
محمد صادق زمانی- کار از جلسه و تعطیلی و تعیین محدوده طرح ترافیک گذشته است؛ «شاخص کیفیت آلودگی هوای تهران در شرایط هشدار است»، «هوای تهران در وضعیت بحرانی قرار دارد»، «آلودگی هوا موجب تنگی نفس و افزایش دردهای سینه در بیماران قلبی میشود»، «آلودگی هوا موجب تشدید علائم قلبی و بروز سکته در بیماران قلبی میشود»، «آلودگی هوا حیات تمامی زیست مندان تهران را به خطر انداخته است تا جایی که حتی جنینها هم از آن در امان نیستند و این خطر آنها را تهدید میکند که به نارساییهای مغزی و قلبی دچار شوند». این هشدارها هم دیگر کارساز نیست.
طی همین چند روز اخیر هم که هوای پایتخت به شدت آلوده است باز هر کسی به روال همیشه، با خودروی شخصیاش راهی محل کسب و کار میشود.
طی همین چند روز اخیر هم که هوای تهران «ریهبراندازتر» و «سلامتی تباه کنتر» شده، صنایع آلاینده کماکان و با جدیت هر چه تمام در حال فعالیت هستند و خبری از برخورد قانونی با این صنایع نیست. سیستم حمل و نقل عمومی هم که جوابگو نیست تا شهروندان به آن پناه برده و با خودروهای شخصی سر به خیابانها نگذارند. پاسخ مدیران شهری به اینکه چرا سیستم حمل و نقل عمومی (مترو، اتوبوسهای شهری و تاکسیها) بهسامان نیست، این است که کمبود بودجه دارند.
مدیران دولتی هم هر از چندگاهی از طریق رسانههای عمومی اعلام میکنند که «این قدر میلیارد ریال» برای توسعه حمل و نقل عمومی به مدیران شهری پرداخت کردهاند. خودروهای شخصی هم که هر روز خیابانهای پایتخت را قرق میکنند عموماً تک سرنشین هستند.
در کنار تمام اینها، هر روز خودروهای تازه و زیادی روانه بازار میشود و افراد مشتاق به داشتن اتومبیل به خرید آنها اقدام میکنند. خودروهای تازه هم به سیل خروشان دیگر خودروها اضافه میشوند. افزون بر این، کیفیت خودروهای تولید شده تأمل برانگیز بوده و از استانداردهای جهانی بسیار پایینتر است؛ به همین علت، پس از مدت کوتاهی نخستین کارویژه چنین خودروهایی کمک به افزایش آلودگی هوا میشود.
رسانههای جمعی هم بر اساس رسالت خود حتی در روزهایی که هوای پایتخت اندکی سالم است نسبت به آلودگی و خطرات آن هشدار داده و در اصطلاح فرهنگسازی میکنند اما آب از آب تکان نمیخورد! آش ترافیک همان است و کاسه بیتوجهی همان!
در چنین شرایطی است که تنها راه باقی مانده برای حل معضل آلودگی هوای پایتخت توسل به یک قدرت ماورائی و متافیزیکی است. همه باید برای حل معضل آلودگی هوای تهران دعا کنیم.