
صرفنظر از حرف و حدیثهایی که این روزها به بخشی از بیت حضرت امام(ره) وارد است، این یادداشت با هدف پرداختن به چرایی فاصله دیدگاه برخی نزدیکان امام با اندیشههای تابناک آن حضرت به رشته تحریر در نیامده است، بلکه با این هدف نوشته شده است که بدانیم نسبت به کوچکترین اعمال و رفتار خویش در دنیای واپسین باید پاسخگو باشیم.
بارها شنیده یا خواندهایم که فاطمه طباطبایی همسر مرحوم حاج احمد آقا نقل میکند در خواب امام را دیدم و از شرایط پس از مرگ از ایشان سؤالی پرسیدم که آن حضرت فرمودند، کوچکترین رفتار و حرکت انسان حتی بالا بردن دست، مورد سؤال و بازخواست قرار میگیرد.
بگذریم از اینکه راویان اینگونه خوابها امروز در کجا قرار گرفتهاند و تا چه میزان رسالت خویش را به امام(ره) و انقلاب بهویژه پس از بروز جریان فتنه سال 88 ادا کردهاند، اما صرفنظر از چنین خوابها یا نقلقولها، آموزههای دینی ما نیز گواه این مدعاست که این دنیا مزرعه آخرت است و کمترین اعمال خوب و بد انسان در جهان آخرت مورد سؤال و بازخواست قرار خواهد گرفت.
همراهی با جریان فتنه و حمایت از سران آن چه در قالب کمکهای مادی و چه در بستر تشویق آنها با حمایت زبانی، خطایی نیست که بتوان به سهولت از آن گذشت.
در فتنه سال 88، بودند کسانی که به هر دلیلی یا خوشبینی نسبت به سوابق گذشته سران فتنه یا درک ضعیف از شرایط پیشآمده، تا مدتی سران فتنه را همراهی میکردند اما به مرور زمان و پس از مشاهده رفتارهای ساختارشکنانه موسوی و کروبی مسیر خویش را از راهی که این دو میپیمودند، جدا کردند. امید است این همراهان دیروز و جداشدگان امروز با توبه از درگاه الهی به جهت بازگشتی که داشتهاند، مورد تفضلات الهی قرار گیرند و در محضر امام راحل(ره) روسفید بیرون آیند. در کنار این افراد، هستند معدود کسانی که به ظاهر در دوران حیات با برکت امام راحل و یادگار آن حضرت حشر و نشری را با بیت معظم امام(ره) داشتهاند، اما به جهت تعلقات خاطری که با سران فتنه دارند و گرفتار آمدن در هواهای نفسانی، گذشت زمان و برملا شدن چهره نفاق و ساختارشکنانه سران فتنه نتوانسته است آنها را بر مدار حقانیت سوق دهد و همچون یکسال گذشته بر همان طبلی میکوبند که تاکنون میکوفتهاند.
حمایت از فتنهگرانی که در طول یکسال، تمام اندوختههای سه دهه امام را به ثمن بخس فروختند و موجب امیدواری دشمنان شدند- آنگونه که مقامات امریکایی و رسانههای صهیونیستی به انتظار پایان عصر خمینی نشستند- از سوی عناصر مطرود امام و انقلاب شاید امری عادی تلقی میگردید، ولی پیگیری همین رفتار توسط کسانی که خود را به نوعی نزدیک به بیت حضرت امام دانسته و حداقل مراودات خود با بیت امام راحل را افتخاری برای گذشته خود میدانند و امروز در کسوت نمایندگی مردم در مجلس، برای دعوت از یکی از سران فتنه در مجلس ازدواج فرزند خویش، به مردمی که همواره انزجار خود را از رفتار کروبی و موسوی ابراز کردهاند، نوعی دهنکجی به حساب میآید.
مگر می شود از کسی که بیشترین ظلم را در طول یک سال گذشته به امام، انقلاب، نظام و رهبری روا داشته است دعوت کرد و او را مورد تفقد قرار داد، در حالی که میبینیم این فتنهگر نهتنها از مواضع خصمانه خویش کوچکترین عدولی نکرده است، بلکه در یک همگرایی کامل با غرب مورد تفقد و عنایت آنها نیز قرار گرفته است. اعطای نشان شجاعت مجله «فارین پالیسی» به مهره سوخته انتخابات 88 که آرای باطله انتخابات از میزان آرای او بیشتر بوده است را شاید بتوان در راستای خوشرقصی غرب نسبت به سران فتنه و امیدواری برای تحریک جدید این جریان مرده سیاسی دانست، ولی دعوت از آنها برای شرکت در برخی مراسمات آن هم در کسوت نمایندگی مردم اگر نگوییم از سر کینهورزی به انقلاب و عدول از راه امام راحل است، قطعاً نشأت گرفته از تجاهلی است که غیرقابل بخشش است.
ملت ایران نسبت به رفتار غرب برای اعطای جایزه به کروبی که تا پنج سال پیش همواره مورد استهزای رسانههای غربی قرار میگرفت، شناخت کامل دارند و میدانند هدف از این جایزهدادنها نه به جهت شخصیت ممتاز کروبی، بلکه به جهت حماقتی است که همواره از او سر میزند، چرا که او اکنون بازیچهای در دست رسانههای صهیونیستی و غربی است. صرفنظر از رفتار کروبی و خوشرقصی غرب برای او، مردم نمیتوانند در مقابل فلان نماینده مجلسی که از کیسه این ملت ارتزاق میکند و آبروی او به نوعی به آبروی نظام گره خورده است، بیتفاوت باشند. بنابراین شایسته است پیش از آنکه شأنیت نمایندگی او زیر سؤال برود در دعوت خویش از کروبی تجدیدنظر کند که در غیر این صورت، این گناه او را مردم نخواهند بخشید.