رضا فرخي- 10درصد تصادفات شش ماه اول سال براثر مصرف آمفي تأمينها و مواد روانگردان اعلام شده است در حالي كه سه سال پيش، اين آمار يك رقمي و زير 5 درصد بوده است.
به گزارش «جوان»، تصادفات براثر مصرف آمفي تامينها توسط رانندگان درحالي روبه افزايش است كه بسياري از كارشناسان بارها وبارها درباره اين موضوع هشدار دادهاند.
البته آمار كشتهها در تصادفات در كشور به دليل بياحتياطي و سرعت بالا هميشه يكي از مسائل مورد توجهي است كه براي كاهش آن تلاش شده و حتي مسئولان از آن به عنوان يك بحران تعبير ميكنند. اما دراين بين علاوه بر عواملي مانند بياحتياطي و اشتباهات فردي عامل مهمي به نام مصرف آمفي تامينها و محركهاي صنعتي هم به دلايل تصادفات منجر به مرگ اضافه شده است. نگراني كارشناسان از اين باب است كه مصرف آمفي تامينها علاوه بر آن كه باعث رانندگي فوقالعاده پرخطر ميشود در اكثر موارد سبب تصادف شديد منجر به مرگها و آسيبهاي فجيع ميشود. رانندگان مصرفكننده اين موادها هيچگونه كنترلي بر نحوه رانندگي خود ندارند و به علت سرعت جنونآميز و از بين رفتن كامل سطح هوشياري دراين موارد، گاهي اوقات حتي شاهد تكه تكه شدن اجساد كشته شدگان اين تصادفات هستيم.
موسيقي هوي متال و راك هم چاشني ميشود
اما اينكه چرا اين رانندگان متخلف به رغم آگاهي از تأثيرات آمفي تامينها بازهم با بيتوجهي كامل به قوانين راهنمايي رانندگي و وجدان اجتماعي قبل از رانندگي اين مواد را مصرف ميكنند، موضوعي است كه نيازمند بررسي و تأمل است.
در همين زمينه دكتر مجيد ابهري در اين مورد معتقد است كه اين افراد به دليل آن كه احساس ميكنند مصرف اين مواد هيچ تأثيري روي رانندگي آنها ندارد با تكيه بر اعتماد به نفس كاذب خود اقدام به مصرف كرده و بدون توجه به جان ديگران با چاشني كردن موسيقيهاي هوي متال و راك به اعتماد به نفس و هيجان كاذب خود در رانندگي صحنههاي وحشتناكي را در خيابانها وجادهها به نمايش ميگذارند. به گفته اين آسيب شناس رفتاري، پايان اين رفتار پرخطر جز يك آسيب بزرگ براي مرتكب و ديگران و پشيماني هميشگي نيست. ابهري همچنين با بيان اين مطلب كه در اين تصادفات آسيبهاي بزرگي به ديگر رانندگان كه قوانين را رعايت ميكنند وارد ميشود بر اينكه نكته تأكيد كرد كه اين رفتار نابهنجار نمونه بارز خودخواهي اجتماعي و ناديده گرفتن مسائل انساني و حقوق ديگران است كه به تدريج باعث از بين رفتن روح اخلاق جمعي ميشود چراكه به تدريج رانندگاني هم كه خود را ملزم به رعايت قوانين ميدانند احساس ناامني ميكنند و بعضي از آنها پس از آن كه ضربات اساسي از اين تصادفات ميبينند خود تبديل به سرخوردگان اجتماعي ميشوند. در اين صورت هميشه اين حس همراه آنان خواهد بود كه دريك اتفاق كه درآن كاملاَ بيگناه بودهاند تمام زندگي خود را باختهاند وهمين موضوع به تدريج سبب ايجاد عقده در فرد ميشود.
به اعتقاد ابهري، پليس راهنمايي و رانندگي هنوز براي برخورد با اين جرائم آن چنان كه بايد مجهز نيست و اين موضوع بايد هرچه سريعتر مورد بررسي قرار گيرد.
