مطابق دستورالعملهای کاری پیشین که با روسیه انجام شده بود، دیروزعملیات انتقال 163 مجتمع سوخت نیروگاه به وزن 82 تن به قلب راکتور بوشهر آغاز شد تا نخستین نیروگاه خاورمیانه در مدار تولید قرار گرفته و راهاندازی فیزیکی آن پس از اتمام فرآیند انتقال مجتمعهای سوخت آغاز شود.
به گزارش «جوانـ، پس از حصول نتایج مثبت آزمایش های متعدد، عملکرد سامانه های مختلف، ارائه تمام مستندات به نظام ایمنی هستهای کشور و اخذ مجوزهای لازم که مؤید اجرای صحیح عملیات نیروگاه اتمی بوشهر است، دیروز (سه شنبه) اولین مجتمع سوخت در قلب راکتور بوشهر قرار گرفت.
نیروگاه بوشهر چندین مرحله آزمایشی از جمله پیش راه اندازی آزمایشی و سوخت گذاری مجازی را در اسفند 87 ، تست 250 بار در آذر 88 ، 110 بار در دی 88، تست گرم20 فروردین 89 و تست کره فلزی را در دهه فجر 88 با موفقیت پشت سر گذاشته است و پس از انتقال کامل سوخت به قلب راکتور که حدود یک ماه طول میکشد راه اندازی فیزیکی آن آغاز خواهد شد. پس از راه اندازی به صورت پلکانی در مدت ۶ تا ۹ ماه به ظرفیت اسمی خود که تولید هزار مگاوات برق است خواهد رسید.
معادلات فنی تزریق سوخت
بر اساس قرارداد پیشین قرار بود که روسیه سوخت راکتور نیروگاه بوشهر را تأمین کند. بنابراین در مرحله اول که سال گذشته انجام شد 90 تن سوخت از روسیه به انبارهای نیروگاه بوشهر منتقل شد که از سیام مرداد سال جاری این سوخت از انبار خارج و به ساختمان راکتور بارگذاری شد. از روز گذشته نیز عملیات انتقال 30 تن از آن به قلب رآکتور شروع شده است، چون نیروگاه بوشهر سالانه حدود 30 تن سوخت یعنی اورانیوم 5/3 درصد غنی مصرف میکند. قلب راکتور یک محفظه کره ای بسیار بزرگ است که سوخت در آن جاگذاری میشود. سپس در قلب راکتور بسته و پس از انجام تستهای لازم، شلیک نوترونی شروع میشود که با انجام فعل و انفعال هستهای، راکتور شروع به تولید برق میکند.
از 90 سوخت حاضر در ایران هر سال 30 تن از این سوخت به راکتور تزریق میشود و مقدار سوخت مصرفی پیشین به روسیه بازگردانده خواهد شد. به این دلیل که سوخت مصرف شده در قلب راکتور این ظرفیت را دارد که فاز نظامی شود بنابراین جمهوری اسلامی ایران برای برطرف کردن شبهات نظامی شدن فعالیت های هستهایاش، آن را به روسیه باز میگرداند.
معادلات سیاسی تزریق سوخت
راهاندازی فیزیکی نیروگاه بوشهر جدای از توسعه فنی بر معادلات سیاسی نیز تاثیر گسترده ای خواهد گذاشت. مهدی محمدی، کارشناس مسائل هستهای در این باره گفت: تزریق سوخت به نیروگاه بوشهر دو نکته بسیار کلیدی دارد. یک اینکه از این به بعد غنی سازی اورانیوم در ایران توجیه اقتصادی و فنی کافی دارد. در حالی که پیش از این بیشتر توجیه حقوقی داشت و بر اساس معاهده ان پی تی حق ایران بود. به این دلیل ایران دارای راکتوری است که سالانه نیازمند 30 سوخت هستهای است که بدون وقفه باید تامین شود. بنابراین برای جلوگیری از قربانی شدن نیروگاه بوشهر در بازی های سیاسی بین المللی، به خصوص بین روسیه و امریکا باید تضمینی برای تأمین مستمر سوخت بوشهر داشته باشیم تا راکتور از کار نیفتد. غنی سازی اورانیوم در داخل خاک ایران تنها تضمین تامین سوخت خواهد بود، یعنی اهمیت کاری که در حال انجام است.
محمدی نکته حساس دوم را به مسائل استراتژیک نسبت داد و افزود: با وجود راه اندازی فیزیکی نیروگاه بوشهر موضوع حمله نظامی به تأسیسات هستهای ایران اساسا منتفی خواهد شد. امریکا و اسرائیل برای حمله به تاسیسات هستهای ایران اساسا به نطنز نظر دارند که با راه اندازی نیروگاه بوشهر این کار بی فایده خواهد بود. این در حالی است که حمله به نیروگاه بوشهر آنها را در برابر روسیه قرار خواهد داد. مهمتر اینکه کل اکوسیستم خلیج فارس و حوزه اطراف آن به شدت آسیب خواهد دید و قبل از همه، همسایگان ایران صدمه خواهند دید.
بنابراین وقتی امکان حمله به نیروگاه بوشهر به صفر میرسد، فایده ای ندارد که به نطنز حمله شود. در واقع بوشهر به عنوان یک پدافند بسیار قدرتمند برای نطنز عمل میکند. در نتیجه حمله نظامی با انتقال سوخت به درون قلب تأسیسات بوشهر ارزش استراتژیک خود را کاملاً از دست خواهد داد و این گزینه از روی میز طرف مقابل حذف میشود. اتفاقاً به همین دلیل بود که بسیاری از مشاوران کاخ سفید و همچنین جان بولتن پس از اینکه اعلام شد روسیه قصد دارد سی ام مرداد ماه نیروگاه بوشهر را بارگذاری کند پیشنهاد دادند که قبل از عملیاتی شدن این کار پروژه حمله نظامی به ایران اجرا شود.
