه نداشته که یک سال و شش ماه پیش از برگزاری رقابتهای آسیایی و تقریبا یک سال و نه ماه پیش از آغاز رقابتهای المپیک تیم ملی امید تشکیل شود. ما از زمان تشکیل در حسرت بودیم، در حسرت این که یک بار هم شده با 20 نفر یا اصلا نه شما بگو 18 نفر اردو تشکیل دهیم. مگر می شد؟ همه هم پیگیر بودند. آقایان کفاشیان، تاج و نبی شخصا پیگیری می کردند و به مدیر عامل باشگاه و خدا شاهد است که آن قدر خاکی بودند که به بازیکنان هم زنگ می زدند اما چه کنیم که باشگاه ها هم به مهره های کلیدی شان احتیاج داشتند. وضعیت ما این بود .خودمان هم در کار خودمان مانده بودیم. یکی می آمد، یکی نمی آمد، یکی دیر می آمد... باشگاه بازی داشت، نمی توانست بیاید. برخی بازیکنان در تیم بزرگسالان بودند و درگیر اردو. یکی درگیر لیگ قهرمانان آسیا، جام حذفی و لیگ برتر.
*این وضعیت را تشریح کنید. انگار شما دارید الان به باشگاه ها حق می دهید ...
بله که می دهم. باشگاه ها هم حق داشتند. من خودم سالها سرمربی باشگاه بودم. درک می کنم، اما شما نگاه کنید مهره های کلیدی ما مثلا کریم انصاری فرد، علی عسگر، حاج صفی، آرش افشین بودند. اینها روز جمعه برای تیم هایشان در لیگ بازی می کردند حالا مثلا اردوی ما از چهارشنبه تشکیل می شد یا همان شنبه پس از بازی. من چه کار می توانستنم بکنم. شنبه روز ریکاوری اینهاست. من که نمی توانم بدون ریکاوری با اینها تمرین کنم. حالا بعضی وقتها برنامه لیگ وسط هفته بود. لیگ قهرمانان آسیا بود، جام حذفی بود. باز دوباره مجبور بودیم وسط اردو برای بازیکنان کلیدی ریکاوری بگذاریم. اصلا شما نگاه کن سینا عشوری زاد را با آژان کشی از فینال ذوب آهن در لیگ قهرمانان آسیا از ژاپن به چین آوردیم. چه مصیبتی کشیدیم. این را باز هم می گویم بندگان خدا، کفاشیان و نبی چقدر تلاش کردند تا اردوی تیم ملی امید کامل باشد اما مگر می شد. من بازیهای تدارکاتی ام را بدون این پنج، شش بازیکن اصلی انجام دادم. الان هم می گویم ما نزدیک به 10 بازیکن لیگ برتری داشتیم و همه این شرایط برای این 10 بازیکن صدق می کرد. شما ببینید از مثلا بیست و چند بازیکن ده تایش را اینجوری در اختیار داشته باشید. تازه ما با همه این شرایط به گوانگجو رفتیم و مقابل همه حریفان خوب بودیم. مقابل ژاپن هم تا دقیقه 60 خوب بودیم اما بد آوردیم. گل انصاری فرد را آفساید گرفتند. توپ آرش افشین به دیرک خورد. خستگی مفرط باعث شد تا بازی سه یک برده را با چهار سه عوض کنیم.
*یعنی فکر می کنید که اتفاقات فوتبال باعث شد تا تیم ملی امید به مدال نرسد؟
-بله، فوتبال سراسر اتفاقات است و ما مطمئنا به اتفاقات فوتبال باختیم. شما نگاه کنید از 20 بازیکنی که ما به گوانگجو بردیم 10 بازیکن لیگ برتری بودند.
* شما فکر می کنید بهترین تیم امید را در اختیار داشتید و انتخاب بازیکنان بر اساس انتخاب بهترین ها بوده است؟
- باز هم می گویم ما بازیکنانی روی نیمکت داشتیم که در حد بازیکنان داخل زمین نبودند البته در سطح امید من بهترین ها را دعوت کرده ام اما اختلاف سطح وجود داشت.
*نمی شد از تیم های پایه مثل تیم جوانان بازیکنانی را دعوت کنید یا مثلا از لیگ امیدها بازیکنان خوبی را پیدا کنید؟
- ببینید من همه خوب ها را دعوت کرده ام. یک نکته وجود دارد، متاسفانه تیمهای پایه در سطح باشگاهها در ایران خوب کار نمی کنند. البته من منظورم این نیست که ما فوتبال پایه خیلی قابل قبولی در سطح باشگاهها نداریم اما این اختلاف سطح در بین بازیکنان روی نیمکت و در زمین در تیم ما وجود داشت که کاری هم نمی شد با آن کرد. شما فرض کنید که من باز هم بازیکنانی از تیم ملی جوانان یا لیگ امید دعوت می کردم با توجه به اینکه در لیگ برتر و لیگ یک بازیکنان رده سنی امید حضوری فعال دارند اما اختلاف نیمکت و زمین وجود داشت. مثلا واقعا محسن مسلمان می تواند در تیم ملی بزرگها بازی کند.
*اسکلت اصلی تیم شما بدون نام بردن از سه بازیکن بزرگسال مثل رحمتی ،غلامرضا رضایی و سید جلال حسینی چه بازیکنانی بود؟
- طلبه ،رسول کر ،علی عسگر ،حاج صفی ،زینالی ،شهریار شیروند ،مرزبان ،مسلمان،کامیابی نیا ،سید ایمان موسوی ،ابراهیم زاده و ابراهیمی. ما این بازیکنان را پخته کردیم. اینها از نزدیک به هفت باشگاه لیگ برتری هستند. تمام باشگاه ها هم در جریان وضعیت بازیکنان بودند.
* شما چند اردوی خارجی پیش از رقابتهای گوانگجو داشتید؟
- این سوال خوبی بود، ما سال گذشته آفریقای جنوبی رفتیم، یک اردو در لهستان داشتیم و یک اردو در ویتنام. اما باور کنید که اردوهای ما کم بود و به دلیل درگیر بودن دررقابتهای لیگ قهرمانان آسیا، لیگ برتر و جام حذفی و تداخل با تیم ملی بزرگسالان نتوانستیم مطابق تقویم فیفا پیش برویم. فقط می خواهم درباره لهستان صحبت کنم. اردویی که ما از 20 بازیکن حاضر در اردو با 13 نفر به لهستان رفتیم یعنی 12 بازیکن و یک گلر که تازه مصدوم هم بود.
*البته در لهستان خوب نتیجه گرفتید و دو بر صفر تیم قدرتمند لهستان را شکست دادید...
- بله، اما همان زمان هم گفتم که لهستان بهتر از ما بود. گفتم که در تهران در بازی برگشت ما کار سختی داریم و دیدید که وقتی حریف به تهران آمد بازی ما راحت نبود. در لهستان ما به علت مشکلات گذرنامه ای هفت بازیکن را در اختیار نداشتیم. به هر جهت شما نگاه کنید تیم ژاپن هشت ماه اردو داشته و بی وقفه بازیکنان کنار هم بودند. از فیفا دی ها هم به خوبی استفاده کردیم. هشت ماه اردوی تیم ملی ژاپن در برزیل و چهل بازی تدارکاتی برای این تیم مشخص است که قهرمانی را در گوانگجو برای آنها به ارمغان می آورد.
