ایزد مهرآفرین- خیلی وقت بود که سینما نرفته بودم. نه اینکه اهل فیلم و سینما نیستم نه، حداقل به خاطر کاری که دارم باید پیگیر اخبار و احوال اکران سینمای ایران باشد، ولی راستش را بخواهید خیلی وقت است دیگر فیلمهای روی پرده جذابیتی برایم ندارند. امروز بر پرده سینمای ایران فیلمهایی را میبینیم که کوچکترین قرابتی به زندگی توده مردم دارند، حتی اگر بخواهیم نگاه فانتزی و تخیلی هم به سینما داشته باشیم نمیتوانیم فیلمی را پیدا کنیم که آرزوها و رؤیاهای مخاطب ایرانی را به تصویر کشیده باشد.
اکران این سالهای سینمای ایران بسان حال و روز آدمی میماند که هرچند زنده است و نفس میکشد اما خیلی وقت است همه خوب میدانیم که دخل و خرجش چندان با هم نمیخواند و دارد با سیلی صورتش را سرخ نگه میدارد. مارتین اسکورسیزی فیلمساز مشهور سینما معتقد است: یک فیلم خوب فیلمی است که برای سینما ساخته شده باشد. معنی این حرف این است که فیلمی که تماشای آن در سینما و تلویزیون فرقی نکند فیلم خوبی نیست. حال با این تعریف فردا که از خانه بیرون میآیید و به سرکار میروید نگاهی دقیقتر به فیلمهای روی پرده سینما بیندازید. آیا برای شما فرق میکند که مثلاً فیلم «بعد ازظهر سگی سگی» را در سینما ببینید یا در تلویزیون خانهتان یا مثلاً فرقی دارد که فیلم «دموکراسی تو روز روشن» را روی پرده ببیند یا هنگام رفتن به یک شهرستان داخل اتوبوس یا اساساً در میان این فیلمها میشود اثری را پیدا کرد که بدون دغدغه و نگرانی دست خانواده را گرفت تا در یک بعد ازظهر پاییزی از رفتن به سینما لذت برد. اینها فقط نمونهای از خروار خروار فیلمهای سطحی و بیکیفیتی است که عین گیاه عشقه دور سینمای ایران را پیچیدهاند و دارند از تهمانده جانش ارتزاق میکنند. حال جای سؤال دارد که قرار است سینمای ایران با اینگونه فیلمها به کجا برسد.
عدهای در جواب این سؤال میگویند، فیلمهای کمدی خوب میفروشند و مردم میخواهند ساعتی از زندگی روزمرهشان رها شوند و به سینما بروند تا بخندند. به نظر میرسد قضیه خیلی به این سادگی نیست که اگر این چنین بود چرا استقبال از خود این فیلمها هم چنگی به دل نمیزند. به نظر میرسد مشکل اصلی سینمای ما نبودن فیلمهای خوب و فاخر فرهنگی است؛ فیلمهایی که از ارزش دیده شدن و وقت گذاشتن در سینما را داشته باشند. این روزها مردم دوباره به واسطه فیلم ملک سلیمان به سینمارفتن علاقهمند شده و آن را یکی از تفریحات آخر هفتهشان کردهاند.
حالا چه خوب است از تجربه ساخت فیلمهای فاخر فرهنگی خوب بهره ببریم و به حمایت از ساخت چنین آثاری بپردازیم؛ کاری که به نظر میرسد تیم معاونت سینمایی و شخص وزیر فرهنگ و ارشاد به آن پی بردهاند و درصدد احیای سینمایی هستند که هم بتواند حرفی برای گفتن داشته باشد و هم مخاطب را به سینما بکشاند.
