بر هیچ کس پوشیده نیست که عید قربان در کشور ما یکی از مهمترین و شیرینترین اعیاد مذهبی و البته مردمیاست. شیرینی و حلاوت عید قربان امسال با کنار هم قرار گرفتن تعطیلی مخصوص آن با تعطیلات آخر هفته چند برابر شد و هوای صاف، آفتابی و مطلوب این روزهای پاییز نیز بهترین گزینه برای هر چه بهتر گذراندن این روزهای تعطیل و پرفراغت را برای خانوادهها فراهم کرد.
خب یکی از راههای گذراندن این ایام نشستن پای برنامهها و فیلمهای سینمایی متنوع شبکههای مختلف سیما میتوانست باشد. طبق سنت، گروه اطلاع رسانی این رسانه اسامیبیش از 20 فیلم را که قرار بود در این ایام پخش شود منتشر کرد که همین تعداد نام در دید اول از نظر آماری کم نظیر و خارقالعاده به نظر میرسید، اما وقتی شروع میکردید به مرور کردن نام فیلمها، فارغ از تکراری بودن تعداد زیادی از آن آثار تنها یک فیلم را با موضوع حج و مناسبتاش با حال و هوای این روزها میتوانستید رصد کنید کهمتأسفانه آن هم تکراری بود، آن هم خیلی تکراری! این فیلم اثری نبود تا مخاطب را وادارد که برای دومین و چندمین بار وقت خود را برای تماشای آن پای تلویزیون بگذارد.
پخش فیلمهایی با مضمون جنایت، سرقت، ورزشهای رزمی، فوتبال یا فیلمی مانند «گیوتین» در این ایام که روح معنوی جاری در آن از سایر ماههای دیگر برای مردمان مسلمان جهان بیشتر است آن هم در کشوری مسلمان و شیعه مانند ایران این پرسش را به ذهن میآورد که چرا در بین اسامیفیلمها و کارهای تولید داخل برای پخش در این ایام هیچ اثری از چند فیلم شاخص با محتوای حج و حجاج بیتاللهالحرام به چشم نمیآید؟
مگر نه اینکه هر ساله در بین کاروانهای اعزامی، اسامیچندین و چند هنرمند سینما و تلویزیون به چشم میخورد؟ مگر نه اینکه رسالت هنرمند انتقال دیدهها و شنیدههایش با زاویه دید خلاقانه و هنری به مردمی است که به دلیل نداشتن آن دید ذاتی و خلاقانه وی از او تعریفی باشکوه به نام هنرمند کردهاند؟ حال با این وجود آیا میتوان پرسید که ماحصل کار هنرمندان ما از سفری معنوی و عبادی مانند حج چیست؟ چرا نویسندگان، کارگردانان و برنامهسازان شناخته شده و حرفهای ما که به واسطه یا بیواسطه به این سفر مشرف شدهاند برای مردمیکه طعم شیرین این سفر معنوی را نچشیدهاند، برای جوانان و حتی آنهایی که یکبار این سفر را تجربه کردهاند تحفهای ندارند؟ آیا این سفر پتانسیل ساخت اثری سینمایی یا تلویزیونی را ندارد یا هنرمندان نمیخواهند؟ اینکه بگوییم این سفر دارای پتانسیل نیست که حرفی شبیه به شوخی است اما میتوانیم ادعا کنیم که هنرمندان نمیخواهند، چرا که اگر میخواستند دیگر ما در بین معرفی فیلمهای قابل پخش در تعطیلاتی مانند عیدقربان و عید غدیر چشممان به فیلمهایی مانند «گیوتین»، «دوازده راند»، «سلاحها» و. . . نمیافتاد؟ چیزی جز این است؟
