نگاه

انتخاب شهردار باز هم بر سر دوراهی دولت و شورا

بیژن تنها - وجود تراكم نظرات برای انتخاب شهرداران از زمانی كه محمدباقر قالیباف شهردار تهران پیشنهاد انتخاب شهردار را توسط رأی مستقیم مردم مطرح ساخت، مورد توجه بخش‌های مختلف از جمله مجلس شورای اسلامی و وزارت كشور قرار گرفت.هر چند موافقان و مخالفان نظرات خود را اعلام كردند و معایب و محاسن طرح بازگو شد ولی در این مورد تاكنون تصمیم قاطعی گرفته نشده و این طرح با رأی نمایندگان مجلس رد شده است. حفظ هویت شورا‌ها از یك سو و كاهش احتمالی اعمال سلیقه‌ها از سوی دیگر و همچنین احترام گذاشتن به رأی عمومی از جمله دلایل ضرورت این طرح اعلام شده، با این حال براساس مصوبه اخیر كمیسیون شوراهای مجلس، شهردار را وزیر و استانداران پیشنهاد داده و شوراها به آن رأی اعتماد می‌دهند و اگر بعد از دو بار رأی‌گیری، اجماعی برای انتخاب شهردار صورت نگیرد وزیر كشور و یا استاندار حق انتخاب شهردار را خواهند داشت. بنابر گفته‌های مهرداد لاهوتی، عضو كمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی با عملی شدن چنین طرحی فضای انتخاب شهردار نیز دولتی می‌شود كه به عقیده او امری خطرناك است، زیرا با سیاست‌های كلی نظام همخوانی ندارد.
وی معتقد است: دولت باید هویت،‌حمایت و نظارت خود را دنبال كند. چرا كه در گذشته اگر در سطح شهر كارها به خوبی انجام نمی‌شد مردم دولت را مقصر می‌دانستند ولی مردم اعضای شورای شهر را انتخاب كردند تا این نهاد غیردولتی كه شورای شهر هیئت مدیره آن و شهردار مدیرعامل آن محسوب می‌شود به مسائل شهر رسیدگی بهتری انجام دهند.
از سوی دیگر حمزه شكیب، رئیس كمیسیون عمران شورای شهر تهران نیز سلب اختیار انتخاب شهردار از سوی شورا را سبب از بین رفتن شورا دانسته و آن را زیر پاگذاشتن قانون اساسی می‌داند.
این عضو شورای شهر تهران می‌گوید: در همه كشورهای جهان دو پارلمان وجود دارد؛ یكی پارلمان ملی و دیگری پارلمان محلی. این دو مكمل یكدیگرند نه رقیب هم. با این حال عده‌ای از نمایندگان،‌شورا را رقیب خود می‌دانند. این اقدام در حالی صورت می‌گیرد كه مدیریت مدرن به سمت واگذاری امور به مردم پیش می‌رود.
برخی از صاحب‌نظران نیز بر این عقیده هستند كه نمایندگان مجلس نباید به سمتی حركت كنند كه شوراهای نوپا تضعیف شوند، بلكه قوانین باید به گونه‌ای تصویب شود كه دولت بتواند با بسته‌های حمایتی خود،زمینه توسعه و پیشرفت شورا و به تبع آن شهرداری را فراهم‌ سازد. چرا كه در این صورت می‌توان به سمت توزیع عادلانه امكانات و خدمات گام برداشت و عدالت اجتماعی را در این بخش گسترد.